Wat je doet is niet zo belangrijk. Wat wel van belang is, is je stemming terwijl je het doet. Of eerder: de staat waarin je hart verkeert. Je kan gelijk wat prachtig verwezenlijken, maar als je hart en wat je zegt of wat je doet niet in lijn zijn, dan zal je handeling zichzelf iets voorliegen. Je staat van identificatie (zijn) is niet verborgen. Kwaadheid zal gekend worden. Ze kan er op kousenvoetjes uit sluipen. Het kan zijn dat ze is als rook die ontsnapt, maar kwaadheid, zolang als ze binnenin jou brandt, zal je beste presentatie overstemmen, hoe hard je het ook anders wil doen lijken. Proberen om een portret van liefde te maken is een pover schilderij. Wanneer je kwaadheid voelt en je antwoordt lief, dan vormt ziekte zich.

Het antwoord is niet je kwaadheid te luchten, of haar te ontmoedigen, niet om haar te bedekken, of haar te verdoezelen. Binnen de week of maand of jaar, is het heel goed mogelijk dat de kwaadheid er niet meer zal zijn. Ze zal vanzelf verdwenen zijn, want dan zie je je ontvlamming meer voor wat die echt is, een plots oplichten van het het ego. Binnen het interval van tijd heeft het ego zichzelf genoeg getroost, zodat zijn kwaadheid wijkt. Je bent niet langer zo bezig met het ego en zijn kwaadheid te voeden, zodat het nu geen zo’n aangename plaats bij jou kan vinden. Kwaadheid heeft zijn welkom voorbijgeleefd. Het kan zichzelf alleen ergens anders parkeren.

Het kan zijn, dat er geen solide reden voor je kwaadheid is en je bent er altijd zeker van.

Met tijd zal je kwaadheid verminderen, omdat je perspectief verandert. Wat is er dan anders veranderd dan je perspectief? Wel dan, verander je perspectief nu. Verander je perspectief voortijdig. Wees een wijze uil die vanaf een hoogte toekijkt.

Zelfs in de moeilijkste omstandigheden ben jij niet het slachtoffer van iemand anders z'n opinie. Dat is valse schijn. Zij zijn het slachtoffer van het eigen perspectief, en jij bent een slachtoffer van het jouwe. Genoeg ego. Genoeg kwaadheid. Wees minder driftig, geliefden. Wees eerder onbevooroordeeld. Je kan het.

De kwaadheid van iemand anders hoort hen toe, niet jou! Laat hen ermee omgaan. Je zal haar niet voor hen doorwerken. Al jouw intelligente uitleg zal hun ego niet verzachten. Jij bent niet voor hun ego verantwoordelijk. Hun ego, hun ontreddering, hun kwaadheid, dat is hun verantwoordelijkheid, niet die van jou. Ook ben jij niet verantwoordelijk voor die van hen.

Je eigen kwaadheid is één van de moeilijkste zaken om mee om te gaan. Een helper van het ego, kwaadheid is altijd een front hiervoor. Ego heeft je geconditioneerd om te reageren. Het heeft je geconditioneerd om eerder de milt dan het hart te voelen. Het heeft je geconditioneerd om de gal in je keel te voelen. Hebben Mijn kinderen het ego dan niet goed gediend? Hebben ze dan niet op zijn klanken gedanst?

Dat iemand anders een reflex van kwaadheid voelt betekent niet dat je die moet opnemen en het je eigen te maken.

Soms is de kwaadheid die je voelt de jouwe niet. Je bent eigenlijk de kracht van iemand anders z'n gedachten aan het oppikken. Niet die van jou. Je voelt hun ongemak. Zij hebben het op jou gegooid en jij hebt het gevangen. Het is een virus geworden. Kwaadheid is een virale infectie.

Woordeloos maakte je hun kwaadheid de jouwe. Nu, woordeloos, jouw golven van verstaan kan hun kwaadheid in lucht doen opgaan. Haal de kwaadheid uit je systeem en ze kunnen er niet langer die van hen huisvesten. Wat er ook in jouw richting gegooid wordt, je hoeft het niet op te vangen. Je kan het jou voorbij laten gaan. Omhels de liefde van de anderen, maar niet hun kwaadheid.