God zei:

Herinneringen aan het verleden, in het bijzonder droevige herinneringen zijn een luxe, geliefde. Jouw verbijsterde hart keert terug naar het verleden, naar een andere tijd, misschien een lang vergeten tijd, misschien naar een minder, echt minder belangrijk personage in het spel van je leven en dan, uit het niets, herinner jij je nu de betrokkene met zo'n droefheid, zo'n verlangen, zo'n verlangen om weer verbinding te maken en je zegt misschien:

"Weet je, jij hebt iets voor mij betekend. Jij speelde een rol in mijn leven. De rol kan klein geweest zijn, maar, weet je, zij was machtig. Kijk, ik denk nu aan jou. Het is niet zo dat ik iets goed te maken heb. Dat is het niet. Het is gewoon zo dat ik jou gedag wil zeggen en je wil vertellen dat op de een of andere manier jij iets voor mij hebt betekend. Jij moet heel veel hebben betekend omdat ik nu om je rouw. Ik vraag me af of jij, een kleinere toneelspeler in mijn leven, ik vraag me af of jij ooit aan mij gedacht hebt. Eerlijk gezegd, ik weet niet waarom gedachten aan jou opdoken en ik weet echt jouw betekenis in mijn leven niet, behalve dan, dat we elkaar gedurende een korte tijd ontmoetten en ik had er geen idee van dat ik ooit weer aan jou zou denken en aan jou zou denken met zo'n verlangen."

Zie je wat Ik bedoel als Ik zeg dat het onthouden van het weinig bekende verleden een luxe is, Ik veronderstel een verwennerij, en nochtans dwingt iets in jou je om er naartoe te gaan.

Je wist niet dat deze persoon, die jij je herinnert, überhaupt iets voor jou betekende. Ik zal je vertellen dat iedereen die je tegenkomt een betekenis heeft, alsof elke persoon een pianotoets is die jij indrukt, zelfs in een mineur. Er waren geen grote crescendo's. Gewoon een toets licht ingedrukt en nu, blijkbaar, onuitwisbaar.

Natuurlijk zou je willen dat je er toen meer aandacht aan had besteed. Je wou dat jij bewust iedereen je hart in slingerde, maar helaas, destijds waren ze decor, misschien gewoon iets op de achtergrond. Nu zou je in hun ogen kijken. Nu zou je voltooien wat het ook was dat je moest voltooien. Het is zelfs niet zo dat je het middenin hebt verlaten. Het is gewoon dat je de losse eindjes niet helemaal aan elkaar kon knopen. Of misschien heb je dat gedaan en je wou dat je de boog strakker had aangespannen.

Nou, oké, heb jouw luxe voor een tijdje. Rouw om je nauwelijks geleefde leven. Rouw om het verleden dat is als een gevouwen waaier die slechts een keer in de zoveel tijd tevoorschijn wordt gehaald, schijnbaar heimelijk tevoorschijn is gehaald. Het is goed dat het verleden leidt tot jouw tranen nu. Het is goed. En nu maak je nieuwe herinneringen en ook zij zullen kostbaar worden. Waarom wachten? Laat ze nu kostbaar zijn. Laat de mensen in je leven, grote en kleine, bekend zijn als binnentreders van je hart. Iedereen in de wereld moet een plaats in jouw hart hebben. Maak ruimte.

In zekere zin is iedereen die ingebed is in je hart net zo belangrijk als een ander, zelfs als jij jarenlang bezig geweest met één persoon en minuten met een ander. Elke klop op de deur van je hart is aanzienlijk. Er is niemand in je hart door toeval. Niemand tuimelde er in, ook al kan het zo lijken. Iedereen die jouw hart heeft bezocht had een missie daar, misschien om te geven, misschien om te nemen, misschien voor jou en misschien voor hem, maar wat het is voor de één is het ook voor een ander.

Weet dit ook. Jullie zullen elkaar weer ontmoeten. Jij zult nogmaals goede dag zeggen, in gedachte of daad. In feite hebben jullie harten elkaar weer ontmoet. Anders zouden je gedachten aan deze persoon niet meer gekomen zijn en bij jou blijven zoals ze vandaag gedaan hebben. Zegen allen uit het verleden en allen van vandaag en weet, dat alles wat ooit plaatsvindt, vandaag plaatsvindt.