Please read the Guidelines that have been chosen to keep this forum soaring high!

Heavenletter #4733 Actie Komt Voort Uit Bewustzijn

God zei:

Vergeef jezelf voor eventuele fouten die je gemaakt hebt. Ze geven nu misschien steken van pijn in je hart. Indertijd dacht je dat je gelijk had, of je dacht dat niet. Nu ben je in een betere positie. Is dat om te betreuren of spijt te hebben?

Vroeger was het zo dat de wereld dacht dat Ik een God was Die strafte. Iemand die straft ben Ik niet. Ik heb andere zaken om zorg voor te dragen dan te proberen jou te vangen in wat een onrechtmatige daad genoemd wordt. Zonder uitzondering deden jullie toen zo goed mogelijk je best. Zelfs als je een bank overviel en je wist dat beroven niet bewonderenswaardig was, deed je in die tijd, z.g. tijd, zo goed mogelijk je best.

Geliefden, je was schuldig aan onwetendheid. Je was verstoken van bewustzijn. Je was kortzichtig. Vervolgen we de blinden omdat ze blind zijn of de doven omdat ze doof zijn of de armen van hart omdat ze arm van hart zijn of zondig denkenden voor zondigen? De daad zelf is voldoende straf, maar straf is niet wat er nodig is.

Natuurlijk begrijp Ik de moeilijke situaties die er in de wereld bestaan. Wetteloosheid kan niet worden gesteund. Dit wordt goed begrepen. Liefde is nog niet diep genoeg geweest om dwalingen te weerstaan. We praten niet over toegevendheid of het idee dat alles mag. Echt, een show van liefde is geen liefde. Vergeving is niet louter een daad of louter een wens. Het is een daad van bewustzijn.

Geliefde, verhoog je eigen bewustzijn en je zult de wereld verheffen. Wis egoïsme en eigengerechtigheid uit je hart en waar kan aanstoot dan landen? Nergens.

Onthoud dat We spreken over compassie niet als een gebruikelijk gevoel van medelijden. Mededogen is geen medelijden. Je hebt misschien medelijden met anderen, maar je bent er net zo verantwoordelijk voor dat egoïsme wordt toegestaan te groeien. De behoefte aan straf kan gezien worden als de enige manier in de wereld om degenen die misdaden plegen te scheiden van degenen die niet de misdaden plegen en tegen wie misdaden worden begaan. Er is een scherpe scheidingslijn, geliefden. Allen zijn verantwoordelijk al is het maar indirect, maar evengoed verantwoordelijk.

Als schimmel groeit, is er een cultuur gegroeid om hem te stimuleren. Misschien wil niemand hem. Misschien trekt iedereen zijn wenkbrauwen op. Maar onder bepaalde omstandigheden groeit schimmel. Zijn grievende daden net een soort schimmel? Hoe kun je anderen exclusief verantwoordelijk houden voor hetgeen jij niet goedkeurt en jezelf alleen verantwoordelijk voor het goede dat je doet? Hoe kun jij terecht de eer opeisen voor jouw goede keuzen en schuld aan anderen toewijzen? Jij bent verantwoordelijk voor de wereld waarin je leeft. Bovendien ben je verantwoordelijk voor de wereld die je achterlaat. Jij bent ook verantwoordelijk voor de wereld die je aantrof.

Het denken en de verbeelding en de houding van de mens houden verantwoordelijkheid in. Dit is geen nieuwe gedachte.

De gedachten van de mensheid zijn ook verantwoordelijk voor de regen, voor de overstromingen en voor de droogtes. Het is niet nieuw aan te nemen dat je bijdraagt aan armoede zowel als voorspoed. Wees voorzichtig met wie je dader noemt en wie je slachtoffer noemt. Allen zijn daders, en allen zijn slachtoffer. Op een of andere manier zijn het kaliber van jouw gedachten en de mate van harmonie in jouw leven, of de disharmonie, verantwoordelijk voor de wereld waarin je leeft. Je neemt eraan deel met je broeder.

Boven alles, onthoud dat je schuld geven moet opgeven. Verwijt zet zich vast aan vroegere daden en gedachten. Verantwoordelijkheid is nu. Leven in het nu betekent verantwoordelijkheid en niet verwijten. Begrijpen jullie Mij, geliefden? Snap je wat Ik zeg?

De dader en het slachtoffer delen gelijke verantwoordelijkheid. In de Hemel is er niet zoiets als schuld. Op Aarde pronkt schuld met zichzelf. Als je moet, heb dan even een schuldgevoel en ga dan verder. Binnen een dwaling ligt vergeving voor de fout en verlossing ervan. In het besef van een dwaling dat van binnenuit moet komen ligt zijn vergeving. Dwaling en schuld zijn twee verschillende dingen, toch moet je over beide heen komen.