Tenzij je een stuk papier voor je neerlegt of je jouw vingers op het toetsenbord zet, zou je niet Godschrijven en Mijn specifieke woorden via jou zouden niet gekend worden. Jij vertrouwt op Mijn dagelijks-heid en Ik vertrouw op die van jou.

Het is niet gering dat je een gouden kleed voor Mij neerlegt, dat je Mij wenkt, dat je hier zit en Mij uitnodigt, Me bijna ophitst. En toch, waar Mijn gedachten gaan, daar volg jij. Dus je bent een God-volger. Je volgt Mijn stem en je wordt er door bekoord. Het is niet zozeer dat Ik bij jou kom. Het is dat jij bij Mij komt. Je blijft binnen. En Ik bied Mijzelf aan jou aan in ruil voor Mijzelf binnenin jou. Er is alleen Eenheid en toch is Godschrijven niet een solodaad. Het is een afdruk van Eenheid. Het is een versmelten.

Je hebt niet de omvang van wat Godschrijven is beseft. Je hebt niet de omvang beseft van wat IK BEN, noch de omvang van jouw dienst aan Mijn Plan voor Eenheid van de Wereld.

Godschrijvers overal zijn bebouwers van de grond van de Hemel. Mijn woorden moeten Godschrijvers niet scheiden van degenen die niet Godschrijven en toch zijn Godschrijvers Godschrijvers. Ze omarmen in stilte Mijn licht en verspreiden daarom Mijn licht. Zoals het wordt ontvangen, wordt het verspreid. Allen die lezen doen hetzelfde. Lezen is als spreken. En soms juichen lezers.

Godschrijvers en Godlezers, jullie zouden net zo goed mogen weten dat je het precies goed doet. Blijf de grond bewerken. Het is een eenvoudige daad van toewijding. Ja, je wint. Je wint door te ontvangen en ontvangen is geven.

Je spreidt het tafelkleed uit voor een groot feest. Ik zit aan het hoofd van de tafel als jouw gast en toch ben Ik de gastheer. Ik ben de Heilige Gastheer, en allen zijn Mijn Heilige Gasten die voor Mij zitten in spectaculaire verwondering. Het feest is aan de gang. Gratis bediening.

We kunnen Godschrijven een Godmobiel noemen. Ik snel naar jou toe. Ik neem jou in Mijn spoor mee en dus volg je Mij. En zo is het leven op Aarde als jouw hart het Mijne hoort.

Je houdt ervan dat Ik onaangekondigd bij je kom. Je houdt ervan als je bijna klaar bent met Godschrijven en Ik je bij de schouder grijp en Ik zeg: "Nog een minuutje. Ik heb meer te zeggen."

Dan weet je dat Ik aan jou gegeven heb zonder dat je vroeg. Ik heb aan jou gegeven voordat je kunt vragen. Dan ben Ik een verrassende bezoeker Die jou aanspoort de stilte van Mijn Stem te horen als Ik jou dichtbij hou en Mijn zoete niemendalletjes in jouw oor fluister. Mijn zoete niemendalletjes zijn Alles.

En nu ben je in Mijn armen gestreken en Ik hou jou hoog en Ik hoed je en Ik hou jou dichtbij, en Ik hou je vast als een licht dat Mijn weg verlicht, en dus doe jij wat Ik doe. Ik hou jou hoog en jij houdt Mij hoog en samen reizen We van ster naar ster en We steken de sterren aan als kaarsen. Hier, laat Mij jouw handen kussen die Mij aan de wereld melden. Hier, laat Mij jouw hart kussen dat Mij vasthoud. Hier, laat Mij jouw geest kussen, zodat hij gestild zal worden van een overmacht aan gedachten die niet de Mijne zijn. Laat Ons Een van Hart en Een van Geest zijn en zo de Aarde Hemelwaarts brengen en opdat Ik, de Een van Ons, kan zeggen:

"De Aarde is geland. Ze is in de Hemel geland. Hemel en Aarde zijn Een onverdeeld projectiel van liefde, in Mijn hart van liefde geland, in Mijn hart van liefde gegrond, gegrond in de Hemel, verheven naar de Hemel, verheven tot de gave van liefde, verheven om te blijven, geheiligd zij Uw liefde, geheiligd zij de Aarde zoals in de Hemel, geheiligd zij Mijn Naam, geheiligd zij Onze Eenheid, geheiligd zij het leven, geheiligd zij Onze liefde, dansend van hart naar hart zelfs als er maar Een Hart bestaat. Er zijn er geen twee. Er is er Een en het dient allen en dus is Mijn Wil geschied."

En nu kun je ophouden met schrijven, wetend dat Ik het Universum en jouw hart doordring, en Mijn Naam Liefde is, en jouw naam hetzelfde. Heilig, heilig is de grond waarop je loopt. Heilig, heilig zijn Wij, ben Ik. Er er is niets anders dan Ik. En Ik dank Mijzelf voor jou. En aldus heb Ik gezegd en aldus heb jij geschreven.