Ik stort zegeningen over jou uit op dezelfde manier als al de sterren in Heaven hun licht op jou laten schijnen. Alles dat je hoeft te doen is omhoog kijken naar de sterren. Zelfs wanneer je niet omhoog kijkt, kun je nog steeds een glimp opvangen van het licht zoals het op Aarde valt.

Wat als je zou weten dat je omringd bent met zegeningen ? Wat als je dat zonder te twijfelen zou weten ? Wanneer je niet al de informatie had geleerd die je geleerd hebt, zou je het weten. Wanneer je de wereld kon zien voor jezelf, zou je al het licht zien. Je zou er niet in hoeven te geloven, want je zou er recht tegenop kijken, en je zou geen vergissing maken. Maar in werkelijkheid heb je meer in de afwezigheid van licht geloofd dan in de aanwezigheid ervan. Nietwaar ?

Zelfs wanneer je zou kunnen toegeven dat je fout zit, zou je als bliksemlicht vooruitgaan. Zelfs wanneer je het niet zou begrijpen, zou je kunnen zeggen :

“ God, ik heb Aarde verkeerd geïnterpreteerd. Ik heb een vergissing gemaakt. Ik geloofde alles dat ik zag en alles dat ik hoorde. Door dat te doen, heb ik niet verder gekeken. In plaats daarvan heb ik naar verklaringen gezocht, zelfs terwijl ik wist dat verklaringen niet succesvol kunnen zijn. Verklaringen draaien rond in cirkels, en het leven op Aarde verschilt van verklaringen ervan. Woorden doen Uw gaven geen recht. Ik moet daar wezen waar woorden niet zijn. Het Koninkrijk van Heaven is in een andere dimensie waar woorden niet binnen kunnen komen.

“ De gave van het leven die U ons gegeven hebt gaat verder dan de grootste poëzie, verder dan de verbeelding, verder dan mijn grootste dromen en beschouwingen. Het universum dat U hebt geschapen en waar U ons mee verrijkt hebt is een nectar die we onszelf nog niet hebben toegestaan om te proeven, allemaal vanwege vooringenomen ideeën, en omdat we niet durfden. Het lijkt wel of we liever bij het bekende blijven, bij het comfort vinden zelfs in ongemak, dan dat we een sprong riskeren in het ogenschijnlijk Onbekende.

“ God, ondanks mijn tegenspartelen, weet ik dat er iets meer is voor mij. Om U dat iets meer te noemen, is onvoldoende. De Waarheid van wat U ons zo welwillend en hartelijk aanbiedt, is veel meer dan iets meer.

“ Ik weet dat U ons niet kwelt. Toch is er meer dan genoeg bewijs om te laten zien dat de wereld gekweld wordt. En toch, heb ik ergens het gevoel dat er bewijs is ver voorbij aan wat ik op dit moment zie, dat iets anders zegt. De wereld is een doos in een doos, en er zit veel zijdepapier om elke doos heen. Ik ben zo geboeid geweest door de eerste doos dat ik er nog niet aan toegekomen ben om de andere al te openen, ook al weet ik dat ze er zijn om opengemaakt te worden.

“ Ik weet dat U zegt dat het leven oneindig is, maar ik zit nog steeds vast aan het eindige. Ik zit vast aan de grote doos die ik op dit moment geopend heb. Ik ben zelfs nog niet toegekomen aan de volgende doos. En ik begrijp dat hoe kleiner de doos is die ik openmaak, hoe groter het is. Ja, ik begin te begrijpen dat er altijd een andere doos is, en dat de kleinste groter is dan de grootste die ik op dit moment in mijn handen houd.

“ Het is een groot voordeel voor mij om te weten dat ik nog niet het hele verhaal ken. Indien het leven een boek is dat ik lees, dan heb ik nog maar één bladzijde gelezen die eruit gescheurd is, en ik heb gedacht dat ik het hele verhaal had leren kennen door deze ene uitgescheurde bladzijde.

“ Ik heb het hele boek voor me, en het is geschreven in inkt die ik nog niet zie. De inkt is onuitwisbaar, maar ik denk dat het onzichtbaar lijkt omdat mijn ogen nog niet gezien hebben.

“ God in Heaven, open mij voor mijn eigen hart waar Heaven verblijft en U woont