Geliefden, wie zegt wat meer is en wat minder? Oh, ja, je hebt allemaal menselijke standaarden om jullie dat te vertellen, al deze omheiningen waar jullie een of andere gebeurtenis plaatsen, een of andere persoon. Je denkgeest heeft een merkwaardige vaardigheid om te sorteren, toch was het niet in de mode om mensen en het leven in een of andere categorie op te sluiten

Je hebt eersteklas omheiningen, tweedeklas, lager, laagste. Je hebt rampen en tragedies, hoog drama en romances, avonturenfilms en komedies. Je scheidt mensen en gebeurtenissen hier en daar in een of andere omheining. Sommige gebeurtenissen en mensen beweeg je in het rond, toch heel vaak, als je ze in een of andere ruimte geplaatst hebt, laat je ze daar en waag je het niet om ze te verplaatsen, alsof er iets heiligs aan de verzamelplaats in jullie denkgeest zou zijn waar je ze geplaatst hebt.

Je bedenkt domme grondslagen waarop je besluit om iemand uit te bannen, alsof deze grondslagloze besluiten een fijne erkende wetenschap is. Ja, je beoordeelt mensen op indrukken, en dat is inclusief indrukken die bij jou zijn ingeprent.

Is het niet fantastisch dat je mensen sorteren naar gelang de toevalligheid van hun geboorte? Deze werd geboren in een land – doe hem in een ruimte. Deze werden geboren met een variëteit aan huidskleuren – veeg ze dienovereenkomstig weg.

In de ene plaats noemen mensen Mij bij een naam, en ergens anders noemen mensen Mij bij een andere naam – en Ik ook word ook bepaald en gecategoriseerd in rangen van hoger en lager. Ik concurreer met niemand. Waarom doe jij dat dan?

Sinds wanneer stelde Ik jullie aan om om Mij te vechten? Ik kan goed voor Mijzelf zorgen zonder protest of bescherming van jullie. Wat jullie van Mij maken is niet het maaksel van Mij.

Ook is niet wat iemand van jullie maakt, het maaksel van jullie.

Hoe durven sommige van Mijn kinderen andere kinderen van Mij in zinloze categorieën in te delen? Waar staat geschreven de waarde van een huid toe te schrijven aan de ene huid en een andere aan een andere? Of land, of religie, of stijl of kleding of huidskleur of gewicht of iets anders? Jij die ervaren bent in het categoriseren van wat onbelangrijk is, creëert beperkingen door weg te laten wat belangrijk is.

Het hart dat binnenin ieder kind van Mij slaat is belangrijk. Iedereen op Aarde is een kind van Mij, Ik maak geen uitzondering. Voor Mij zijn jullie allemaal heilig. Waarom zouden je het anders doen? Denken je nu echt dat Ik de één voortrek boven een ander, en dat jullie dat ook moeten doen? Denken jullie nu echt dat Ik enig kind van Mij opzij zet op de manier zoals jullie doen? Jullie zeggen misschien dat Ik een voorkeur had voor Christus of Boeddha of Mohammed of enig ander Wezen die hier op de Aarde gelopen heeft en over wie geschreven is, maar de waarheid is dat zij een voorkeur voor Mij hadden. Wat is het bewijs hiervan, geliefden? Zij hadden allen lief op dezelfde manier. Zij hadden lief.

Als Boeddha onder zijn waringin zat, wie wilde hij dat wegging? Wie zegende hij niet in de stilte van zijn hart? Hoe kon een Boeddha anders zijn? Wat zag Boeddha vanuit zijn hart? Hij zag Mijn licht. Hij zag het in iedereen. Hij zag Mijn Aanwezigheid. Met zijn ogen gesloten, zag hij de Waarheid.

Met jullie ogen open, waar kijken jullie naar? Waar zijn jullie naar op zoek?

Christus heelde geen lepralijders door te wijzen op hun wonden. Christus keek voorbij de uiterlijkheden. Christus was heilig en daarom zag hij heiligheid. Hij zag Mijn licht waar zijn blik ook op viel.

Beschouw je zelf niet als superieur aan iemand anders. Beschouw niet iemand anders superieur aan jullie. Laat deze ideeën van beter en slechter los. Laat beter en slechter los. Laat oké en niet oké los. Laat je opeengestapelde ideeën los. Gooi ze weg.