Je werd niet uitgevonden. Je werd geschapen. Je werd geschapen bij Mijn volle bewustzijn. Je bloeide op voor Mijn eigen ogen. Wat is Mijn schepping mooi. Ik schiep een mooie Aarde en Ik schiep een mooie jou om erop te spelen. Het mag niet zo lijken, maar de Aarde draait helemaal om spelen. Wat wordt het spel serieus genomen. Wat lijken de inzetten echt. Wat houd je aan ze vast. Wat ben je wanhopig over jouw doeleinden. Niettemin is jouw uitkomst verzekerd, want je gaat in een ogenblik naar Mij terug.

Het leven gaat niet om alles wat jij denkt waar het om gaat. Niet alles hangt af waarvan jij denkt dat het afhangt. De kleine schermutselingen zijn maar een uitweiding. Je hebt een fantasie gehad waarvan je zult ontwaken. Word nu wakker.

Het leven is leven of dood voor je geweest. Het heeft zo'n grote betekenis voor je gehad. Het spel dat je speelde was van zo'n belang, de schrijftest die je deed, het schaven van je knie, wat je moeder dacht, wat je vader voor werk deed, en hoe je de wereld configureerde. Al deze dingen zijn niets. Ze vervagen.

Er zijn geen stormen en toch houd je aan stormen vast. Er is geen succes en er is geen mislukking. De wereld schrijft deugdelijkheid toe aan succes of minder succes, maar ieder spel in het spel is wat het is en daarom succesvol. Het leven gaat niet om alles waarvan je dacht dat het ging. Wat ben je verdrietig als je erachter komt dat je verkeerde regels gevolgd hebt. Het is het spel dat telt, niet de individuele spelletjes.

Het is alsof jouw leven een collage is, een collage van mensen en herinneringen en wat is jouw collage voortreffelijk. Wat een kunstwerk. Wat past alles ingewikkeld in elkaar. Wat opmerkelijk. Wat individueel ieder spel en tegelijkertijd wat universeel. Opmerkelijk zijn de steken die je op deze muurschildering van het leven waaraan je bijdraagt maakt. Je gelooft in uitkomsten.

Er is een uitkomst. Je komt bij Mij. Dat is de ontknoping. De scorecards zijn een vermomming maar een vermomming waarin diep geloofd wordt. Je bent een speler in een fantasie. Je bent een speler bij wie de Waarheid daagt. Wat heb je het leven serieus genomen. Wat heb je een drama voor jou uitgespreid. En dit alles, alles ervan, is een waan waarvan je gezworen hebt dat die waar is. Je dronk het water, je baadde erin. Wat lijkt de fysieke wereld en al jouw gedrag erin echt. Wat dichtbij de dagelijkse bijzonderheden. Wat ver weg de Waarheid. Je neemt de wereld voor waar aan en de Waarheid zet je opzij voor een andere dag. Er is geen tragedie, geliefden. Er is een dans van het leven en soms wordt deze dans opschudding. Je raakt erin gevangen. Je weet niet hoe eruit te stappen.

Je hebt een prachtig fundament en kijkt er vaak overheen. De drie biggetjes in het verhaal gebruikten steen, hout en stro. De grote slechte wolf blies ze allemaal omver, behalve dat van steen, maar zelfs steen blijft niet eeuwig goed, noch is het zo bedoeld. Hart en ziel leven voor altijd. Plaats je weddenschappen.

Dat wat blijvend is blijft. Dat wat tijdelijk is is tijdelijk en blijft niet. Jij bent niet tijdelijk. Jij bent eeuwig. Jouw leven is nu een scène in een toneelstuk. Het toneelstuk zelf duurt lang. Het is eeuwig. Jij bent het fruit van Mijn wijnstok. Jij bent de oogst die op de velden van de Aarde wordt geteeld en je groeit en je keert terug naar de Hemel naarmate je groeit naar het besef van Wie je bent en Waar je bent, zelfs als je gelooft dat je ergens anders bent. Zelfs als je gelooft dat je ergens anders bent, zelfs terwijl je midden op een ander toneel bent, ben je in de Hemel.