Wanneer het leven jullie bevoorrecht en jullie een onverwachte schat geeft, springt jullie hart op, en jullie weten dat het leven goed is en dat Ik bij jullie ben. Jullie eren Mij met zoveel goedheid. Jullie zijn blij, en jullie zijn dankbaar.

Wanneer het leven jullie een duikvlucht geeft, en jullie hart zinkt, eren jullie Mij misschien ook maar deze keer met een frons.

Wat bereikt een kind van Mij door Mij een lang gezicht te geven? Ik ben de ene dag bij jullie in de gunst, en de andere dag ben Ik in ongenade? Wat voor spel is dit, en wat zullen we er aan doen?

Jullie pijnigen jullie hersens jezelf afvragend: “Is God de oorzaak van wat er gebeurt, of ben ik het? En dus zoeken jullie ernaar om er een de oorzaak vast te maken. De oorzaak is het leven. Er is geen oorzaak maar leven. En het is niet mogelijk om aan alle draden te trekken die zichzelf weven.

Verlangend, liefhebbend hartekind, je bent verantwoordelijk voor hoe je reageert. Jullie zijn niet ongelukkig, geliefden. Ik zou jullie niemand de schuld laten geven, jullie zelf, Mij, de persoon tegenover jullie. Ik zou jullie helemaal van schuld weghalen, want het is een verkeerde wind die schuld blaast.

Als jullie een schip zouden zijn, zouden jullie over de wateren varen. Jullie zouden je niet voortslepen, de bodem van de oceaan dreggend. Als een schip, zouden jullie niet zeggen dat jullie voorsteven een storm veroorzaakte evenmin dat jullie zouden zeggen dat jullie voorsteven de windstilte zou veroorzaken. Jullie zouden evengoed gelijkmoedig over de wateren varen.

En nu zal jullie hart jullie over de ruwe wateren dragen. Er is niet nodig om in de slierten van het zeewier verstrikt te raken.

Een schip vaart door stormen. Het vaart op ruwe golven en op kalme golven. En dus Mijn geliefden zullen jullie door het leven zeilen. Een schip weet alleen hoe te varen. Als een schip vastloopt, zal het tij komen en het weer naar de wateren duwen. Jullie zijn een schip dat vaart, en jullie gaan in de richting van de open wateren van de oceaan. Jullie gaan niet de richting op van de menigten. Jullie gaan de richting op van de gouden hoogtes.

Er is geen belemmering aan jouw leven. Er zijn geen belemmeringen. Er zijn pennenstreken. Er zijn ruwe wegen, en er zijn geplaveide wegen. Maar geen pennenstreek, geen bocht in de weg is bepalend voor jullie. Zij zijn niet eens het minste van jullie, jullie zijn een stuk boven het leven. Alleen kijken jullie soms de andere kant op, en zijn jullie de weg kwijt.

Zoek niet naar verantwoordelijkheden. Beschuldigen is een verantwoordelijkheid. Zoek liever naar de neigingen. Er is altijd een licht om te volgen. Volg het. Het zal jullie naar Mij leiden. Hadden jullie een andere bestemming in gedachten? Waar anders zouden jullie naar toe willen gaan? Wat anders is er, geliefden, dat zijn zout waard is?

Kom naar mij, geliefden, Wees niet op drift. Mijn hart verlangt naar jullie. Mijn hart roept naar jullie. Een mist van geluid bereikt jullie. Jullie hart leunt tegen Mij aan. Leun helemaal. Laat je vallen. Jullie zullen in Mijn liefde vallen. Door alle dalen is Mijn liefde, en ze is voor jullie, en daarom is ze van jullie.

De schat die jullie uit de Oceaan ophalen is liefde. Liefde is de schat. Liefde is het middel dat in de wereld gezocht wordt. Het draagt vele namen en heeft vele excuses, toch het hele leven komt neer op liefde. Vroeg of laat dringt het besef door: “Er is alleen liefde. Er is niets anders in het Universum.”

Geliefden, zelfs fragmenten van liefde zijn liefde, toch ligt de wereld in stukjes. Zet ze weer in elkaar. Het enige wat hem zal vasthouden is liefde. De troffel van liefde is in jullie hand. Wordt een metselaar van liefde. Maak de wereld compleet.