Dünyadaki her bireyin kendi mutluluk payı vardır, ancak bazıları daha fazla bazıları ise daha az mutluluk ile kutsanır. Dışarıdan bakıldığında bazı hayatlar felaket gibi bazıları ise son derece heyecan verici görünmektedir. Lakin her hayat yegane ve çok özeldir. İyi zamanlar için de kötü zamanlar için de hayata alkış tutardım Ben.

Benim zaman kelimesini kullanışıma dikkat edin. Zaman kelimesini gördüğünüz anda Benim göreli dünyadaki yaşamdan söz ettiğimi bilin. Göreli dünyada yaşamdan konuşmanın belirli sınırları vardır. Neyi kast ettiğimi biliyorsunuz. Dünyadaki hayat mutlu veya mutsuz, dolu veya boş, kısa veya uzun, kolay veya zor olarak nitelenir. Halbuki göreli dünyada zorluklar bile hayırlı ve iyi olabilir.

Mevcut dünyadaki saçmalıklara vurgu yapmak, öylesine büyük bir eğlence şablonudur ki şu an için mutluluğun bu temeline tutunmaya muktedir olmadığınızı söyleyebiliriz burada. Bu temel sizin içinizdedir ancak siz onun erişiminiz dahilinde olmadığını düşünürsünüz. Zaten üzerinde durduğunuz platforma erişip onun üzerinde yerleşik olmanın hasretini çekersiniz. Bu tıpkı burnunuzun üzerinde durmalarına rağmen gözlüklerinizi aramanız gibidir.

Eğer hayatınız mutluluğa dayanıyor, onun üzerinde duruyorsa mutluluk neden böylesine aranmaktadır acaba? Bazen diğer paketlerin içi şeker ve çikolatalarla doluyken kendi hediye paketinin içinde bir parça taş bulan bir bayram çocuğu gibi hissedersiniz. Neden hayatın bir paketi bu denli görünür bir mutlulukla doluyken diğer bir paketi yine bu denli görünür bir ızdırapla doludur? Ve lakin her insan sizin kavrayamayacağınız denli muazzam bir mutluluk temeli üzerine kurulu bir hayata sahiptir.

Canlarım mutluluğu ölçmenin bir yargılama şekli olduğunu biliyor musunuz? Mevcut dünyada muazzam bir mutluluğa sahip görünenlerin, çok mutlu olmak için pek çok sebebe sahip görünenlerin de yürekleri çalkantılar yaşar, bazen çok bazen az ama onlar da bunu yaşar. Mevcut dünyada ne denli çok mutluluk olursa olsun kısa ömürlüdür. Ellerinizdeki bir kelebek yada alıkoyamadığınız kocaman bir kaplandır o.

Öyleyse dünyadaki mutluluk onu ölçecek hiçbir skala mevcut olmadığı halde ölçülmeye çalışılmaktadır.

Hapisteki biri, ciddi hastalığı olan biri, yükümlülükleri olan yada lafın gelişi orta tabakadan bir kişi bile geleceği parlak bir kraldan çok daha mutlu olabilir.

Herkesin bayram paketinin ağzına kadar dolu olduğunu söylüyorum size Ben.

Size göre her tarafta yerine gelmemiş pek çok ihtiyacın, pek çok eksikliğin olduğu görünürken bunu yutmak zordur sizin için, biliyorum. Sizin için inanılmazdır biliyorum.

Belki de. Öyleyse mutluluk kelimesinin yerine Tanrı’nın Işığı ifadesini koyun. Benim Işığımdan yana herkes dolu dolu bir paya sahiptir. Benim Işığımın tamlığından az olan her şey idaretendir. Gördüğünüz şeyler sahip olduklarınız değildir her zaman.

Bir dilenci, bir meczup, bir hayırsever… Bunların hepsi Benim Işığımı paylaşırlar. Hiç kimsenin payına daha azı yada daha fazlası düşmez. Sadece bazı çocuklarımdaki ışığımı görmek daha kolaydır. Bu muhtemelen bu ışığı daha fazla yansıtmalarından kaynaklanmaktadır. Yada sizin görüşünüzün daha net olmasından.

Canlarım ya bütün yüreklerin aydınlatılmış olduğu önermesinden yola çıkmış olsaydınız? Bu durumda ekseriya yüreklerdeki ışığın mı yoksa mutluluk yada mutsuzluğa yönelik işaretlerin mi arayışında olurdunuz acaba? Aradığınız şeyi bulamamanız söz konusu olur muydu? Yüreğinizde parlayan ve Benim armağanım olan Işığımı görmez miydiniz peki? Yüreğinizde bir ışık düğmesi vardır. Onu açın. Birileri o düğmeyi solgun bir ışığa göre ayarlamıştır. Bunu yapan BEN değilim. O solgun ışığı yükseltecek şekilde çevirin o düğmeyi. Çevirmeye devam edin; ışığı daha da, daha da yükseltmeye devam edin.