Wie is het dan die lijdt, want de vermeende jij kent lijden heel goed. Je blinkt er misschien in uit. Wie is het dan die lijdt? Ik ben het niet. Ik ken geen lijden. Alles wat Ik ken is liefde en liefde houdt Mij gezelschap. Lijden doet dat niet.

Wat voor nut vind jij die jezelf afgezonderd voelt in lijden? Wat doet het voor jou? Het maakt je aan het huilen, breekt schijnbaar jouw onbreekbaar hart, laat jou dieper illusie in zinken, illusie zo meesterlijk dat je ervoor buigt en je laat wegvegen.

Nu spreek Ik tot je alsof je een ander zou zijn, want het is uitgesloten dat Ik lijd. Ik ben de Schepper en Ik weet wat Ik schiep. Het was niet lijden. Dus dan moet jij het gecreëerd hebben. Met welk doel? Om jouw macht te tonen? Om te klagen? Om de niet verlossende onderdompeling in lijden en het misverstaan van heilige gedachte?

In wat voor netelige positie bevind je jezelf steeds weer, alsof tijd waar zou zijn en ruimte waar zou zijn, terwijl tijd en ruimte beschouwd kunnen worden als hologrammen, hologrammen die amok maken, hologrammen die de Werkelijkheid van jou maskeren.

Ik zou je graag jouw illusies ontnemen, want in illusie leven zoals jij doet, illusie door haar natuur, kan jou alleen maar desillusioneren. Hierin ligt dat wat in lijden wordt ervaren. Illusie is echt, te vaak, een vreselijke tijd en plaats om in te leven. Eindeloos drama, insinuatie, terreur. Apartheid is geen plaats om te zijn. Het is pijnigend.

Wees meer als Mijn geliefde dieren die in het gras grazen of in bomen klimmen en helemaal het heden als Eeuwig kennen. Leer meer van hen. Geniet vandaag. Weet wat ertoe doet. Ken liefde en geef haar, want liefde doet ertoe. Zoveel van waar je jezelf meer bezig houdt doet er niet toe, doet er helemaal niet toe, behalve als jij en de wereld dat denken.

Alle decorum is maar decorum. Alle discussies zijn maar discussies. Al het tijdelijke, wat het relatieve leven in tijd alleen maar zijn kan, is tijdelijk.

Hoe kan het dat jij Mijn Ziel bent die op Aarde loopt zonder de Eenheid van de Een te kennen, de Eenheid van Al Wat Is, de Eenheid van Liefde zonder grenzen, zonder uitstel, zonder enige interferentie erin. En toch beschrijft niet herkenning van Onze Eenheid haarfijn de staat waarin je leeft?

Verlaat die staat van bewustzijn en weet Wie je bent en altijd geweest bent. Je was nooit iets minder dan Eenheid. Je verbeeldde je dat het anders was, o ja, dit was het spel dat je op Aarde speelde, alsof je dat moest, alsof je geen keus had.

Neem Mij mee op een andere reis, geliefden, neem Mij op een ander spoor dan oorlog. Geef toe dat je in oorlog met het leven geweest bent. Je bent bezig geweest links en rechts met een zwaard te zwaaien. Je bent met een zwaard aan het zwaaien geweest en ondermijnde jouw Heilig Zelf.

Neem Me mee op een andere reis. Breng Mij naar de groene weiden en stille wateren. Met andere woorden, vestig je in vrede en liefde die begrip te boven gaan. Je kunt niet de strijd begrijpen waar je jezelf aan onderwerpt. Als je die niet kunt begrijpen, onderwerp je in dat geval dan aan liefde en vrede en begrijp ze niet, begrijp ze niet liever dan oorlog en al zijn streken niet begrijpen.

Probeer liefde en vrede voor de maat en je zult zien dat ze jou heel goed passen. Geloof meer in Waarheid dan dat je in illusie gelooft. Geloof in de Waarheid van jouw Zelf en weet dat jij Mij bent, en dat Ik op Aarde loop in een gelijk tempo met Mijn ogen op de Hemel gericht en Mijn voeten stevig in de Hemel geplaatst, waar IK BEN en jij, die denkt dat je van Mij bent afgezonderd, niet apart van Mij bent maar eerder meer dan een deel van Mij, eerder het geheel van Mij, want dit is Werkelijkheid en niets minder bestaat.