Geliefden, willen jullie het verleden nu voor eens en altijd loslaten? Alles wat werd gezegd en gedaan, en alles wat niet werd gezegd of gedaan zijn ketenen om je enkels. Je kunt het niet ongedaan maken, en je kunt het niet over doen. Je kunt niet één woord herschrijven van wat er in het verleden is geschreven. Je kunt niet teruggaan naar dat armzalige moment van niet bestaande tijd en verbeteringen maken. Je kunt niet een karaat markeren en een zin toevoegen. Je kunt niet het verleden veranderen omdat het er niet langer is. Het was er eigenlijk nooit. Het was wat fantasie waar je even in leefde.

Dus buig naar het verleden. Wuif het vaarwel. Zegen het, want het heeft zijn waarde gehad. Iedere gemaakte fout of ieder nagelaten goeds is meer schrijven op de marge van een pagina van je leven, of een gescheurde pagina of een overgeslagen pagina. Laat de verdiensten en tekortkomingen die je aan jezelf toegewezen hebt gaan. Je was onervaren, en je bent nu wijzer. Wees dan ook wijzer. Weet beter dan het verleden op te dreggen en te fantaseren dat je het herbeleeft.

Zeg er tot ziens tegen en tegen je gevoelens erover. Laat het verleden vrij van het heden. Laat het los. Het hele verleden was iets wat je je ingebeeld hebt. Het bestaat niet nu. Het bestond toen niet werkelijk. Oh, ja, dit en dat kan gedocumenteerd worden, maar het was toen al door de wind gevangen en weggeveegd, en toch zou je nog steeds in het verleden wonen. Je denkt erover alsof het de boot is waarop je nu vaart.

Nu ben je in verse wateren. Jouw weerspiegeling in de wateren is nu anders dan wat het geweest is. Het hele verleden is alleen maar een gedachte. Werkelijk een gedachte is alles wat het ooit was. Jij die zoveel dingen in het dagelijkse leven vergeet, kun je niet het verleden loslaten? Het is een oude kano. Het was goed zolang het duurde, of het was slecht zolang het duurde, maar het verleden hoeft niet meer voort te duren.

Je hebt je babykleertjes losgelaten. Je hebt je schoolbaljurk en je sport-trofeeën losgelaten. In welke kast van je gedachten moeten zij nu bestaan?

Je kon de gestroomlijnde auto waar je eens in reed laten gaan. Je weet niet waar hij nu is, of dat hij nog steeds ergens bestaat. En toch sla je hem ergens op in de garage van je verstand. Hij neemt teveel plaats in. Hij staat je in de weg.

Gedachten over het verleden maken je verdrietig en weemoedig en boos en wanhopig en nostalgisch. Je bent nu nostalgisch over het verleden waar je toen niet snel genoeg kon wegkomen. En nu heb je het verleden in glas opgesloten, een soort museum ervan gemaakt. Wanneer besloot je om een opzetter van het verleden te zijn?

Zet je spervuur van gedachten aan het verleden op een vlot. Zet er een witte vlag op, en laat het vlot wegdrijven van de draaikolken van je gedachten. Het vlot heeft jou eens gediend. Het diende je twee keer. Maar het dient je niet langer.

Verbonden aan het verleden, serveer je jezelf oud voedsel. Je verlangt naar het verleden, en je bent er wanhopig om. Je zegt dat het je jeugd is. Je zegt dat het dierbaar voor je was. Laat jezelf dierbaar voor jezelf zijn. Laat het Menselijk Wezen dat je nu bent dierbaar voor je zijn. Verloren in het verleden, laat je jezelf in de steek.

Je bent je eigen kind waar je nu voor moet zorgen. Het maakt niet uit wat voor leeftijd, dit is nu je jeugd. Wegen waar je over gereisd bent en bruggen waar je over heen gegaan bent, zijn verdrongen door andere wegen en bruggen . Je kunt niet tegelijk vooruit- en achteruitgaan.

Laat je oude rugzak gaan en ga nu zitten bij een picknickmand.