De kern van datgene wat Ik aan jou geef in deze boodschappen is niet de boodschap zelf. Datgene wat jij uit Mijn brieven haalt is misschien beknopt en prachtig, maar het is slechts een vingerhoed vol van wat Ik jou geef. Ik stort liefde over jou uit en een zekere lyrische wijsheid die veel verder gaat dan welke woorden je er ook maar uit haalt.

Mijn berichten hier zijn veel meer dan hun boodschap. Boodschappen zijn niet genoeg. Het kennen van alle boodschappen in de wereld is niet genoeg. De boodschap die Ik jou geef is meer dan welk overzicht ook maar er van. Wat Ik jou geef kan niet gedefinieerd worden. De kern van Mijn boodschappen kan niet in woorden gevat worden. De woorden blijven aan de buitenkant van Mijn hart. Er valt hier niets anders voor jou te leren dan bij Mij te zijn.

Zou je niet bij Me willen zitten? We hoeven niet te praten, of We praten over onbeduidende dingen, of We praten in kringetjes, of We slaan de spijker op zijn kop. Wat maakt het uit? Het gaat erom dat Wij bij elkaar zitten.

We zijn bij elkaar voor de verbinding van Onszelf. We zitten hand in hand. Dat is genoeg. Een paar momenten met Mij gaan heel diep. Je weet niet altijd wat je uit Onze ontmoeting haalt.

Wees Mijn liefde, wil je dat?

Wat is Mijn boodschap hier voor jou vandaag? Vergeet die maar. Wees gewoon bij Mij, en sta Mij toe jou ergens heen te brengen. Zit niet zo recht op. Maak geen aantekeningen. Wees gewoon rustig in Mij.

Laat Mij aan de touwtjes van je hart trekken. Laat Mij weven wat Ik maar weef. Laat Mij je voorhoofd aanraken. Laat Mij rimpels van zorgen wegtrekken. Laat Mij genieten van deze enkele momenten met jou. Wat moet je zo nodig leren? Wat moet je zo nodig snel afronden? Breng gewoon wat tijd met Mij door.

Geef Me je hart, niet je verstand. Er is genoeg verstand in de wereld en misschien niet genoeg hart. In elk geval vraag Ik om je hart. Ik wil het met het Mijne verstrengelen. Laat Onze harten dicht tegen elkaar aanschuiven. Kom een tijdje bij Me zitten.