Jouw hele leven is een stroom van bewustzijn. Jouw hele leven is op elk moment dat waarvan jij je bewust bent. Je maakt van je leven wat jouw bewustzijn waarneemt. De een ziet goud. Een ander gouden licht. Weer een ander ziet zegen. Nog een ander ziet schuld. Als bewustzijn een stroom is, moet hij niet stil blijven staan.

Ongeacht de stroom van jouw bewustzijn heb je een bewustzijn dat hoger is dan wat jouw perceptie kan onthullen. Je hebt Hoog Bewustzijn dat aan alles ten grondslag ligt.

In het algemeen gesproken echter volg je jouw gedachten. Actie> perceptie> reactie. Hoe je waarneemt bepaalt jouw reactie. Het is niet wat daarginds ligt dat van jou vraagt op een bepaalde manier te reageren. Het is wat jij maakt van wat daarginds ligt dat bepaalt hoe jij reageert. Zijn er geen tijden dat jij je ervan bewust bent dat je nu heel anders op iets zou reageren? Je neemt nu anders waar. Jouw perceptie lijkt jouw leven te bepalen.

Een actie is een actie. Een woord is een woord. En toch neem je een vriend of vijand waar, en dat maakt alle verschil van de wereld. Het is beter geneigd te zijn een vriend te zien dan een vijand.

Het minste wat je voor je kunt zien is een wankelend mens, één die zich bedroefd gevoeld heeft, één die zelf om een vriend verlegen is. Zulke mensen bestaan. Ze kunnen chaos scheppen. En toch kun jij van een hogere sport van de ladder komen. Natuurlijk kunnen zij dat ook. In jouw geval, jouw relatie met Mij kennende, moet jij dat.

Het is veel gemakkelijker iemand vriendschap te betonen als je de misplaatste angst in zijn ogen ziet. Als je geen liefde ziet, dan is het in een of andere vorm angst die je ziet. Een Grote echter, zou zijn eigen liefde kennen onafhankelijk van de deugniet voor hem. Wat houd jou tegen jezelf als een Grote te zien? Waarom jij niet?

Als je op een berg zit, is er een groter uitzicht voor je. Je kunt delen van het leven zien die je niet vanaf de voet van de berg zien kunt. Dit is wat bedoeld wordt met trouw aan jezelf zijn. Jij bent het zelf aan wie je trouw moet zijn.

Velen die misleid zijn hebben jou geleid. Je nam hun misvattingen voor waarheid aan, en zo trainde jij jezelf in misvatting. Je slikte misvatting helemaal. Misvatting is een deel van het verleden en misvatting is deel van het verleden dat jij los wilt laten. Het is als een hete aardappel. Het brandt jou. Als misvatting jouw leven orkestreert, kun je er zeker van zijn dat jouw leven in de vuren van misvatting wordt opgebrand. Je kunt aan misvatting vasthouden om geen andere reden dan dat ze van jou is. Dit is een nutteloze reden, een dwaze reden. Dat is helemaal geen reden. Het is een ongegrond excuus. Het omzeilt het onderwerp.

De kwestie is dat jij een grote Ziel bent, die in een menselijk lichaam woont in de wereld van menselijke lichamen. Stel jezelf aan je ziel voor. Laat het eruit. Breng het eruit. Je hebt het teruggehouden vanwege een of andere misvatting. Je hebt misschien niet vanaf de hoogte van een berg de wereld in durven stappen. Niet alleen was je zo gewend aan het leven aan de voet van de berg, anderen hebben jou ook op die manier gezien. Anderen moeten jou niet langer houden waar je gedacht hebt dat je was. Je moet de berg van jouw leven beklimmen en waarnemen en denkbeelden vormen van de toppen van jezelf en niet van de laagten.