Het idee van rechtvaardigheid en onrechtvaardigheid is op het verleden rekenen om het heden te beïnvloeden. Voor jouw denkgeest moeten het verleden en het heden met elkaar samenhangen. Jouw ervaring is echter dat er om onbekende redenen iets gebeurt waar niet om gevraagd werd.

Voor zover jij kunt zien, is de wereld niet eerlijk. Van wat jij kunt zien, is er nauwelijks rechtvaardigheid. Waarom wint de één en verliest een ander? Ongelijkheid lijkt een deel van het leven in de wereld te zijn.

Er is gezegd dat jij jouw eigen script schrijft, dat je het lang geleden schreef en het ondertekende. Het is gemakkelijk van tevoren te tekenen voor iets wat later gaat gebeuren. De toekomst is altijd ver weg.

Dit is wat Ik je wil zeggen: Eerlijk en rechtvaardig – dat is een theorie. Bespaar jezelf de moeite en houd op met zoeken naar wat eerlijk of rechtvaardig is of niets verschuldigd of verschuldigd aan weerszijden, of wat je deze ongrijpbare vergelijking ook mag noemen. Als wat je zoekt een of andere overwinning is, dan is het niet jouw terrein. Gerechtigheid zoeken is een verstrikking die jou gebonden houdt. Oorlogen komen van het zoeken van recht, alleen is er geen overeenstemming over wat recht is.

Is het eerlijk dat het in Florida warm is en in Alaska koud? Wat heeft eerlijkheid daarmee te maken?

Er ligt weinig zege in het hekelen van elke onrechtvaardigheid. Er ligt weinig zege in vechten en vechten. Vecht één keer, vecht twee keer, en sluit dan een wapenstilstand met het leven. Op een of andere manier kan het jou in het leven betamen wat het leven jou aanreikt als jouw eerlijk deel aan te nemen, zelfs als het dat niet zijn kan, en van daar verder te gaan. Het leven hoeft niet eerlijk te zijn. Je kunt het leven niet opvorderen. Je moet jouw leven simpelweg leven, wat er ook gebeurt.

Onrecht corrigeren is aandacht op het verleden. Als je teveel van je aandacht richt op hoe oneerlijk de wereld is, waar brengt jou dat? Als er veel van jouw aandacht en energie in het herstellen van onrecht gaat, dan ben je in de verkeerde arena. Als het herstellen van onrecht de steunpilaar van jouw bestaan is, dan doe je jezelf onrecht aan. Je weerhoudt jezelf van vooruitgaan.

Wat je ziet als tragedie is niet eerlijk. Vanuit jouw perceptie is de dood van het lichaam niet eerlijk. Eerlijk of verkeerd of juist zijn niet de vragen om te stellen.

De dood vindt links en rechts plaats, maar niet volgens jouw perceptie van rechtvaardigheid, en niet overeenkomstig jouw wil. Toch zou je net zo goed vrede met de dood kunnen sluiten en vrede sluiten met het leven. Sterker dan kunnen. Moeten.

De vraag Waarom is vaak een omweg. Een betere vraag is: “Hoe ga ik van hier verder?”. De vraag Waarom brengt jou in een kringetje. Er is geen einde aan. Er is meer in het leven dan erover na te denken en te proberen jouw interpretatie vast te stellen van wat de betekenis is van wat er in het leven gebeurt.

Het antwoord op wat er in het leven gebeurt is altijd: “Blijf doorgaan. Blijf vooruitgaan”. De vraag is niet: “Waaraan heb ik dit verdiend?”. Voordat je vooruit kunt gaan moet je loslaten. Verdiend of onverdiend is niet de vraag. Het is helemaal de vraag niet.

Je kunt het leven niet meten. Als het leven jou omvergooit, sta dan op. Zoek niet naar rechtvaardiging, geliefden. Misschien is dit wat vergiffenis is. Je houdt het verleden niet bij je. Je houdt het niet stevig vast. Je schudt het niet door elkaar. Je legt er niet teveel nadruk op, noch leg je het neer en geeft het op en zegt: “Ik geef me gewonnen”. Je staat op en blijft doorgaan.

Jouw doel is niet je over de ongelijkheid van het leven te beklagen. Je hoeft niet elk detail lief te hebben. Je hoeft het niet te begrijpen. Je leeft het. Het leven is een groots voorstel aan jou gedaan. Je bent op Aarde in leven, en je leeft het, en je bent veel groter dan wat er gebeurt in het leven zoals gezien vanaf de buitenkant.