Hiç kimse bir diğerinden daha kutsal değildir. Sadece diğerlerinden daha fazla ahenk ve huzur yaratanlar mevcuttur. Birlikte çalışmanın daha kolay olduğu insanlar vardır. Başkalarına yardım eden ve zorluk çıkarmayan insanlar vardır. Lakin hiç kimse bir diğerinden daha kutsal değildir. Sizden daha kutsal olanı yoktur.

Elçi Olmuş O Yücek Varlıklar kendi Tamlıklarını yaşamışlardır. Benim Tamlığımı yaşamıştır onlar. Sadelikleriyle dikkat çekmişlerdir. Belki de kutsallık derken, sadeliği kastetmektedir dünya. Elbetteki o Yüce Varlıkların ereği Birlikti. Kafaları karışık değildi onların. Bir odakları vardı ve odakları Bendim. Ben O’ydum. Asla “O” olduklarını düşünmedi onlar. Büyüklük sergilemediler. Tanrı’nın olanı, Tanrı’ya verdiler.

Yeryüzündeki her insan bir arayıcıdır. Kimi daha yoğun bir arayış içindedir, kimisi ise daha zayıf bir arayış içindedir. Kimi bu yolu izler, kimisi öbür yolu; fakat hepsinin aradığı şey daha fazla mutluluktur. Bazıları diğerlerine göre, daha ziyade mutluluk vermenin daha fazla arayışı içindedir. Bazıları ise sahip oldukları şeyleri sıkı sıkıya himaye etmenin arayışı içindedir daha ziyade. İnsanoğlunun aradığı mutluluğa giden yollar çok çeşitlidir. Mamafih tek Bir Kaynak ve tek Bir Varış Noktası vardır. Tüm ırmaklar ve akıntılar Benim Sevgi Okyanusuma varır, orada buluşurlar.

Bedeninizi terkettiğiniz gün Cennet size harikulade bir şekilde karşılar. Daha önce hiç bu kadar sıcak bir karşılama görmemişsinizdir. Yeryüzündeyken bir zaman için gözde ve takdir edilen olursunuz, bir zaman sonra ise göz ardı edilirsiniz. Cennet’te ise hiç kimse kayırılmaz. Herkes gözdedir burada, dolayısıyla herkes kayırılır. Hiç kimse seçmelere tabi olmaz. Bedenden ayrılma haliyle beraber tüm ruhlar Cennet’e gelirler. Burada bir görelilik durumu yoktur, dolayısıyla birinci veya sonuncu diye mevhumlar nasıl söz konusu olabilir?

Dünya, insanlara yönelik bir seçicilik içindedir, tüm dünya böylesi tavırlarla doludur. Fakat Cennet öyle değildir. Cennet’te herkes için muazzam bir neşe vardır. Dolayısıyla dahil olunacak farklı kategoriler mevcut değildir orada. Ruhlar sınıflara ayrılmazlar elbetteki. Hepsine hoşgeldin denir, hepsi karşılanır. Hiçkimse için bir diğerinden daha güzel bir hoşgeldin partisi düzenlenmez. Dünya gezegenindeki kategorilerin ve yargılamaların bir devamı olsaydı şayet nasıl bir Cennet olurdu ki o?

Benim üvey çocuklarım yoktur. Bu kadar basittir bu.

Bu durumda bazılarınız şöyle söyleyebilir: “Cennet’te bir fark yaratmayacaksa eğer Dünyada iyi olmanın ne yararı var o zaman?”

Yanıt şöyledir: Bu iyilik hali dünya için fark yaratacaktır, sizin için ve çevrenizdeki herkes için fark yaratacaktır. Çünkü verdiğinizi hissedersiniz. Yarattığınızı hissedersiniz. Yeryüzündeki hayatınızı inşa edersiniz. Koşullar ne olursa olsun hayatınızı daha değerli ya da değersiz kılarsınız. Kendinize dilediğiniz anlamı verirsiniz.

Yeryüzündeyken Cennet’i arıyorsunuz. Yeryüzündeyken buradaki ikametinizi daha kolay, daha nazik, sizin için ve tüm İnsanlık için daha yararlı kılabilirsiniz. Dünya üzerindeyken İnsan Varlığı olma halini tecrübe ediyorsunuz. İnsan neslinin kılıklarını üzerinize deniyorsunuz. İstediğiniz kılığı seçme şansınız var. Hiçbiri size zorla dayatılmıyor. Giydiğiniz kıyafetleri istediğiniz zaman değiştirebilirsiniz. Lakin çıplak doğmuştunuz, çıplak geri dönersiniz. Ruh bedene girer. Ruh bedeni terk eder. Ruhun ayırd edici işaretleri nerede kalmıştır? Dünyadaki kimileri, diğerlerine göre çok daha muazzam öğrencilerdir. Bazıları da diğerlerine göre daha iyi öğretmenlerdir; lakin hepsi öğrenir ve hepsi öğretirler onların. Herkes bir şeyler öğretir. Dilediğinizi öğretin. Bırakacağınız mirası siz seçersiniz.

Cennet’te de büyümeye ve gelişmeye devam edersiniz, burada hiçkimse diğerinden daha üstün değildir. Cennet çok iyi yönetilen bir sevgi-kuruluşudur. “Sen içeri gelebilirsin. Bu giremez,” gibi şeyler söylemez sevgi. “Sen sevgiye layıksın. Öbürü ise layık değil,” gibi şeyler söylemez. Sevgi kendisini oluşturan unsurların üzerine etiketler yapıştırmaz. Sevgi haksız iddialarda bulunup gösteriş yapmaz. Öyleyse siz niye böyle davranmaya mecbur olasınız ki?