Aziz sevdiklerim, can çocuklarım yüreğimi titretiyorsunuz. Her neredeyseniz, her ne yapıyorsanız kalbimi büyük bir mutlulukla dolduruyorsunuz.

Benimle gelin ve şu anda gördüğünüz ufkun ötesindeki manzaraları görün. Aslında ötesini görmeniz de gerekmiyor. Sadece ufka bakın, o vakit kalbiniz Enginliğimizle daha da güçlenecek. Ne kadar Engindir kalplerimiz. Ne kadar yükseğe, ne kadar uzağa erişir onlar! Kalbinizin derinliği, tüm kalplerin ait olduğu Cennet’in tüm yolunu kat eder. Kalbiniz Benim kalbime aittir. Birdir onlar. Ben size Kendi kalbimi veririm, siz de Bana kendinizinkini. Çok yakında kalplerimiz böylesine değiş tokuş edilmez olacaklar. Zira kalbinizin enginliğini de idrak etmeye başlıyorsunuz. Kalbiniz sınırlarını ortadan kaldırıyor. Artık belirli bir yere sıkışıp kalmıyor o. Kalbiniz kendisini alıştığı o zeminden koparıyor ve süzülerek yükseliyor. Artık uçuyor o. Sevginin, özgürce kanat çırpan bir izahı haline geliyor. Ölçülebilir hiç bir mesafe yoktur sevgiye. Sevgidir o. Bir sevgi hikayesidir. Her yerdedir. Sevgi tek bir yerde kalamaz. Bulunduğu yerden ayrılır, daha uzaklara erişir ve her yerde varolur.

Yürek asla yuvasını terk etmez, fakat kendini her yerde bahşetmenin arayşı içindedir o. Kendisinden başka kimsenin tarafında değildir bir kalp. Söz hakkı verildiğinde, sevginin merkezine odaklı bir ok kadar kararlıdır. Kelebek gibi konar sevgi. Mekanı ve koşulları önemsemeksizin kendisini bahşeder. Görünmez sevgi, görünür hale gelir. Sevgi kendisini her yerde bulur. Asla kaybolmaz.

Sevgi azalamaz. Kendisini verdikçe çoğalır o. Bir kelebek gibi konar kalbiniz. Fakat kelebekle ayrıldığı nokta kalbinizin her yere konma cesaretidir. Kalbiniz seçimini yapmak zorundadır. Konmadan önce nektar talep etmez o. Heryere ve her zaman konabilir. Dokunduğu herşeyi tatlı bir nektara dönüştürebilir. Nasılda bir dönüştürücüdür sevgi. Nasıl da bir çoğaltıcıdır. Nasıl da teşvikkardır.

Kalbiniz kendi idrakına bırakıldığı zaman, sevgi konusunda bir ayrımın, bir ayrılmanın olmadığının farkındadır. Onun sevgisi, bunun sevgisi, benim ya da bir başkasının sevgisi söz konusu değildir. Büyük sevgi, küçük sevgi yoktur. Sevgi vardır ve o herkese aittir. Sevginin devasa bir eritme kabı vardır. Dışarı verdiğiniz soluk gibidir sevgi. Soluk almanız da gerekmez, zira mevcut olmayan zamanın her anında ve herkes için sevgi vardır kalbinizde.

Sevgidir kalbiniz. Sevgidir öz varlığınız.

O halde nasıl olur da kendinizi sevgiden mahrum ya da sevimlilikten uzak hissedebilirsiniz ki? Nasıl da saçma bir anlayıştır bu! Kalbinizdeki sevgi sizi asla bırakmayacaktır. Eğer kendinizi sevgisiz hissederseniz ona sırtınızı sizin dönmüş olmanız gerekir. İyi taraf ise, tekrar sevgiden yana dönebilecek ve ondan ayrılmayı bir daha asla tasavvur etmeyecek olmanızdır. Sevgi sizin gıdanız ve oksijeninizdir, sizin armağanınızdır. Kendinizi sevgiden yana boş hissederseniz şayet, kalbinizdeki sevgiyi canlandırmama müsaade edin.

Sevgi bir deri bir kemik değildir. Cılız değildir. Kansızlıktan muzdarip olamaz sevgi. Sadece tam olabilir, dolu olabilir. Yüreğinizde sevginin noksan olduğunu hissederseniz şayet, Benimkine gelin. Benim kalbime gelin. Onun içine dalın. Sizindir kalbim. Tüm sevgiyi alın ve sizin olduğunu bilin. Sizin içindir o. Kalbinizi sevgimle doldurun. Herkes için yeterli sevgi vardır ve sizi ondan mahrum hissettirmem Ben. En sıkıntılı zamanlarınızda bile kalbime canlılık getirirsiniz. Gelin şimdi, kalbinize can vermeme izin verin. Görün nasıl da hoştur Benim sevgim. Görün nasıl da kalbinize akar o. Kalbinizin kendisine uyanışını görün. Kalbinizin nasıl da dolup taştığını görün.

Sevgimin kalbinize dolduğunu imgeleyin. Kalbinizi, “Altın Eriyiği” Kalbimle dolduruyorum şimdi. Tıka basa doldurun kalbinizi aziz çocuklarım ve sevgimi etrafınızdaki insanlara bahşedin.