Özgünlüğünüz doğrultusunda nasıl düşündüğünüz, nasıl yaşadığınız ve diğer her şey için özür dilemeyi bırakmanızı tavsiye ediyorum size. Güçten kaynak bulan Tanrısal bir Varlıksınız. Gösterişten değil canlarım, yalın güçten bahsediyorum. Bunun hakkında düşündüğünüzde kim olduğunuz ve neler hissettiğiniz konusunda neden ürkek olasınız ki? Kendiniz olmanız olabileceğiniz en iyi şeydir. Rol yapmak için burada değilsiniz.

Özür dilemeyi bırakın dediğimde bir marketin içindeyken arabanızla birisine çarptığınızda özür dilememenizi kast etmiyorum Ben. Bu durumda tabii ki “af edersiniz” demenizi istiyorum. Bunu kastlı yapmıyorsunuz. Her zaman bir hanımefendi veya beyefendi olun. Lakin hayata yaklaşımınızla ilgili olarak belirli bir planınız ya da düşünceniz olduğunda bunun için özür dilemeyin. Laf olsun diye bile özür dilemeyin.

Bir görüş belirttiğinizde ya da belli bir hayat tarzını yaşadığınızda izahatte bulunmaya, savunmaya geçmeye veya düşüncenizden ya da hayat tarzınızdan vazgeçmenize gerek yoktur. Burada af dileyecek ne vardır ki? Birisi sizden daha farklı düşünmekte ve farklı bir gözle bakmaktadır sadece. Herkes kim olduğuna saygı duysaydı nasıl bir diyalog hüküm sürerdi acaba!

Uzun boylu ya da kısa boylu olduğunuz için, kadın veya erkek olduğunuz için, utangaç ya da girişken olduğunuz için özür dilemeyi düşünüyor musunuz? Saç renginiz için özür diliyor musunuz? Saçınızın rengidir o sizin.

Benim sözünü ettiğim özür şekli sizi siz olmaktan uzaklaştırandır.

Eğer Bana inanıyorsanız, Bana inandığınız için özür dilemeniz gerekmez. Ve eğer Bana inanmıyorsanız da özür dilemeniz gerekmez.

Eğer dünyadaki insanlar tereddüt içinde olmasalardı, eğer belli şartlar dahilinde neyi yapmanın en akıllıca olacağını düşünüyor olmasalardı, eğer sadede gelip gerçekten ne hissettiklerini söyleselerdi dünya daha farklı olmaz mıydı? Eğer insanlar kendi görüşlerini empoze etmek ya da bir başkasının görüşlerine tabi olmak zorunda oldukları hissini taşmasalardı dünya nasıl görünürdü o zaman ve siz de kendinizi nasıl hissediyor olurdunuz? Sanırım rahatlamış olurdunuz. Başka ne olsun ki? Olmadığınız bir şeyi olmak zorunda olmamak, sadece olduğunuz gibi görünmek rahatlatıcı olmaz mıydı?

Başkalarını hiç dinlememeniz anlamına gelmiyor bu. Aslında size onları gerçekten dinlemenin yolunu gösteriyorum Ben. Varsayımlardan, zorunluluklardan uzaklaştırıyorum sizi ve gördüğünüz gibi görmeniz, kendinizi ifade etmeniz ve özgürce değişmeniz için serbest kılıyorum. Aynı kalmaya mecbur olmadığınız gibi değişmeye de mecbur değilsiniz. Farklı bir gözle baktığınızda zaten değişirsiniz.

Değişiyor ve gelişiyorsunuz ve sadece olduğunuz gibi olmanız gerekiyor. Eğer pişmiş havuç sevmiyorsanız yemeyin. Eğer canınız yarın onları yemek isterse yiyin.

Bir yargı ve eleştiri katmanını bertaraf ediyoruz canlarım. Paralel çizgiler buluşmasa da izin yolunuz iyi ve diğerinin yolu da iyidir. Sadece kendi adınıza konuşma yükümlülüğünüz var. Sadece kendi adınıza düşünme ve kendiniz olma yükümlülüğünüz var. Eğer birilerinin sizden daha akıllı olduğunu görüyor ve onlar gibi olmak istiyorsanız, bulunduğunuz noktadan yola çıkmanız gerekir. Dürüstlük canlarım. Dürüstlükten bahsediyoruz, şu anda kim olduğunuzun değerini azaltmaktan değil.