God zei:
Hoe lawaaiig de wereld ook mag zijn, de geluiden van het verkeer, het schreeuwen van kinderen, het gefluit van treinen, luide muziek, slaande trommels, er onder bevindt zich een diepe stilte. De stilte stroomt niet. Hij is. Hij is stil ongeacht het lawaai erboven. Jij verblijft in dit land van stilte. Jij hebt het. Het is veel meer dan een tijdelijke verlichting. Het is de basis van jou.

De stilte is geen stil verblijf. Het is jouw Bron. Jij hebt deze stilte altijd in jou. Jij bent precies hier in de stilte, en toch spreken Wij over hem vinden. De stilte vond jou lang geleden. Hij deed jou geboren worden. Jij bent nooit van deze stilte afwezig. Wij kunnen deze stilte Hemel noemen.

Deze stilte is meer dan de afwezigheid van lawaai. Het is jouw natuur. Deze stilte beweegt niet. Hij maakt geen geluid. En toch is dit een zeer krachtig niveau van Zijn. Het is het krachtigste niveau van alles. Het is de bron waaruit jij drinkt. Het is de motor waarop jij draait.

Van deze stilte komen alle geschenken. Uit deze zak van stilte over zijn schouder, trekt de Kerstman alle geschenken die hij jou geeft.

Van deze grond van stilte, groeien alle bloemen en planten, en zij groeien hoog.

Van deze schoot van stilte waaruit jij kwam, groei jij tot de hoogten die de afmetingen van de wereld uitbreiden tot grenzen op Aarde verdwijnen, en er geen grenzen zijn. Er is grenzeloosheid. Er zijn geen grenzen. Grenzen zijn een onmogelijkheid. Jij kunt niet eeuwig in grenzen geloven. Grenzen mogen al het lawaai maken dat zij willen, maar toch houden ze op. Grenzen moeten uitblazen. Ze moeten wegsijpelen. Lawaai moet ergens heen gaan. Lawaai moet jouw oren, jouw hart, jouw ogen uit.

Grenzen zijn geen liefde. Wij spreken van een stilte waarin alles liefde is. Niets wriggelt hier. Alles heeft hier alles lief, en alles is liefde en niets dan liefde. Ik, God, ben hier. Ik maak geen geluid.

Je kunt hier niet in de stilte zwemmen. Jij bent de Stilte. Je bent geluiddicht, geliefden.

Stilte is als de witte sneeuw die valt. Jij bent een deken van stilte. Voetstappen worden niet gehoord. Alles is stilte hier in de diepten van jou.

Stilte is de weegschaal. Geluid is een gekras aan de uiterste kant van de weegschaal. Stilte is muziek. Geluid is geluid en geen muziek.

Zelfs midden in lawaai, kun je in de Stilte van jezelf zijn.

Zie stilte als geld op de bank. Je kunt jouw stilte opnemen als je wilt. Hij is van jou. Ga naar de kelder van jezelf en haal hem eruit. Wikkel hem om je heen. Stilte is een rustgevend balsem. Giet hem over je heen. De stilte is van jou. Hij hoort bij jou. Hij zal bij je blijven.

Het is een verbazingwekkend iets dat hoe meer stilte je met je vingertoppen aanraakt, hoe meer je hoort wat Ik zeg. Dit is geen genezende stilte. Het is niet stilte van jezelf afdwingen. Ik zeg nogmaals: Zelfs midden in lawaai, is deze stilte van jou. Jij hoeft hem er niet uit te trekken. Hij behoort jou al toe. Stilte is geen gebeurtenis die je oproept. Jij bent die Stilte al. Jij bent vredig.

Wat dit betekent is dat alles wat jij doet is naar Mijn Geluidloosheid luisteren. Dat is Mijn Stem. Van de Stilte van Mijn hart en het jouwe, spreek Ik altijd tot jou. Breng jouw vruchtbare geest een minuut tot stilte. Hoor je nu Mijn stille fluisteringen? Kun je Mijn liefde nu tegen jou horen spreken?