Het woord ontdekking betekent dat je iets blootlegt wat uit het zicht verborgen was. Misschien verborg je het verborgene voor jezelf. Misschien wist je om te beginnen alles, bedekte het met een kleed en nu kijk je naar wat je voor jezelf verborgen had. Je begint alles te kennen. Niets was er voor jou verborgen tot je het voor jezelf verborg en toen jezelf het plezier van ontdekking gaf.

Niet langer aanvaard je zelfs maar een reden om iets uit het zicht te verbergen.

Je bent Columbus die het Nieuwe Land ontdekte. Je schiep de niet-verhaalde ontdekte uitvindingen. Je kende ze altijd. Ze waren altijd in jouw zicht opgesteld. Nu vind je gewoon wat jij zelf ergens neerzette en waarvan je deed alsof je het was vergeten.

Je bent geen nieuweling, helemaal niet.

Je verborg Paaseieren en deed alsof je niet wist waar je de eieren gelegd had. Nu scharrel je rond en je vindt ze. Met grote verrassing en genoegen vind je ze.

Feit is dat er niets voor jou verborgen is. Je speelt een spel alsof je niet zou kunnen zien wat je altijd geweten hebt. En dan speel je een spel alsof je onverwachts datgene tegen zou kunnen komen wat je voorgaf te verbergen. Dit moet wel zo zijn.

Er is gezegd dat er niets nieuws onder de zon is. Je verlangde zo dat er iets nieuws zou zijn dat je het wegborg om het later te ontdekken. Jij bent degene die verbergt en je bent de zoeker.

Net als een hond die een bot begraven heeft, graaf jij op wat je in een nis van je geest verborgen hebt. Je verborg iets voor je hart. Het is jouw hart dat oplicht als je een ontdekking doet.

Je kunt zelfs je licht onder de korenmaat verborgen hebben. Wat beleef je een genoegen als je op jouw licht stuit! Eerst een flauw licht, nauwelijks waarneembaar, en dan voor je het weet is alles wat je zien kunt licht en het is licht dat van jou uitgaat dat je ziet. Je buigt over naar het licht en noemt het Mijn.

Eens deed je alsof je in een grot zonder licht was en toen ontdekte je dat je je eigen licht had meegebracht. Je was het vergeten. Een zaklamp die je vergeten was zit in je zak. Tenzij je weet dat ze daar is, is het niet aannemelijk dat je haar eruit zult nemen en haar op de wereld schijnen. En toch ben jij degene die licht op de wereld moet schijnen.

Schaduw is verzonnen. Licht is het enige wat er is. Licht is licht. Je hebt geen contrast nodig. Dat is een mythe. Als je liefhebt, dan ben jij het licht dat je zoekt.

Mijn licht is licht en jij bent Mijn licht dat de Aarde afzoekt terwijl je zoekt naar jezelf. In wiens ogen kijk je nu als het niet die van jezelf zijn?

Laat er niet gezegd worden dat Ik, God, niet gezien kan worden. Natuurlijk word Ik gezien. Ik word gezien door jou. Jij bent als de camera of je bent de operateur die Mijn licht schijnt, alleen ben je misschien een operateur geweest die aan het wiel in slaap valt.

Je zult gauw genoeg durven zijn zoals Ik jou gemaakt heb. Je zult andere dingen vergeten en de Waarheid herinneren. Je zult een Banier van Waarheid zijn die door het firmament schijnt. Je zult je herinneren dat je de zon in je zak hebt en je zult haar er als een spiegel uithalen, en naar jezelf kijken en kijken naar wat Ik gewrocht heb en wat jij met Mij wrochtte.

Dit is een gunstige gebeurtenis. Dit is de dag van beschouwing. Dit betekent dat Ik veronderstel dat je zult ontwaken en Mij naar jou zien glimlachen, en dat je weet dat jij licht op jezelf schijnt, en Jij bent Degene Die glimlacht.