Vanuit Mijn intentie, kwam jij tot Zijn. Vanuit Mijn intentie kwam de Schepping. De Schepping vormde Mij tot Schepper, en dus wordt er gezegd dat Ik jou geschapen heb. Samen, als Eén, schiepen Wij jou, een facsimile van de Schepper.

Jij had de bedoeling te zijn. Je wilde zien hoe het zou zijn als je je als een mens van vlees en bloed zou manifesteren. Wat werd de Eén van Ons een diversiteit. Vermenigvuldiging kwam gemakkelijk. Je werd niet precies geproduceerd en toch ontstond je.

Zoals Ik nu deze Heavenletter denk en Hij ontstaat, zo had Ik de gedachte aan jou en voor Mijn eigen ogen werd Ik vermomd en ontstond Ik als jou. Jij (Ik) kwam voort uit het vuur van liefde in Mijn hart. Ik zeg dat Ik deze Heavenletter denk, maar Ik denk hem niet echt zoals jij denken begrijpt. Ik vibreerde hem. Ik neuriede hem. Ik manifesteerde hem, en toen ging het geneuriede door lagen van bestaan tot hij ontvangen werd en naar jou gekanaliseerd. Natuurlijk denk jij dat hij in een tijdsvolgorde kwam, en toch, ondanks wat jouw zintuigen en geest jou zeggen, kwam hij opeens. Hij zal altijd weergalmen. Zoveel Heavenletters, zoveel mensen zelfs als ze allen Eén zijn.

Van nu af aan als Ik jou zeg, zul je begrijpen dat Ik Mijzelf als jou bedoel.

Geen van Ons verzon jouw ingewikkeldheden. De uiterlijke manifestatie van jou is niet wat er toe doet. Wij kennen haar onbelangrijkheid, zelfs al wisten Wij dat ze voor jou belangrijk zou worden, want de wereld is de wereld, en de wereld zelf is extern. Waarden werden op de kop gezet. Geeft niet. Ze zullen zichzelf rechtzetten.

Je werd, mentaal, emotioneel, fysiek. Energie manifesteerde zich. Je werd beweegbare delen. Je werd een Odyssee. Je werd alles, alles verzonnen. Je was de voorloper voor jouw bestaan op Aarde en je werd de Aarde en iedereen en alles erop, en toch had je jouw vorm en je kunstgrepen van de handel, het leven wel te verstaan, en je werd een vreemdeling voor jezelf, de ziel van jezelf, de vertroosting van jezelf.

Ik amuseer Me goed vanmorgen met deze raadselachtige Heavenletter, die voor Mij verschijnt alsof hij al geschreven is, behalve dat Ik hem heb en hem in één klap geef.

Waar zal Ik je nu mee naar toe nemen? Waar was Ik gebleven? Doet het ertoe?

Laten We van voren af aan beginnen.

Als je in een sleur zit, laten We jou er dan uit halen. Natuurlijk is het aan de fysieke, mentale, emotionele jou om dat te doen, want in werkelijkheid, hoewel het fysieke, mentale en emotionele een grote rol in jouw leven op Aarde spelen, bestaan ze net zo min als de Aarde onder jouw voeten bestaat, en toch neem je een stap op het bordspel dat je speelt. Welk bordspel speel je? Waar ga je heen behalve steeds maar rond? Wanneer ga je Ga voorbij en wanneer Ga je Uit dit uitgespeelde bestaan?

Voor één ogenblik van de Eeuwigheid had Ik een droom en Mijn droom was jij. Ik ben Mijn eigen droom die uitkomt, dat is te zeggen voor zover verbeelding gaat. Ik verzon jou. Ik ben echt. De manifestatie van jou is niet echt. Wat jij in de wereld lijkt te zijn is helemaal niet Wie je bent. Jij bent een zo machtig wezen dat je zelfs tegen de draad in kunt gaan. Jij die een Goddelijk Wezen bent, kunt zelfs bloed op Aarde doen vloeien, en het verandert niet wie je bent. Je kunt op Aarde kleinheid zijn en groot in de Hemel. Jij maakt grenzen die oordeel zijn en je begrijpt zelfs niet de omvang van het spel dat je speelt, dat Leven op Aarde genoemd wordt.