Ik hou van je. Ik hou van je. Ik hou van je. Ik hou van je voor altijd. Jij bent Mijn liefde. Jij bent Mijn liefde. Ja, jij bent de Ene die Ik liefheb. Jij bent Mijn liefde. Jij bent houder van Mijn liefde als ook de toeschouwer van Mijn liefde. Jij bent Mijn liefde verspreid over de hele wereld. Jij bent Mijn liefde op Aarde en buiten de Aarde. Mijn liefde is voor iedereen.

Natuurlijk, Ik ben veel meer dan het glazuur op de taart, maar je kunt weten dat Ik rijkelijk en gelijkmatig ben verdeeld. Niemand, geen enkele ziel, niet een, heeft Mij met meer glazuur dan jij of heeft Mij met minder dan jij.

Je mag het leven in de wereld niet zien op die manier, omdat er veel misverstand is in de wereld. Met wat jij ziet als favoriet of niet favoriet is slechts een klein deel van de taart, en, natuurlijk, Ik moet het opnieuw vermelden, hoewel Ik de Schepper, Ontwerper, Leverancier, Bakker van deze veelvoudige taart ben, er is veel anders overgelaten aan de proever van de taart zelf, wat niet door Mij geleverd wordt.

Nu zul jij willen debatteren. Je zou kunnen zeggen:

"God, niet alle secties van deze taart zijn gelijk."

Vanuit het zicht van de Aarde, is dit niet eens een vraag. Je ziet variaties van alle soorten, de armen, de rijken, de verminkten. Jij ziet contrast in overvloed. Maar toen jij in Mijn Bakkerij kwam om te worden gemaakt, heb jij gewezen op bepaalde smaken en kleuren en vormen en maten die jij wilde om redenen die je nu niet begrijpt en dus zelfs kunt uitroepen: "Oneerlijk." Je kunt zelfs het gevoel hebben dat je gepest wordt, dat Ik het niet goed heb gedaan met jou en het niet in orde maak voor jou. Waar brengt dat idee jou naar toe, geliefde?

Wat jij nu in je bezwaren mist is, dat je slechts een deel van het verhaal ziet. Je weet nog niet hoe het verhaal afloopt. Herinner jij je het verhaal van de verlamde jongen? Hij had een voordeel in het verlamd zijn. Hij kon niet weglopen. Daarom leerde hij zijn mannetje te staan. Je zou niet denken dat het een zegen is te om verlamd te zijn en niet in staat te zijn om weg te lopen. Je zou denken dat het een straf is.

De wereld, zelfs zoals jij haar zou kunnen zien, is het niet helemaal verkeerd, geliefden. Wat jij beschouwt als perfectie is ronduit helemaal niet per se beter dan hetgeen dat jij als onvolmaakt ziet, dus een defect is. Je spreekt vanuit een kleine plek in plaats van een groot blikveld. Het kan zijn dat jij het niet eens wil zien vanuit een breder blikveld. Het kan zijn dat jij een afgesloten plek verkiest boven een wijd open bereik, dat niet de grenzen heeft die jij normen zou kunnen noemen.

Zou je zover kunnen komen om toe te geven, zelfs aan jezelf, dat jouw sterk gevoel van rechtvaardigheid jou niet in goede plek zou kunnen houden ? Hoe kan het zijn als je jezelf vastspijkert en wil niet toegeven? "Gelijk is gelijk," zeg jij. En wat je ziet, de hoek waar jij vandaan komt, is afgestemd om jouw gelijk te bewijzen. Zou jij kunnen overwegen om blij te zijn dat je het fout had en dat de wereld een veel betere plek is dan hoe je haar op dit moment ziet?

Ergens binnenin je, heb je enig besef dat het leven in de wereld meer is dan de gradaties die jij ziet als goed of als fout. Momenteel val jij onder een binair rekensysteem, terwijl er vele invalshoeken zijn van waaruit het licht van een diamant te zien is.

Als iemand tegen je zegt: "Waar is God? ', kun jij vanbinnen weten dat jouw antwoord is: "Hoezo, God is binnenin mij. Daarom binnenin jou."

Je hoeft niet iedereen dit te leren, alleen jezelf.