Als je hartzeer voelt, wrijf dan een poosje met je rechterhand. Je hand heeft gedommeld. Nu zal hij wakker worden en je zult je sterker voelen. Van Mijn hart naar jouw hand naar jouw hart. Nu is jouw hart weer rechtop. Nu heeft jouw hart zichzelf opgeraapt. Jouw hart is de polsslag van het leven en nu is jouw hart klaar voor meer. Zo is het in het hart van de mens.

Verfris je hart met vrede. Jouw hart heeft geen opschudding nodig. Het is niet nodig dat je een indringer jouw hart in laat. Alles wat minder dan liefde is in jouw hart is een indringer. Wrijf je hart met je rechterhand en je hart zal weer tot rust komen. De crisis is voorbij. Jouw hart is hersteld.

Nu ben je weer klaar voor bergbeklimmen. Je klimt opnieuw met een knapzak gevuld met liefde. Er is niets anders om met je mee te dragen.

Beklimming betekent het verleden achter je laten. Nu reis je licht. Nu ben je onbelast. Je bent licht en vrij en ongebonden. Alles wat je met je meedroeg was een droom en nu zie je af van oude dromen waar je aan vasthield. Nu ga je een simpele wereld binnen waar niets wordt uitgesteld. Nu blijf je in de pas met jezelf. Je bent niet vooruit of achter. Je bent precies goed. Je marcheert met Mij en Wij zijn in harmonie.

Samen hebben We de bergtop bereikt. Wat een uitzicht is er. Wat zijn We ver geklommen. Wat ben jij ver geklommen. Zulke hoogten heb je bereikt. Je hebt jezelf overtroffen. Door de eenvoudige daad van loslaten heb je jezelf overtroffen. Je hebt wat vervlogen is vervlogen laten zijn. Waar ging het verleden heen? Waar kwam het eigenlijk vandaan? Nu heb je geen bagage en nu heb je een vol hart. Nu is jouw hart boordevol met Mijn liefde. Je bent onderworpen aan Mijn liefde. Dit is meer dan een subjectieve ervaring. Het is Waarheid. Jij, Mijn eigen ware liefde, bent naar Mij teruggekomen. Je ruimde de kasten van jouw hart uit. Je bent gezwicht voor Mijn Wil.

De belofte van trouw die je gedaan hebt is nu vervuld. Je hield je rechterhand omhoog, dezelfde hand waarmee je over je hart wrijft, hetzelfde hart waarmee je jezelf aan Mij beloofde. Je beloofde jezelf plechtig aan de Waarheid. Liefde is de enige Waarheid. Al het andere is vals. Zonder Waarheid is zelfs liefde in de wereld vals. Als liefde beperkt wordt, is ze vals.

Stem je af op Mij. De wereld is secundair. Ik ben eerst. De teerling is geworpen.

Wat eens noodzakelijk voor je was is niet langer nodig. Het is helemaal niet langer nodig. Dat is het probleem. Wat in de donkere tijden van jouw hart monumentaal was is niet langer vereist. Vroeger dacht je dat je in het tijdperk van mildheid was. Het was echt het tijdperk van onwetendheid waaraan je stevig met hand en tand vasthield. Dit aan illusie vasthouden put jou uit.

Als jouw machtig hart zich dodelijk gewond voelt, sla dan op het hartcentrum van jouw borst met je rechtervuist zoals de ouden gewend waren te doen. Jouw hart zal opnieuw zijn hoofd opheffen en door het woud van jouw tranen zien dat de zon schijnt en dat ze schijnt voor jou. Kijk uit het raam van je ziel. Hoe belangrijk is nu het verwonden van jouw hart? Hoe belangrijk is het dat je aan illusie vasthoudt? Waarom huilen om een voorbijgaand iets dat al voorbij is?