God zei:

Een kleine boterbloem bevat alle liefde in het Universum. Grootte heeft niets met de houder van liefde te maken. Al Mijn liefde is veilig in ieder van jullie geherbergd. Dat je Mijn volledige liefde hebt heeft niets te maken met het eergevoel van de wereld. Je hebt al Mijn liefde onherroepelijk. Niemand heeft er iets over te zeggen. Je hebt Mijn liefde en dat is het. Niemand heeft iets te zeggen over Mijn liefde voor jou, die aan jou is gegeven en door jou wordt gehuisvest.

De liefde van Mij die jij hebt is tussen jou en Mij. Zij is de jouwe en zij is de Mijne. Zij is de Onze.

Er is een grote pot met Mijn liefde in ieder hart. Al Mijn liefde wordt in iedere vat gehouden.

Een boterbloem heeft niet de woorden of het vocabulaire of wat dan ook van liefde, maar toch leeft de boterbloem de liefde waarmee zij is gevuld. Een boterbloem begrijpt liefde zeer goed. Een boterbloem is een constante ontvanger en gever van liefde zonder een gedachte daarover. Een boterbloem kent de zon als zij die ziet. Een eenvoudige boterbloem helt over naar de zon. Voor een boterbloem is er geen vraag over liefde en de zon. Er hoeft geen beslissing te worden genomen. Vanaf het begin als een zaadje kent een boterbloem het geschenk van liefde en koestert zich erin. Een boterbloem weet dat het de gouden zon is waarop zij gedijt.

Gloria had er geen idee van dat zij zelfs het woord boterbloem zou neerschrijven en toch wat kan zij anders doen dan dat neerschrijven wat zij hoort in deze speciale ogenblikken als zij dictee van Mij opneemt?

Heavenletters nemen hun eigen loop. Zij worden niet voorspeld. Er is geen verwachting. Er zijn geen regels van wat zij moeten zijn en niet moeten zijn. Alles kan. Geen beperking, geliefden.

Zo moet ook het leven geleefd worden. Geen beperking, geen oordeel. Dit is onschuld, geliefden.

Tegelijkertijd ben Ik een voorspelbare God in zoverre dat je kunt weten dat Ik liefheb zonder maten of centimeters van liefde. Ik heb lief. Ik heb eenvoudig lief. Maar hoe Mijn liefde eruit zal zien, welke vorm zij zal aannemen, welke verhalen Ik ga vertellen, welke bepaalde richting Ik neem, weet je niet vooraf. Dat Ik liefheb kun je met zekerheid weten.

Dat jij Mijn liefde zult aannemen is niet altijd zeker. Ik weet zeker dat je Mijn liefde hebt, want Ik gaf haar jou in bewaring.

Het leven is onzeker. Mijn liefde is uitermate zeker. Alles verdwijnt in het leven, maar Mijn liefde is trouw.

Niemand hoeft in Mijn liefde te geloven om haar te hebben. Je hebt haar al. Wat jij gelooft en wat jij niet gelooft heeft zijn waarde, maar tegelijk doen jouw overtuigingen er niet toe.

Het punt is dat van jou gehouden wordt door de Grootste Liefhebber van Allen. Daarom bestaat voor jou de mogelijkheid om te vertrouwen. Liefde en vertrouwen vormen een zeker partnerschap.

Iedere boterbloem en Ik hebben vol vertrouwen in elkaar. Er is geen gedoe. De boterbloem vertrouwt op de zon en de boterbloem vertrouwt op de regen. En als de boterbloem verwelkt, vertrouwt zij nog steeds. Boterbloemen zijn op een punt gericht. Zij dienen ten volle. Zij zijn wat ze zijn en zij weten wie ze zijn en Wie hen op die kleine plek op de Aarde waarop zij gedijen, geplaatst heeft.

Moge jij een blaadje uit het boek van de boterbloem nemen en opkijken naar de zon en altijd weten dat, zelfs in de regen, jij feilloos huiswaarts gaat en zeker begroet gaat worden door de God van Liefde Die allen liefheeft en jou in het bijzonder.