Hatalarınız için kendinize izin verin. Her zaman en doğru şeyleri yapmanız gerekmiyor. Sizin doğruluğunuzun ya da bir başkasının yanlışlığının kanıtlanması gerekmiyor. Sizin veya bir başkasının, aziz çocuklarım, doğru veya yanlşı olması neyi değiştirir? Her iki durum da geçicidir sonuçta ve ne olduğu sadece ego için önem taşır.

Hatalarınızı, öğrenme aşamasındaki büyük birer adım olarak değerlendirin. Bir öğrenme yolu üzerindesiniz. Yılgınlığa kapılmayın, öğrenme arzusunda olmadığınızda bile yine de bir şeyler öğrenmiştiniz.

Yaşadığınız dünyada öğrendiklerinizin çoğu neredeyse tamamen, öğrenmemekle alakalıdır, serbest bırakmaya yönelik muktedirliğiniz ve istekliliğinizle alakalıdır. Öğrenmemek, yaygın bir fikri, bir inanışı serbest bırakmaktan başka nedir ki? Fikirler, cehalet ve aymazlığın taşlara kazınmış hali değil, ilerleme yolundaki birer basamak taşı olsunlar.

Özgür bir Varlık kendisini maziye bağlamaz. Onun lehinde ya da aleyhinde olmaz. Sadece serbest bırakır.

Daha bilge bir hale geldikçe, daha fazla serbest bırakmanız gerekir. Bu vesileyle zihniniz tertemiz, derli toplu bir ev gibi olur. “Geçmiş arkanızda kalmıştır” demekle aynı şeydir bu.

Her yeni güne uyandığınızda, geçmişten arınıp temizlendiğinizi düşünün. Tıpkı temiz kıyafetler giyermiş gibi, zihninize de temiz düşünceler yerleştirebileceğinizi düşünün. Onların provasını yapabilir, üzerinize deneyebilirsiniz. Kabul edebilir ya da vazgeçebilirsiniz.

Her bir gün tabii ki yeni bir gündür. Daha önce hiç olmamış bir gündür o. Bunu unutmayın.

Aynı zamanda, hayattaki bir diğer amacınız da unutmaktır. Kutsanmış olanlar, geçmişi özgürce ardlarında bırakıp bu güne bakanlar ve geleceği sorun etmeyenlerdir. Geçmiş ve gelecek, zamanın meyve ağacındaki aynı iki meyvedir, çok fazla itibar edilip dikkate alınan biribirine denk aynı çarpık yanılsamalardır onlar. Zaman üzerinizde büyük baskı yaratır. Kalbinizin sansür mekanizması haline gelmiştir o. Zaman size, kalbinizin sesinden ziyade kendi tik-taklarını dinlemenizi söyler. Zaman, sizi kendi programına tabi kılar. Hayatınıza egemen olur. Sizi geçmişe ve geleceğe sürükler. Neyi ne zaman yapmanız gerektiğini size zaman empoze eder.

Zaman sizi telaşla koşmaya veya yavaşlamaya sevkeder. Beni memnun etmek, zamanı memnun etmekten çok daha kolaydır. Zaman sürekli olarak ardınızda sizi kovalamaktadır. Beklemez o. Ben ki zamanın ötesinde olanım, bu nedenle Benim beklediğim söylenebilir; mamafih anın içindeyim Ben, bir anlığım ve Ebedi olanım. Dolayısıyla siz de öylesiniz.

Kendinize verdiğiniz değerden çok daha fazlasısınız. Zaten herhangi birisine de zar zor değer veriyorsunuz. Değişecek davranış kalıplarınızdan birisi de budur. Kendinizi maziden muaf kıldığınızda, hem kendinizi hem de diğerlerini Benim gözlerimle görmeye başlayacaksınız. Hem bakışlarınız hem kalbiniz ters-yüz olacak. Kendinizi ifşa edeceksiniz. Bunu yaparken de herkesi ve Beni ifşa ediyor olacaksınız.

Beni ifşa edin aziz çocuklarım. Sizden neyi istediğimi anlayın. Kendinizi, kendinize göstermenizi istiyorum sizden. Maskelerinizi çıkarın. O eski düşüncelerden soyunun, kendinizi böylelikle anında ifşa etmiş olacaksınız. Düşüncelerden arındığınızda, ifşa olacaksınız. Düşüncelerden arındığında tüm bir Kainat ifşa olacak. Cennet bir gül gibi açılacak ve siz oradan içeri gireceksiniz. Bilinçli farkındalığınızla içeri gireceksiniz. Bulunulacak bir başka yer asla var olmadığı içindir ki başka bir yerlerde olduğunuza dair görmekte olduğunuz o rüyadan uyanmış olacaksınız.

Düşünceleriniz sizi işlerin bir başka türlü olduğuna ikna etmişti. Şu anda zamanın ve onun değişken, geçiçi düşüncelerinin dışına adım atıyorsunuz. Sizden ve Benden başka, Kendi Ebedi Benliği içinde İfşa Olan Bizim Birliğimizden başka geriye ne kalıyor o vakit?