God zei:

Stel je voor dat Ik zachtjes tegen je elleboog stoot. Of misschien corrigeer Ik je houding of draai Ik je hoofd. Ik doe vele dingen om jouw aandacht te krijgen. Wat Ik vooral doe is van jou houden, want jij bent de liefde van Mijn leven. Mijn liefde voor jou is machtig en Mijn liefde voor jou is ononderbroken. Wat is er dat jij van Mij moet weten behalve Mijn liefde voor jou?

Welke verklaring heb je nodig? Wat is het dat je denkt dat je moet weten? Ken Mij gewoon, geliefden. Ken Mij. Ik ben kenbaar. Ken Mijn liefde voor jou. Het besef alleen van Mijn liefde zal jou erg goed doen.

Er is geen kloof tussen Ons. Als er op een of andere manier een kloof tussen Ons zou zijn – onmogelijk, maar als er een zou zijn – zou Mijn liefde hem in een handomdraai overbruggen. Er is nergens waar liefde niet reizen kan. Liefde reist overal. Niet alleen Mijn liefde, maar Ik ben een Meester van Liefde.

Ik mok nooit. Ik weet wat er aan de hand is en Ik weet waarheen het leven leidt en Ik ken Mijn liefde die straalt als de Zon. En Ik ken jou. Ik ken jou heel goed. Zeker, Ik ken jou veel beter dan jij jezelf kent. Wat maakt misschien dat jij denkt dat jij jezelf beter kent dan Ik? Jij bent een beginner in eigenliefde. Je bent maar net begonnen aan de oppervlakte te krabben. Hoe verder je krabt, hoe dieper je gaat. We hebben vandaag oneindige diepte. Nooit zullen Wij moe worden van Ons genoegen in elkaar. Er is geen einde aan Onze liefde en er is geen einde aan Onze vreugde in liefde.

Bekijk deze Eenheid tussen Ons nu. Je kunt er nooit teveel van krijgen.

Feit is dat We overstelpt worden in liefde.

Liefde is een verbazingwekkend iets, toch zijn Wij, jij en Ik, nooit of te nimmer zonder haar geweest. Zul je Mij geloven? Zul je geloven in Mijn liefde voor jou? Mijn liefde is er voor jou. Ze is er of je haar aanneemt of niet. Doe nu niet moeilijk.

Nooit verlaat Ik jou. Ik begrijp dat je je soms aan je lot overgelaten voelt, aan jezelf overgeleverd. Je denkt dat wat je voelt moet zijn wat er is. Ik zeg je wat er is.

Als Ik zeg dat Ik je nooit in de steek laat, protesteer je. Je vraagt: “Hoe zit het als dit en als dat? Waarom deze bespotting en die bespotting? Waar was U, God, toen onmenselijkheid aan de oppervlakte kwam? Waar was U toen, God, en waar bent U nu? Uw verklaring interesseert me niet.”

Ja, Ik begrijp wat je bedoelt. Ik weet ook dat deze manier van vragen jou nergens brengt.

Natuurlijk begrijp je het niet. We hebben dit eerder doorgenomen. Verklaringen kunnen niet verklaren. Ze zijn teveel voor je om te begrijpen. Je moet loslaten dat je beter weet dan Ik. Je hoeft niet alles met je verstand te weten. Je kunt niet alles met je verstand weten. Natuurlijk zeg je misschien: “Hé, God, hoe komt het dat U mij niet een groter verstandelijk vermogen gegeven hebt?”

Wat moeilijk voor jou om los te laten is jouw behoefte aan controle. Welnu, Ik sta niet op ceremonie. Ik heb geen eerbetuigingen en dat alles nodig. Het is moeilijk voor jou om vooruit te gaan als je Mij berispt. Zeg je werkelijk dat je het beter weet dan Ik? Denk je dat? Je kent jouw perceptie heel goed. Je eigen perceptie kennen is niet alles weten, lieverds.

Misschien heb je Mij dat nog niet vergeven wat dood genoemd wordt, en pijn en ziekte en allerlei dingen die je Mij misschien nog niet vergeven hebt.

Het is niet Mijzelf waarmee je vrede moet sluiten. Het is in jezelf dat je naar een nieuwe hogere plaats moet stijgen. Nooit was Ik een bestraffingsmiddel voor je. Jouw bezwaren tegen Mij straffen jou.

Wat als je kunt toegeven dat de mogelijkheid bestaat dat Ik weet wat Ik doe? Dat kun je. En als je het doet, wordt er een heel gewicht van je schouders genomen.