Het kan er voor jou op lijken dat Ik jou het spel laat beëindigen, of dat Ik het spel verder laat gaan. Misschien lijkt het erop dat net wanneer je de ophaalbrug oversteekt, de brug wordt opgehaald, of dat er een soort bijl valt. Je wordt nog rustelozer van het leven. Je springt hier en daar rond en lijkt niet voorbij iets te kunnen komen en jouw weg te vinden.

Het leven lijkt jou te vertragen. Mensen vertragen. Alles lijkt samen te zweren om jou te laten wachten tot het leven te begint, of op z’n minst het leven te laten opstaan van de bank. Het kan er voor jou op lijken dat je eindeloos moet wachten in de Wachtkamer van het Leven.

Hoe geeft een enkeling uit miljarden mensen op Aarde een vliegende start aan zijn of haar leven? Het kost je enorm veel moed. Het is niet gemakkelijk voor jou om te voelen dat jij de Kapitein van Jouw Schip bent. Je hebt meer het gevoel dat je in het slop gevangen zit of in een wervelende draaikolk, geen van beide leid je naar waar je wilt zijn en naar wie je wilt worden.

Je bent er zeker van dat het de bedoeling was dat het leven anders zou zijn. Je bent actief. Je staat stil. Het lijkt niets uit te maken, want jouw leven lijkt in de wachtrij te staan. Het lijkt wel alsof je je hele leven al gevangen wordt gehouden bij het starthek.

Je zou graag een vuurtje aansteken onder jouw leven en het zo een impuls geven.

Je hebt stilgelegen in een zeilboot, en nu wil je een speedboot.

Je hebt het gevoel dat jij en jouw leven stilstaan in een lagune. Oh, wat wil je graag ergens naartoe.

Je kunt het gevoel hebben dat je heel je leven blijft zitten in een schommelstoel op de veranda.

Je vraagt jezelf af wanneer jouw leven gaat beginnen, alsof je heel je leven al gewacht hebt. Je hebt op de automatische piloot geleefd, wachtend op het moment dat je uit een kanon wordt geschoten en een deuk maakt in de wereld.

Het is niet zo dat je de voorkeur geeft aan stormen. Je wilt gewoon graag uit de windstilte. Je zou willen dat er iets gebeurt, zoals dromen die uitkomen.

Je huilt, en je weet niet waarom. Tranen komen en je vraagt je af waarom het leven niet zo snel naar je toekomt. Je blijft wachten tot het leven begint, tot er iets gebeurt, tot het leven zich om jou heen verzamelt, iets waarvan je na een diepe zucht met trots kan zeggen “Dit is mijn leven. Het gebeurt”.

Waar je op wacht is iets wat je niet kunt beschrijven, en je bent bang dat je het gemist hebt.

Je hebt vele goede berichten gehad, en nu zit je hier en vraag je je af: “Is dit alles?”

Je weet misschien niet wat er zou moeten gebeuren, toch weet je dat het niet gebeurd is. Op dit moment lijkt jouw leven een smalle rechte lijn die nergens begint en nergens eindigt, en je kunt er niet vanaf. Het voelt alsof je altijd al op deze platte lijn hebt gezeten, en er komt geen einde aan. Je vraagt je af of je het verlangen bent verloren en ook de stuwkracht.

Laten we zeggen dat je beroemd wilt zijn, en roem is aan jou voorbij gegaan, of jij bent roem voorbij gegaan. Het maakt nu niet uit, en toch zou je graag iets willen wat er toe doet. Je wilt dat het uitmaakt of je leeft of dood bent. Je wilt dat jouw leven ertoe doet, toch lijkt je leven nu een slap duwtje te zijn geweest.

Je vindt de gedachte dat je vergeten bent niet leuk, toch zou je graag veel in je leven vergeten.

Soms vraag je je af of er nog wel iets is wat je belangrijk vindt. Misschien is de wereld gewoon al niet meer zo belangrijk voor jou, wie er is gekozen tot president en wie er niet is gekozen en alle reglementen om het leven te leven.

Wat kan jou nu enthousiast maken of ontroeren?

Jouw leven moet op meer neerkomen dan op een goede film kijken of een goed boek lezen.

Dit kan niet zijn waar gelijkmoedigheid op neerkomt -- er niet om geven of er niet veel om geven.

De Zon komt Op en de Zon gaat Onder.

De lucht is blauw of bewolkt.

Nu merk je dat je meer wilt van het leven, zelfs als je echt niet weet waar je meer van wilt of hoe dat er uit ziet. Wat past er precies bij jullie, geliefden?

Jullie willen iets dat je doet opspringen en doet zeggen: “ Eureka!” Jullie willen iets dat je doet opspringen en doet zeggen: “Ik leef! Ik leef!” Jullie willen iets wat je doet opspringen en doet zeggen: “Dit is wat ik altijd heb gewild!”

Ik denk dat jullie zoeken naar Avontuur en Verloren Schatten.

Niets is verloren, geliefden. Jullie zoeken naar je Zelf. Kijk omhoog. Sta op. Open je ogen. Zie jezelf Schijnen in Helder Licht.

Dear Heavenreaders,
 
Are you the next new Earth angel who will come to help us translate Heavenletters into Dutch? It would be an honor to have you help us share Heavenletters with everyone who would love to read God’s words in their own native language. Please email us here: Nuno Avó (nunoavo [at] msn [dot] com)