Göreli dünyada gösteriş revaçtadır. Fakat gösterişin muteber bir şey olmadığını da herkes bilmektedir. Sadece gösteriştir o. Mamafih dünyanın büyük çoğunluğu onun etrafında dönmektedir. Sizi omuzlarında taşıyan şey gösteriş mevhumudur, bu vesileyle dünya sizi, siz de kendinizi bir an için takdir edebilirsiniz. Lakin her şey gösteriş değildir. Herşey sevgidir.

Gösteriş, sanki mevcut halinizle güzel değilmişsiniz gibi size hoş bir suret oluşturmak ister. Güzellik, illaki günlük standartlara mı tabi olmalıdır? Ne yazık ki gösteriş kavramı dünyaya bir yanılsama sunmaktadır. Kralın Yeni Giysileri gibidir o. Herkes peşinden gitmektedir ve böylelikle gösteriş mevhumu desteklenmiş olmakta, kendisini çoğaltma eğilimi göstermektedir. Gösteriş, sevgiden yana dolambaçlı yollara sapmak gibidir. Sevginin yedeği değildir o, zaten kimse de öyle olduğunu düşünmez. Gösteriş sadece maddi dünyaya aittir, halbuki sevgi tüm dünyaları aşar.

Gösteriş, dikkatinizi çekmek için ısrarcı bir kaşıntı gibi kendini hep öne çıkaran ego yerine kullanılabilecek bir diğer kelimedir elbet. Teskin edilmek ister o. Sizin en iyisine, en sonuncusuna, en gıpta edilene ve bu karakterdeki şeylere sahip olmanızı ister. Gösteriş parmağıyla sizi yanına çağırır, siz de ona gidersiniz. Gösteriş hipnotizmacıdır. Siz de onun böyle olduğunu düşünmüyor musunuz?

Balonun kraliçesi olmak istersiniz. Kürsüdeki güçlü kahraman olmak istersiniz. Aslında bir anlamlarının olmadığını keşfetmek için onu-bunu istersiniz; sonrasında ya siz onlardan vazgeçersiniz ya da onlar sizden vazgeçer, sonra başka bir şeyleri aramaya başlarsınız. Böylelikle egonun ve yakın arkadaşı gösterişin kaşıntılarını, onlar sizi bir kez daha baştan çıkarana kadar bir süreliğine gidermiş olursunuz.

Satın aldığınız çoğu şeyi, gösteriş dürtüsünün yol açtığı kaşıntı krizlerini rahatlatmak için almışsınızdır.

Kendinizi güzelleştirmenin, kas geliştirmenin, para biriktirmenin ve böylesi şeylerin elbetteki bir değeri vardır; mamafih aziz çocuklarım bunların çokluğu ya da eksikliği ayakkabınıza kaçan taşlar gibidir. Bir bakıma, aynaya bakıp da en güzel kadının hala kendisi olduğunu öğrenmeye çalışan masal kraliçesine benzersiniz. Bu karliçeyi ne kadar ayıplasanız da aslında aynada baktığınız yüz sizin kendi yüzünüzdür.

“En güzel” asla mevcut olmamıştır. Kraliçe asla “en” halinin iddiasında olmamıştır. En güzel olmaya, aslında “ihtiyacı” olduğunu düşünmütür kraliçe, zira hayatının anlamı buna bağlıdır. Gösterişin izlediği yol budur işte. Aslında hiçbir şey size ait değilken ve dünyadaki her şey de geçiciyken, gösteriş mevhumu size bir şeyleri yitirebileceğiniz konusunda bir farkındalık aşılar.

Güzel süslü bir vazo, bir vazodur neticede. Güzel olabilir, çarpıcı ve pahalı olabilir o vazo. Mamafih bir mayonez kavanozuna da çiçek konulabilir, o çiçekler o kavonozda da son derece güzel durabilir elbet.

Dikkatinizin neye yöneldiğinin farkında olun aziz çocuklarım.

Güzel bir vazoya tabii ki sahip olabilirsiniz. Onu kulllanın, onu sevin. Fakat sadece şunu bilin ki, ne çok güzel bir vazo kullandığınız için değeriniz artar, ne de düz bir cam bardağı ya da süt kutusunu vazo gibi kullandığınız için değeriniz azalır.

Aziz çocuklarım, maddesel dünya sizi hep hayal kırıklığına sevkedecektir. Size asla değer katmamıştır o. Sizi asla önemli kılmamıştır. Şöhret, servet gibi dünya değerleri aynadaki anlık görüntülerden fazlası değildir.

Gerçekten sahip olduğunuz şey sevgidir. Sevgi beraberinizde götürebileceğiniz tek şeydir, sevgi sizden sonraya bırakabileceğiniz tek şeydir. Bunların dışındaki her şey çer-çöptür aziz çocuklarım. Sevgi altındır. Gerçekten istediğiniz şey sevgidir, onun suretleri değil. Sevginin ta kendisidir gerçekten istediğiniz şey, dünyadaki geçiçi ikamet sürenizden çok daha kalıcı olan sevgidir.