Başkalarının size nasıl davrandığı sizin için çok önemlidir. Her zaman iyi davranmazlar size. Siz ki Tanrı’nın Çocuğusunuz, haksız davranışlara maruz kalıyor da olabilirsiniz. Bu hiç doğru değildir. Fakat bu münasebetsizlikler neden zihninize saplanıp kalmak zorunda olsunlar ki? Bir şeyleri yitirdiğinizi düşünüyor olmalısınız. Bir başkasının kabalığının sizin harabiyetiniz anlamına geldiğini düşünüyor olmalısınız. Bir başkasının fikrinin sizin değeriniz üzerinde bir etkisi olduğunu düşünüyor olmalısınız.

Sizin değerinizi çok uzun zaman önce belirlemiştim Ben. Ona meydan okunsun diye yapmamıştım bunu. Yeryüzündeki herkesin birbirine karşı iyi olması arzumdur Benim. Ve eğer birileri böyle olamıyorsa, eğer size karşı kaba ve nezaketsiz davranıyorlarsa kendi değerlerini düşürüyordur onlar. Kendilerinin portresini yapıyorlardır, sizinkinin değil. Kendi portrenizi sağlam tutun siz. Benimle temas halindesiniz siz. Benimle bir bağlantınız, gözümde itibarınız var. Bir başkasının fikri sizin için gerçekten bu kadar önemli mi? Birinin zavallı hareketleri hayatınız üzerinde nasıl etki sahibi olabilir ki?

Bir başkasının kişisel fikrinin sizin için ne gibi bir gerekliliği olsun ki? Öz-değer anlayışınızı –ister negatif ister pozitif olsun- bir başkasından sağlıyor olmanızın hiçbir tutar yanı yoktur.

Hiç kimsenin kişisel kanaati sizi şimdi olduğunuzdan daha fazla yapmaz. Bunu biliyorsunuz. Ve yine de diğerlerinin davranışlarını kendinizi üzerinde tarttığınız kantar yerine koyuyorsunuz. Başkalarının kişisel kanaatlerini hava kabarcığı olarak görün. Bir hava kabarcığı sizi ne kadar etkileyebilir ki? Bırakın diledikleri balonu üflesin onlar. O baloncukların hayatınızı etkileme durumu yoktur.

Birileri size kaba veya nezaketsiz davrandığında, sanki de onların sizi bir zindana atmalarına izin veriyorsunuz, anahtarı da fırlatıp atıyorsunuz, oradan çıkıp gidebilecekken o zindanda kalıyorsunuz. Sizi o zindana kapatmalarına gerçekten de müsaade etmek zorunda değilsiniz.

Size biçtiğim değeri kabul edin ve diğerlerinin değerlendirmelerini kafanıza hiç takmayın.

Sizi test edip değerlendirmeye tabi tutmadığımı biliyorsunuz tabii ki. Bunu yapmıyorum Ben. Sizi yargılamıyorum. Size ihtarlar vermiyorum. Asla yapmadım bunu. İhtar mevhumunu Ben yaratmadım. Belki siz yapmışsınızdır bunu. Herkim yaptıysa da bu ihtarlar, kusur bulmalar ciddiye alacağınız şeyler değildir sizin. Birileri bir etiket yapıştırmıştır üzerinize. Hemen çıkarın onu üzerinizden. Bir dövme değildir o. Hayatınız boyunca taşıyacağınız bir damga değildir o.

Beş Liralık bir pul almak için postaneye giderseniz eğer Bir Liralık pula razı olmazsınız. Layığınızın bu olduğunu kendi kendinize telkin ederek Bir Liralık pulla postaneden çıkıp gitmezsiniz. Canlarım, dünyadaki tüm pullardan da değerlisiniz siz. Herhangi birinin sizin hakkınızdaki kanaatinden çok daha değerlisiniz.

Size yakışan kendiniz hakkında iyi düşünmektir. Başkalarını suçlamayın. Sizin kendinize duyduğunuz sevgiden, bir başkası mesul değildir. Hiç kimse ona hasar verme durumunda değildir. Yüreğinizi yüksek tutun. Onun Benim seviyemde tutun, bir başkasının değil. Bırakın kabalık da nezaketsizlik de “Puf” diye buhar olup gitsin. Uçup gitsin onlar. Olumsuz, kıt bir kanaat sahibine aittir, sizinle hiçbir alakası yoktur onun.

Hırpani bir binanın önünden geçmeniz sizi de öyle yapmaz.

Yürüdüğünüz sokakta bir çöp varsa bu sizi de çöp kılmaz.

Güneş üzerinize ışısın. Gökyüzü masmavi olsun. Ve gittiğiniz her yerde sevgi göresiniz siz de.

Ve yağmur yağdığında da tüm o birikmiş ızdırapları yıkayıp götürsün o.

Etrafınızda çepeçevre bir sevgi kalkanı vardır. Geçirimsizdir o, delinmez yırtılmaz.

Yenilmezliğinizi kabul edin. Kendinize ilan edin bunu. Üzerinizden “Tanrı’dan-onaylı” mührü vardır sizin. Üzerinizde Benim damgam vardır. Benim sevgimle sarılısınız. Değerinizi azımsayan düşünceleri bırakın gitsin onlar. Benimkinden daha düşük olan düşünceleri bırakın gitsin onlar. Eğer biri size dil uzatırsa bunun sizle ne gibi bir alakası olabilir ki? Siz Benimlesiniz. Diğer şeyleri bırakın gitsin onlar.