Heavenletter #4462 De Zon, Maan en Sterren Hebben Hun Eigen Paden
God zei:
Je kunt van iemand houden, zelfs als de persoon niet van jou houdt, of niet langer van je houdt of genoeg van je houdt. Jij kunt liefhebben. Natuurlijk betekent iemand liefhebben niet jacht op iemand maken of stalken. Iemand liefhebben kan betekenen hem of haar alleen laten, zelfs als je samen wilt zijn. Je kunt van iemand houden en laat hem zijn gang laten gaan en jij gaat jouw gang. Begrenzingen zijn niet de bestuursvorm van liefde.
Dit is het geval met je kinderen, is het niet? Je bent constant samen met je baby. Naarmate het kind groeit, ben je minder met hem samen. Hij is ergens heen. Hij kan zelfs ver weg verhuizen. Jouw liefde is intact, maar het is niet meer fulltime. Jouw kind is altijd jouw kind en nochtans behoort hij nu meer aan zichzelf toe dan dat hij aan jou toebehoort. Het is geen afscheid. Het is echter het afscheid nemen van het kind. Hij heeft kilometers te gaan. En je moet tot ziens zwaaien met een glimlach.
Soms lijken vrienden op afstand te zijn zelfs in dezelfde kamer. Het zij zo. Je kunt genoeg van iemand houden om hem vrijheid te gunnen, zelfs in dezelfde kamer. Jij kunt liefhebben en vrijlaten op hetzelfde moment. Je moet dat doen.
Liefde is niet bedoeld als een greep die op je op iemand hebt. Liefde is geen bankschroef. Laten we het een sleutel noemen. Jij kunt de deur van de liefde openen. Je kunt de degene die je lief hebt zijn sleutel teruggeven. Hij heeft terecht de sleutel van zijn eigen hart. Het was niet aan jou om zijn hart te houden. Het was aan jou om zijn hart te aanschouwen en om jouw liefde erop te laten schijnen.
Er zijn geen wetten die zeggen hoe liefde er moet uitzien en hoe zij zich moet gedragen. Jij kunt dergelijke regels instellen voor jezelf, maar niet voor anderen. Je houdt er niet van dat iemand anders de wet voor jou vastlegt. Wat er zou moeten zijn, geliefde, is wat is. Je moet iedereen zijn eigen vrije loopruimte toestaan. Je neemt geen gevangenen.
Je ziet de zon elke dag en je laat de zon doen wat zonnen doen. Je zegt niet tegen de zon dat zij moet blijven waar zij is en door je raam moet blijven schijnen. Je kijkt omhoog naar de nachtelijke sterren en je laat hen met rust. Je sluit de sterren niet op. Jij stelt geen eisen. Je houdt van hen en je laat ze gaan. In Werkelijkheid is er geen dichtbij en er is geen veraf. Nabijheid betekent niet gebonden zijn. De zon en de sterren en de maan zijn altijd in je hart. Ze zijn een intiem deel van jou en ze behoren toe aan zichzelf en ze behoren toe aan elke plek waar ze zijn.
Je zegt niet dat de mooie zon, maan en sterren verdwalen. Ze hebben hun eigen paden en ze bereizen hen. Je zou hen niet beheersen. Jouw ogen kunnen mogelijk niet in staat zijn om hen overal te volgen. Beschouw iedereen die je liefhebt als zijn of haar eigen planeet en ieder heeft zijn eigen omwentelingen te doen. In het geval van mensen zou je zeggen dat zij hun eigen ontwikkeling hebben te doen. Het is grote liefde om iemand de riemen van zijn eigen leven te laten pakken. Je kunt het hem niet kwalijk nemen dat hij ergens heen gaat waar jij niet kunt volgen.
Het is niet aan jou om iemand uit je hart te gooien, omdat hij in een richting gaat die anders is dan de jouwe. Wie kan zeggen dat de richting waar iemand anders in gaat, goed of fout is? Als jij liefhebt, dan zegen je. Je neemt niets kwalijk. Als je liefhebt, dan bezit je niet. Je hebt tegelijkertijd je vrijheid om lief te hebben en om een geliefde vrij te laten. Jouw liefde moet niet afhankelijk zijn van toestemming. Erken je eigen liefde en neem geen gevangenen.

