Als je je ogen dichtdoet, houd je afleiding buiten.

Je ogen dichtdoen is een techniek. Je ogen dichtdoen helpt je om naar binnen te gaan. Voor even, als je je ogen sluit, wordt de wereld op een laag pitje gezet. Je ogen dichtdoen kan Stilte uitlokken.

De Stilte is er altijd, begrijp je. Je bent nooit zonder de Stilte waar je vandaan kwam. Maar jouw gedachten kunnen als muizen door je geest snellen en je kunt de Stilte vergeten. Als je snelt, kun je er zeker van zijn dat je de Stilte die de jouwe is vergeten bent. Stilte is jouw onderstroom.

Stilte is meer dan stilte. Het is diepte en in de diepten van Stilte stijg je op. Stilte is de Oceaan. De golven zijn de wereld. Waar komt de wereld anders vandaan dan van de diepte van de Oceaan? Oceaan is Oceaan en golven zijn golven. Golven worden uit het kleed van de Oceaan gesneden. Zonder de Oceaan zouden er geen golven zijn.

Alles is niet wat het lijkt. De wereld lijkt het voornaamste en toch is de wereld een achteraf opkomende gedachte. Het is louter karnen van de Oceaan. Geef de Oceaan eer en erken dat je in zijn wateren zwemt. In dit geval duik naar de diepten en vaar zo op de walvis van het leven in plaats van jouw hoofd boven water te houden.

Het leven bestaat uit zoveel meer dan de afgronden die je tegenkomt. Het leven is zoveel meer en de wereld is een deel. Ze is niet de hoofdtrekking. Ze is een hulpmiddel. Het leven is supreem en het licht van liefde is supreem.

In feite is er niets zonder liefde. Er is niets zonder de Oceaan waarop je vaart. Het schip waarop je vaart heeft een voordek en een achterdek. Het schip dat je beschrijft is illusie.

Wie kan liefde beschrijven, en toch is liefde waar.

Wie kan God beschrijven, en toch is God waar.

Je weet niet hoe jezelf te beschrijven, en toch ben jij waar. Onder de overschotten ben je echt. Onder het ego ben jij. Oppervlakkig bekeken lijk je in elkaar gezet te zijn, maar het zijn de diepten van jou die er toe doen. De zaak doet er voor jou toe en toch is de zaak niet wezenlijk. Het is een opgerekte snaar. Het is niet alles. Het is niet alles op geen stukken na.

Jouw hart en ziel zijn alles. Jouw Wezen is alles. Ons Wezen is alles. Eenheid is alles. De bestaande wereld is niet alles. Het is maar het oppervlak. Voor ieder oppervlak is er een fundament. Jullie, geliefden, zijn gesticht op liefde. Herinner je liefde en verstoring doet er niet toe. Liefde is waar en verstoring is van schommelingen gemaakt.

Dat wat fluctueert is niet waar. De Stilte van binnen is onbeweeglijk en jij, de Waarheid van Jou, bent onoverwinnelijk.

Het oppervlak van het leven is schermutseling. De diepte van het leven is Stilte. Het is van Stilte dat je kwam. Van Stilte verscheen je. Je liep een oceaan van Stilte uit. Waar je ook gaat, Stilte gaat met je mee. Je kunt de Stilte vergeten. Je kunt erop lopen en toch is Stilte het maaksel van jou. Je kunt Stilte niet maken. Je kunt het alleen zijn.

In de wereld roer je de Stilte. Zonder de Stilte zou er niets voor jou zijn om te roeren. Hoe je de diepten van Stilte ook roert, Stilte is intact. Stilte is een rivier die onder alle verstoring door loopt. Verstoring is maar verstoring. Stilte aan de andere kant is Alles en jij bent gemaakt van Stilte en dus ben jij de rivier en je bent de Diepe Oceaan.