God zei:

Je staat op de drempel van Mijn hart en nu wenk Ik naar je om helemaal binnen te komen en Ik zeg hartelijk tegen je: “Kom binnen”. En jij aarzelt. Het is bijna alsof je jouw voeten niet over de drempel van Mijn hart heen kunt tillen. De deurdrempel van Mijn hart is zelfs geen centimeter breed en zelfs minder in diepte en toch door een raadsel van jouw geest denk je dat de toegang tot Mijn hart een hoge berg is. Niet alleen verbeeld jij je dat deze kleine overstap een berg is, maar je verbeeldt je ook dat de top van deze berg een radius van kilometers heeft, te hoog en te ver voor jou om erover heen te stappen. Je bent bang dat je het niet zult halen en toch, geliefden, al die tijd is de andere kant van de drempel maar een haarbreedte weg.

En, geliefden, als deze drempel die je hebt overdreven echt kilometers zou bedekken, hij is niet broos. De drempel van Mijn hart is niet broos. Wat Ik altijd zeg is: “Als jij je verbeeldt dat je niet over de drempel van Mijn hart kunt stappen, stap er dan maar op.”

Ik zal een vervolg aan deze uitspraak toevoegen: “Als jij je verbeeldt dat je niet over de deurdrempel van Mijn hart kunt stappen, neem er dan een aanloop toe.”

Ik voeg een derde uitspraak toe: “Zet jouw voeten stevig op de drempel van Mijn hart.”

Geliefden, de toegang tot Mijn hart zal jouw gewicht houden. Hij zal jouw gewicht heel goed houden. Hij zal niet doorzakken. Hij zal jou in werkelijkheid drijvend houden. Hij zal je misschien stuiteren. Als de Hemel een dak had, zou je misschien zo hoog stuiteren dat je hoofd door het ingebeelde dak brak.

Laten We teruggaan en doen alsof het een scène in een film was. Je staat op de drempel van Mijn hart en je aarzelt er over heen te stappen. Je zou kunnen ontdekken dat in het nemen van een aarzelende stap, je over de drempel van jouw geest bent gegaan. Je zou kunnen ontdekken dat je in het midden van Mijn hart gestapt bent, alsof je in een plezierbad in Mijn hart bent gesprongen, alsof je daar altijd bent geweest, en een heerlijke tijd hebt. En toch is er geen “alsof”. Dit is een werkelijke tafereel.

Laten We weer teruggaan en doen alsof het een scène in een film was. In deze filmrol kun je zien dat Ik klaar ben om jou op te tillen en jou over de drempel te dragen zoals een bruidegom zijn bruid draagt. Toch aarzel je zo dat je stevig voor de drempel van Mijn hart staat met je armen over elkaar. Je bent onvermurwbaar alsof er groot gevaar voor je dreigt of een soort misgreep. Je biedt zoveel weerstand.

Laten We weer teruggaan en doen alsof dit een scène in een film was. Je staat op de drempel van Mijn hart. Je kijkt naar binnen. Je ziet de schoonheid van de Hemel. Je snakt naar adem vanwege die schoonheid. En dan draai jij je om en vlucht weg. Je keert de drempel van Mijn hart de rug toe.

Laten We de camera weer laten draaien. Je staat op de drempel van Mijn hart. Je kijkt naar binnen. Je ziet de schoonheid van de Hemel. Je snakt naar adem vanwege die schoonheid. Je valt op je knieën en kust de opening van Mijn hart alsof het de zoom van een kleed was en je zegt: “God, hier ben ik.”

En Ik zeg: “Kom binnen.”

Ik til je op zodat je staat. Ik hou je hand vast. En je wandelt door de open toegang van Mijn hart en ontdekt dat je al binnen was en een heerlijke tijd hebt in het bad van Mijn hart.