Alışkanlıklar geçmişten kaynak bulur, bunu biliyorsunuz. Alışkanlıklardan biri de analiz etmektir. Analiz eylemi tek bir seviyede cereyan eder. Bu, yüzey seviyesidir. Analiz etmenin bir oyun olduğunu da söyleyebiliriz. Beni analiz etmeye çalıştığınızda bu kesinlikle bir oyundur. Analiz eylemi, Benim düşüncelerimi ayrı parçalara bölme ve yeniden inşa etme çabasındadır. Analiz bir akışın arayışındadır. Açık seçik bir sebep sonuç akışının arayışındadır o. Bir yanıt bulmaya çalışmaktadır, lakin analiz etmenin kendisi bir sorgulama halidir.

İlahi olanın analizi dahilinde Benim ve Cennet bilincinin konumunu tam olarak saptamak için net bir sebep sonuç ilişkisi bulma çabasına girersiniz. Sebep sonuç mantığı dünyada bir salgın halindedir: “İyi ol ki Cennet’e gidebilesin. İyi biri olursan Noel Baba sana gelir.”

Size Cennet bilincini garanti ediyorum Ben. Bunu nasıl analiz edebilirsiniz ki? Zaten en yalın ve sade olanı daha sade ve yalın bir hale nasıl indirgeyebilirsiniz?

İnsanları kategorize etmem Ben. Sebepler ve gerekçeler de bulmam. Ayırım yapmam. Yargılayıcı olmam. Herkesin Cennet bilincine ulaşması otomatik bir haldir. Başka türlüsü nasıl olabilir ki? Beni Yargılayıcı bir Tanrı’ya dönüştürmek mi isterdiniz? Dünya mantığı açısından herkesin Cennet bilincine ulaşmasına izin verilmesi mantıksal değildir. Mantıksal olarak eğitilmiş zihniniz size bazılarının dışarıda kalması gerektiğini söyleyecektir.

Sevmek şımartmak demek değildir. Herkesin Cennet bilincine ulaşması iyi bir şeydir. Siz cezalara inanıyor olabilirsiniz fakat buna inanmam Ben.

Bu durumda “Eğer senin kadar iyi olmayanları ön plana almayacaksan senin iyi dediğin şekilde olmanın ne anlamı var?” diye sorabilirsiniz. “Bu adil değil,” diyebilirsiniz.

Canlarım, ta en başından beri Cennet bilincini hak ediyorsunuz. O bilinç düzeyindeki tek kişi olmayı gerçekten ister miydiniz? O bilince nail olmaktansa oraya bir yarışma neticesinde mi varmak isterdiniz?

Sevgiyi, sevgi için verin aferin almak için değil. Bir eleme prosedürü yoktur. Sevgiden yoksun görünenlere de, vermek adına sizin kadar çok sevgiye sahip değilmiş gibi görünenlere de sevgi vermenizi istiyorum sizden. Bundan daha azını yapabilir miyim Ben hiç? Sevgi ne içindir canlarım? Verilmek içindir o, alıkonmak için değil. Suç olaylarını eleştiriyorsunuz, lakin herhangi birini Cennet bilincinden mahrum etmek de suç olmaz mıydı?

Bu bilince kimin daha çok ihtiyacı vardır? Sevgi veren sizin mi yoksa ona sahip olmayan ya da vermek için çok azına sahip olan birinin mi?

Analiz etmek nedir canlarım? Doğrulamak ya da çürütmek için bir yoldur o. İnsan icadı bir adettir. Elbette ki madenleri analiz edin. Problemleri analiz edin ve onları çözün. Problemler yoktur Bende. O halde Beni analiz etmek niye? Cennet bilincini analiz etmek niye?

Bana gelmenizi istiyorum sizden Ben. Bunda analiz edecek ne var? Anlamanız gereken ne var? Cennet ve Dünya iki farklı lisan gibidir. Cennet’i analiz etmeye ve ona Dünyevi tabirler yakıştırmaya çalıştığınız zaman bu, şunu sormakla aynı şeydir: “ Bask dili neden İngilizcenin ya da Çincenin kurallarına tabi değil ki?”

Bakın; Bask dilinden, İngilizceden, Çinceden ve diğer tüm dillerden keyif alın sadece. Cennet bilincinden, Benden ve Dünyadan da aynı şekilde keyif alın sadece.

Işıldayan bir sevgi varken sorgulayacak ne kalır geriye? Hangi formülün yaratılması ya da yeniden yapılandırılması gerekir?

Analiz ettiğiniz zaman yuvarlak bir deliğe bir prizma sokmaya çalışırsınız. Zaten bildiğiniz bir şeye bir başka şeyi uydurmaya çabalarsınız. Zaten bildiklerinizin ötesine geçmeniz daha iyi olmaz mı? Her şeyi sınırlı bir bakış açısına istinaden organize etmeye çalışmanın ne anlamı vardır?