Ik huldig jouw dapperheid. Je nam een taak op je op Aarde. Voor jou is de taak voor de lange termijn. Het is voor jou voor de lange termijn door het concept van tijd. Tijd is maar een concept. Het is toevallig ook het kader waarin je het leven op Aarde ervaart. De wereld maakte perioden van dag en nacht en noemde ze tijd. Je bent onder de schaduw van tijd geweest, en je noemt tijd Vadertje Tijd.

Vanwege je geloof in tijd bied je verzet tegen het leven in de wereld.

Voor tijd doorbrengen in een wereld en je verzetten zoals je doet is moed nodig. Voor het leven zonder het tijdselement zou geen moed nodig zijn en toch huldig Ik jouw moed. Tijd is angstig. En nu, dat gezegd hebbende, moedig Ik je aan verzet tegen tijd en alles wat daarmee samenhangt los te laten. Je houdt er stevig aan vast. Jouw handen worden vuisten en jouw spieren gespannen. Je probeert echt het getijde van tijd tegen te houden.

Er is je eerder gezegd je te ontspannen. Ontspannen betekent verzet loslaten. Ontspannen is uit het concept van tijd komen. Ofschoon tijd niet bestaat, als je je ontspant, ontspan je je met een gevoel dat je alle tijd van de wereld hebt. Alle tijd van de wereld hebben is dichter bij de waarheid van de Oneindigheid. Dus nu, zul je je ontspannen in de hangmat van liefde waarin Ik jou houd? Je kunt weten dat er bij de liefde waarin Ik jou houd geen opkomen of afkomen is.

Alles wat er toe doet, er werkelijk toe doet, is tijdloos. Tijdloos heeft geen beperkingen. Tijd is vol beperkingen. Tik tak.

Liefde is tijdloos. Liefde heeft geen begin en geen einde. Jij ervaart liefde misschien anders. Jij zegt misschien soms dat liefde voorbij is. Dat is een bekrompen standpunt. Liefde is jouw voortdurende toestand. Je omzeilt die waarheid op veel manieren en toch kun je er niet aan ontkomen. Liefde is niet vergankelijk. Liefde heeft haar nest in jouw hart gemaakt. Ze kan niet worden verwijderd.

Je hebt jezelf afhankelijk gemaakt van liefde die van buiten komt, van vertoon van liefde, van bewijs van liefde, alsof je afhankelijk zou zijn van liefde die ergens anders vandaan komt, van hier, van daar, van deze of van dat. Je hebt liefde getimed. Liefde is geen zaak van tijd. Liefde is geen zaak. Liefde is een toestand en ze is, ondanks opgestapeld bewijs van het tegengestelde, de toestand waarin jij leeft.

Je leeft in een oneindige staat van liefde. Ondertussen denk je dat je in New Jersey of Timboektoe leeft. Je leeft in Mijn hart van liefde. Het kan niet anders. Je hebt jezelf andere verhalen verteld. Ik geef je nu de echte waar. Je bent Mijn geliefde en je leeft in een staat van liefde. Je was nooit staatloos. Ofschoon ruimte ook niet bestaat, bestaat liefde wel, en liefde is onze blijvende toestand.

Ik stuiter nu liefde in jouw hart. Ik schud haar. Ik roer haar met de klok mee, hoewel er geen tijd of ruimte is. Er is liefde. Liefde omvat zichzelf. Liefde speelt. Jouw naam is Liefde, en toch speel je verstoppertje met liefde. Liefde zegt: "Waar ben je, Liefde?". En Liefde lijkt zichzelf te verbergen. En dan komt Liefde te voorschijn en speelt het spel weer. Liefde sluit haar ogen en denkt dat ze verborgen is. Ofschoon tijd niet bestaat, is het nu tijd voor jou om jezelf met de liefde die je bent te verzoenen. Je bent meer dan een overwicht aan liefde. Je bent liefde. Je bent liefde zelf. Accepteer jezelf. Je bent liefde en er is geen ontkomen aan. Ren niet van liefde weg. Kom, grijp haar. Ongeacht wat jij denkt, is liefde de enige constante. Geen kiekeboe meer.