Het leven in de wereld brengt zeker onverwachte gebeurtenissen, en je raakt ervan ondersteboven -- of geschokt – of in de wolken. En toch heb je wat te zeggen over je eigen leven. Op hetzelfde moment dat je leven bepaald lijkt, lijkt het alsof jij het bepaalt. De wendingen van je eigen gedachten zijn instrumentaal, en toch niet definitief. Alles wat je bestelt in het restaurant van het leven, ontvang je niet meteen op het moment van het bestellen. De ober serveert misschien waar je niet om gevraagd hebben. En toch, hier is het voedsel op jouw bord. Het is voor je gezet, en de vork is in je hand, en je hebt een keuze.

Jij beïnvloedt jouw leven en het leven van de mensen om je heen, en je wordt ook beïnvloed. De verbindingen zijn zo ingewikkeld dat het Menselijk oog de wevende draden kan volgen.

Het is net alsof je het orkest hoort spelen, en toch spelen je in het orkest. Er wordt zo'n muziek gespeeld, zo'n groot orkest speelt het, er is zoveel tegelijk aan de gang, dat je het haast niet bij kunt houden. Je probeert het. Je probeert zelfs om het voor te komen. Buiten adem, hijgen je en snak je naar adem.

En toch is er niets om bij te blijven. Welke race is het die je begonnen bent? “Hoe kan het,” vragen je jezelf af, “dat Ik hier in verzeild ben geraakt? En wat moet ik nu doen? Wat is er voor mij te doen? Ik ken niet eens al mijn keuzes".

En dus geven je alles aan de rol die je op dit moment van Eeuwigheid speelt. Je kunt niet met het spel ophouden. Je speelt het compleet. Als je op je fluit speelt, welke noten de andere leden van het orkest spelen, welke instrumenten, de omvang van hun toewijding, waaraan zij toegewijd zijn, beïnvloedt natuurlijk jou, en toch, op hetzelfde moment, ben je onschendbaar. Je wordt gestimuleerd en je wordt ontmoedigd. En toch, heb je geen opdracht om op de wenken van de andere instrumenten klaar te staan.

Je noemt een aantal invloeden positief, en andere negatief, en dus stuiteren jouw eigen gedachten van de ene invloed naar de andere. Soms zit een valse noot vast, en je slaat je voor het hoofd. Andere keren onthult een zoete noot zijn intentie, en je springt van blijdschap. En je sjouwt maar door, drentelend, of huppelt verder.

Wat voor instrument iemand anders speelt, je hoeven het niet te bespelen. Je hebt een keus wat voor instrument je speelt, en je hebt een keus hoe je het wilt spelen. Jij en iedereen in het orkest zijn als cirkels binnen cirkels. Ieder van jullie is een kiezelsteen die in het meer wordt gegooid, en jullie maken rimpelingen. Jij zijn de steen die gegooid wordt. Jij zijn degene die gooit. En jij bent de vijver waar hij in gegooid wordt.

Overweeg dit. Overweeg dat je de leidende steen bent. Overweeg dat jij jezelf gooit. Overweeg dat jij de verandering kunt beïnvloeden zowel beïnvloed kunt worden. Je hebt alleen iets direct te zeggen over jezelf.

In je hart, wil je meer positiviteit in je leven en in de wereld. Ik zou niet denken dat je naar meer negativiteit streeft. Geliefden, biedt positiviteit aan de gemanifesteerde wereld. Doneer verheffing. Wat jou ook mag overkomen, stijg hoger en neem de wereld met je mee. Neem een persoon in de wereld met je mee. Breng jezelf hoger. Klim een tree hoger op de ladder, en ga niet naar beneden.

Ik begrijp dat je hart steeds weer gekwetst wordt. Steeds weer komt iemand zijn belofte niet na, en word je ontmoedigd. Het maakt niet uit. Jullie, Mijn geliefden, jullie die nu Mijn woorden lezen, jullie, op dit moment, jullie, geliefden, houden zich aan je belofte.