De vooravond van de geboorte van Christus is de ochtend van de jouwe. Wanneer je hart Christus ontmoet, dan rijs je naar een hogere vibratie. Dit gebeurt heel spontaan. Wanneer je ook liefhebt, waardeert, geniet, stijgt je bewustzijn. Wat anders dacht je dat de verrijzenis was dan stijgen? En waar rijs je anders naar toe dan je eigen status? Niets wordt aan jou toegevoegd, geliefden. Je blijft gewoon niet meer zoals je vroeger was – zoals je dacht dat je was.

Wanneer je naar de zevende verdieping van een hotel wenst te gaan, druk je op de knop in de lift, stapt in en ondervind je dat je automatisch naar de zevende verdieping gaat. Je stijgt naar de verdieping waarop je drukt.

Wanneer je in het leven wilt opstijgen, druk dan op de knop van de liefde, vreugde, de essentie van Boeddha, Christus, Mohammed – je kan alleen maar automatisch rijzen. Er is geen hoogste verdieping, geliefden. Je rijst altijd. Zoals geur rijst, zo alleen kan ook jij rijzen, geliefden.

Nu, op de vooravond van Kerstdag, vier je je eigen geboorte. De Christus in jou is jouw eigen Goddelijke Menselijkheid. Ze is niet die van iemand anders. Christus is jouw eigen Eénheid. Hij heeft de eenheid met God en de mens aangetoond. Christus was zo dat hij niks anders kon. Hij kon alleen zijn zoals hij was.

Jij daarentegen hebt andere manieren gevonden, om je te verkleden. Het ene ogenblik ben je in je eigen goeie gratie. De volgende ben je in onmin met jezelf gevallen. Je bent de Gratie Gods vergeten die je omringt. Christus had het onthouden en hij herinnert er jou ook aan. Hij herinnert je aan jouw mogelijkheden. Ik, God, ben de Jouwe als je ernaar vraagt en jij bent van Mij voor het geven.

Christus deed niks anders dan over de Aarde wandelen. Hij sprak Mijn Wil. Hij leefde Mijn Wil. Hij hield Mij voor zich uit als een lantaarn. En nu houdt Hij die lantaarn hoog en gaat verder met de wereld met Mijn Licht te verlichten. Christus wou niks voor zichzelf aannemen. Hij zou alles aan Mij geven. Hij kende geen andere manier. Hij kende de Eenheid van Onze Harten en hij wist wat hij van deze Eenheid moest maken. Hij wist dat ze voor hem was. Hij wist niet hoe hij een geschenk moest afslaan.

Welke geschenken Ik Christus ook gaf, Ik geef jou dezelfde. Je vraag is eigenlijk niet: “Wat kan ik worden?” Jouw vraag is: “Wat ben ik nu?” Jouw vraag is: “Waar ben ik nu?” Wanneer je echt kan antwoorden, niet enkel met de juiste bewoording, maar met de zelfzekerde wetenschap van wat je nu bent, zal je een lied zingen. Jouw leven zal een lied worden.

Wiens lied zong Christus als het niet dat van Mij was? Hij wist dat hij een getuige van Mijn minzaamheid was, Mijn kracht, en Mijn Wil. Hij wist wie mirakels maakt, Wie kenbaar maakte, Wie hem bij elke ademhaling gaf.

Een wonderbaarlijk iets gebeurde. Terwijl Christus Mij openbaarde, openbaarde Hij ook zichzelf. Dit is openbaring. Christus beleefde zijn Eenheid met Mij. Zal jij ook niet hetzelfde doen uit vriendelijkheid tegenover Mij? Wil je Mij ervaren als je Zelf? Dan, met elke wakende of slapende ademhaling, zal je liefde over het aangezicht van de Aarde verspreiden. Je zal Mijn liefde verspreiden. Individuele liefde is liefde en ze is mooi en toch is ze niks in vergelijking met de liefde die alle begrip te boven gaat. Ze overstijgt alle begrip, omdat je jezelf nog de toelating niet hebt gegeven om het te begrijpen. Jij moet nog verstaan, zodat je opnieuw vrij kan zijn en herenigd met Alles waar je je Zelf eerder van hebt losgerukt.