Je speelt in een veld van bloemen, maar je ervaart de Aarde als een mijnenveld. Vanuit één oogpunt gezien is ze dat. Je kunt niet op de wereld vertrouwen. Het verschuift voordurend in het zand. Niettemin, de fundering van de wereld gaat erg diep en erg hoog. Het is solide. Het kan niet geschud worden. De fundering van de wereld trilt nooit. Het wankelt nooit. Het kan niet geschud worden. De fundering is onveranderlijk. Het huis dat gebouwd is in de denkgeest van de mensen is onderworpen aan verschillende soorten verstoringen, waarvan sommige wereldschokkend. Desondanks is de aarde gebouwd op een solide basis, een onwankelbaar fundament. Jij, die op dit fundament staat, kunt heen en weer geschud worden, en toch, ben je helemaal niet geschud.

Dit is het drama waarin je speelt op de wereld. Je denkt dat het drama echt is en dat je overwonnen kunt worden, op z'n kop gezet, zelfs gedood. Wat op het toneel gebeurt is een soort list. Je bent slimmer dan jezelf, als je begrijpt wat Ik bedoel. Je laat jezelf de tas vasthouden, zelfs als er geen tas is om vast te houden.

Het is niet mogelijk voor jullie om te schaatsen op dun ijs, geliefden. Er is geen ijs. De wereld waar je op staat is massief. Het is niet vandaag hier en morgen verdwenen. Het is altijd hier. En jij bent altijd hier, het Hier waar Ik over spreek, deze Opperste Eeuwigheid, deze Staat van Zijn, deze Pure Staat van Zijn, die geen gevangenen neemt en ZichZelf vrij voelt in de Lieflijke Staat van Zijn, een Vrije Staat, een Simpele Staat van Zijn, Zijn en niets anders probeert naar binnen te komen. In Zijn, sta je naast Mij. Jij, de Kern van Zijn, bent de Kern van God. We zijn gemaakt van dezelfde kern en we vermengen samen tot een Eenheid van Puur Zijn.

Wij noemen Onszelf Schoonheid, Zegen, Vreugde, Verrukking, toch zijn We geen ervaring. We zijn Zijn. IK BEN Zijn en wat Ik BEN, Ben jij. Er is geen verwarring hier. Er zijn geen knopen. Er is Puur Zijn. Geen modderig water. Alleen helderheid. Dit is de Oceaan zonder golven. Dit is de Oceaan waar geen kust is, behalve hetgeen jij je voorstelt en je wordt aangemoedigd om verder te spelen en geniet terwijl je dat doet. Dit duurt even hoewel tijd er niets mee te maken heeft, behalve aan de kust. Dit is helemaal niets, behalve dat het iets lijkt, iets groots in tijd en ruimte, die op zichzelf vluchtig zijn.

Uiterlijk is niet alles. Een verhaal komt overal vandaan naar buiten, lijkt het wel, hoewel er geen overal is, geen iets, geen opslagplaats, geen dingen, geen kledinglijnen, geen iepen om schaduw te geven voor de zon en toch, drink je water om je lichaam van vocht te voorzien en je schermt je ogen af voor de zon met je hand en jij moet je oogleden open en dicht doen, alsof materie belangrijk is. Het is belangrijk in de dimensie waarin jij leeft. Het is heel belangrijk. Hele wetenschappen zijn er rondom opgebouwd en universiteiten, landen, en mensen en families en allerlei soorten dingen.

Jij, die voor je kunt kijken, hebt ook een Bredere Visie. Jij kent het als verlangen. Die Bredere Visie is altijd van jou. Je ziet het vaag vanaf een afstand. Je hoort er geruchten over. Je kunt weten dat het waar is, omdat je hart verlangt naar hetgeen het vanbinnen roert. Jullie spelen op Aarde, geliefden, ondertussen zijn jullie stevig in de Hemel geplant . Je speelt het zijn van een menselijk wezen, terwijl je ook stevig in de Hemel bent, terwijl je Puur Zijn bent en omhoog vliegt, omhoog vliegt in Stilte.