Denken jullie dat Ik jullie vlei als Ik uitroep dat jullie Mijn wonderbaarlijk licht zijn? Denken jullie dat Ik iets om van jullie om te winnen voor Mijzelf? Denken jullie dat Ik zoek naar fans zodat Ik door grote groepen bewonderd kan worden? Denken jullie dat Ik oh en ah zal uitroepen vanwege de cijfers, net zoals op het einde van een zakendag? Denken jullie dat Ik ernaar zoek om voor jullie een bewonderaar te zijn, een dweper misschien, of een pluimstrijker? Denken jullie dat Ik strelingen van jullie nodig heb, of een soort van dagelijkse aalmoes om Mij te sussen? Denken jullie dat Ik wil dat jullie een paar botten naar Mij gooien om aan Mijn woede te ontkomen? Denken jullie dat Ik een soort waakhond ben die jullie te eten moeten geven zodat Ik rustig blijf?

Geliefden, waar halen jullie het vandaan dat Ik gesust moet worden? Geloven jullie die verhalen dat Ik jullie veroordeel, bij jullie naar gebreken zoek, vind dat jullie iets missen? Geliefden, Ik heb geen toorn te geven. Hoe kan Ik toorn hebben wanneer Ik begrip heb? Mijn begrip is groot, en Wij hebben een grote intimiteit. Wij hebben Eenheid. Verenigd als Wij zijn, hou Ik van jullie als van Mijzelf. Ik kan niets minder doen.

Dit betekent niet dat Ik jullie niet zoekend vind. Ik vind jullie zoekend. Ik vind jullie zoekend naar een Poolster, overal ernaar zoekend, hem zoekend in de bijzonderheden van het relativerende leven. Ik vind jullie zoekend, zoekend, zoekend naar plezier, zoekend naar hoop, zoekend naar begrip, zoekend naar een oplossing voor een mysterie, een mysterie waar jullie de woorden niet voor kunnen vinden. Jullie zoeken een antwoord op een vraag die jullie niet onder woorden kunnen brengen. De vraag is zo enorm voor jullie, dat jullie eigenlijk niet begrijpen wat de vraag is.

Vindt de vraag, geliefden, en het antwoord zal net als wilde paarden triomfantelijk naar je toe springen. Jullie zullen omvergelopen worden door het antwoord. Het zal jullie omverwerpen. Jullie zullen platgedrukt worden. En dan zullen jullie weer ontwaken tot het leven zoals het is zonder mysterie. Jullie zullen geen vraag hebben. Er zal geen vraag te stellen zijn. Vragen zullen niet bestaan. Als jullie eenmaal de clou snappen, zullen jullie je niet herinneren wat er toe geleid heeft.

Geliefden, geliefden, is liefde zo’n geheim? Het is zulke zoetheid. Het zoetste snoepgoed waar jullie ooit op gezogen hebben komt nog niet in de buurt van de zoetheid van de liefde. Alleen liefde kan dat.

En jullie zijn de kleermaker van de liefde. Jullie weten hoe haar passend te maken. Jullie zullen grote maten nemen. Jullie gooien met het meetlint, en het gaat een berg op en een vallei in. Jullie hebben geen precieze maten nodig. Jullie gooien met de liefde zoals met het meetlint, als kaarten, als miljoenen sterren, als een honderd miljoen biljoen triljoen harten allemaal bij elkaar gepakt in Eén. En dat is alleen een kleine stukje van de liefde. Die hoeveelheid is net als een chocolaatje.

Jullie kunnen de liefde niet snel genoeg verbruiken. Munten rinkelen in jullie zakken. Liefde jeukt in jullie hart. Het is fenomenaal, deze liefde in jullie hart. Ze moet eruit komen. Ze hoort het tikken van de voet en wil dansen. De muziek fluit in jullie hart, en jullie hart springt op en vindt zichzelf dansend door het universum, dansend omdat er niets anders te doen is dan zijn dans te dansen. Jullie hart is bedoeld om lief te hebben voor alles dat het waard is, en liefde, de liefde in jullie hart, deze gedeelde alles omringende liefde van Ons, deze lichtende liefde van Ons is het gehele Koninkrijk van God waard. Jullie hart danst de dans van de liefde in een balzaal genaamd Aarde. Kom, dans met Mij.