Dit moment is een kans in je leven die maar één keer voorkomt. Dit is de golf die je moet halen. Dit is het ogenblik waarop jij erin springt. Zelfs al zit je stil in dromerij, dit is je moment van devotie voor dromerij. Zelfs al drink je nu een kopje koffie, dit is het moment van overgave voor het drinken van je koffie. Wat dit moment ook voor jou inhoudt, dit is waar je je in engageert. Dit ogenblik van het leven heeft je ten dans gevraagd, en dansen moet je. Je kan je hoofd niet ‘nee’ schudden. Je kan niet zeggen: “Ik zou liever niet.”

Het leven is een minnaar, die zichzelf aan jou presenteert. Neem zijn hand.

Leven is niet voor later. Het is geen ‘soms’-ding. Het komt nu haastig op je af.

Zelfs wanneer je slaapt ben je in de levens-omhelzing.

Wees je leven ten dienste en stap erin.

Welke muziek er ook gespeeld wordt, laat dit de muziek zijn waar je op danst. Zwier van vreugde.

Zelfs al vind je van jezelf dat je geen goeie danser bent, dans toch maar.

Zelfs als je je koffie morst, denk erom dat je kopje overloopt, en drink toch nog wat overgebleven is.

Je kan walsen boven polka’s verkiezen, maar als de band nu polka’s speelt, sta dan op en dans. En als de band een pauze neemt, geniet dan van het neerzitten. Geniet evenzeer van de pauzes als van het dansen.

Het leven heeft jou als zijn partner gekozen. Het heeft jou in zijn vizier en, op dit moment, enkel en alleen jou. Jij bent degene met wie het leven wil dansen of een dans wil overslaan. Het leven wil dat je je arm op de zijne laat rusten. Leven wil dat je je met hem verlooft. Het wil dat je het volledig in de ogen kijkt. Wees zijn partner. Wees zijn minnaar. Wees zijn gezelschap. Geliefden voor dit kleine moment ben je met het leven gehuwd. Je hebt een opdracht. Je hebt je trouw gezworen. Wees aanwezig.

Doe je best voor deze dans, welke muziek er ook gespeeld wordt. Je weet niet waar je op dit moment toe in staat bent. Je kent je draaicapaciteiten niet tot je effectief ook eens draait. Zelfs al heb je gisteren gedraaid, vandaag roept je opnieuw om nog eens te draaien. Vandaag verlaten je voeten de grond misschien. Vandaag dans je misschien op lucht. Je moet opstaan en dansen om het te weten te komen.

Vandaag struikel je misschien over je eigen voeten. Wees daar ook blij om. Vandaag ben je misschien een muurbloempje. Wel, bloei dan tegen de muur. Je bent nog steeds de danser van vandaag. Zelfs al zit je, je bent nog steeds een danser. Je bent een danser die op dit moment neerzit.

Vandaag kan het leven je bloemen zenden. Morgen vind je een paardebloem voor je deur. Verwelkom haar evenzeer.

Misschien geef je het leven vandaag enkele bloemen. Misschien strooi je je ze uit. Misschien geef je het leven een gigantisch boeket, één die nog nooit zo geschikt was. Misschien geef je het leven vandaag een ‘dank je’ briefje. Zelfs al kan je het leven nooit teruggeven wat het jou gegeven heeft, je kan het iets geven. Je kan het welkom geven. Je kan het aan de deur verwelkomen. Je kunt er arm in arm mee wandelen, zonder verdere moeite. Misschien kan je het leven vragen om te dansen, leer het een tapdans of twee. Misschien een tango met het leven voor vandaag.

Zie hoe je danst. Dit is me wat, jij en leven samen op de dansvloer, een tango dansend, zoals niemand nog ooit zo heeft gedanst, voor de eerste keer dansend. Zelfs al kijkt niemand, dans dan voor de dans zelf. Dansen komen en gaan, toch ben je steeds een danser. Zelfs in de stilte en rust ben je een danser. Dans dan. Dans.