God zei:

Wat Ik fijn zou vinden? Vriendelijk van je, dat jij dat vraagt.

Wat willen jouw moeder en vader voor jou? En wat wil jij voor jou?

Jij wilt geluk, dat weet Ik. Ik wil jouw geluk.

Jij wilt de liefde van alle kanten en het meest van alles, van je eigen hart. Niets kan winnen van de liefde in je eigen hart. Dit is het hoogste geluk, de bloei van je hart.

Harten, zoals bloemen, kunnen hun tijd nemen om te bloeien. Soms lijkt het gedurende de nacht te komen, maar het bloeien komt meestal op zijn tenen. Net als in de lente bloeit plotseling alles. Was het nochtans niet de winter die de weg bereidde zodat de bloemen kunnen bloeien?

Is zelfs niet de kou van de sneeuw een zegen voor de bloemen? Zeker, de sneeuw nestelde zich over de zaden en de wortels. De sneeuw bedekte alles als een vriend. Hoezeer alles verbonden is. En wat een mooie missie heeft de koude sneeuw als afdekking van de zichtbare bloesems.

Op dezelfde manier kunnen we zeggen dat alles binnenin je leeft. Zeker, het was bekend dat jouw hart was bedekt met sneeuw, maar feit is dit: Sneeuw smelt. Harten ontdooien. Je hart is in afwachting van de lente om je hart over te nemen. Je bent er volmaakt gelukkig mee om samen te werken. Het is jouw verlangen dat je hart liefde is, gevuld met liefde die overloopt. Jij zou graag willen dat jouw hart een Vesuvius van Liefde is, of zo zeg je het. Het is helemaal niet zo makkelijk voor jou om het verleden op te geven teneinde het nieuwe te verwelkomen.

Er is nog steeds dat vasthouden aan weleer en alle rompslomp van het oude denken dat eraan vasthangt. Je weet wel, hoe je oude kleding hebt waar je niet zeker van bent dat jij wilt het weg doen. In theorie, ja. In theorie zou je dit oude denken en oude wrok en de gedachte dat jou iets verschuldigd is, loslaten. Je zou hen in een minuut opgeven. Theoretisch zou je sprong doen om van hen af te zijn, alleen, alleen, je hebt er een voorliefde voor.

Je hebt misschien gedacht dat zulke gedachten jou versterken, je sterk maken, jou maken tot wie je bent. Nou, dat heeft zijn waarheid. Zeker hebben zij bijgedragen aan dit ongelukkig gevoel dat gevangen zit als een krop in je keel. Jij aarzelt om het los te laten, omdat op de een of andere manier, oude gedachten nuttig zouden kunnen zijn voor jou of je zou nalatig zijn als je onrecht zou loslaten en iedereen vergeven en de geschiedenis van de wereld en vervallen rekeningen. Je bent gewoon aantekeningen aan het bijhouden. Jij wilt misschien de aantekeningen ergens in de toekomst nog hebben. Een regelgevend belasting agentschap zou misschien de gegevens van alle transacties willen hebben. Natuurlijk, de Belastingdienst binnen in jou, geliefde. En heb je niet gehoord dat wanneer je naar de hemel gaat, je wordt verondersteld je hele vorige leven voor je te zien? Je zou graag een aantal aantekeningen hebben om naar te verwijzen.

Ondanks al jouw goede redenen om eraan vast te houden, heb je geen poot om op te staan. Nooit werd er gezegd dat je het verleden worstelend van geluk moet loslaten. Nee, laat het gewoon los. Zelfs als er een grote operatie voor nodig is, het moet gebeuren. Je kunt gewoon niet blijven vasthouden aan de jaarrekeningen van het verleden. Je kunt daar niet langer blijven. Het kan voor jou voelen als een faillissement. Wat voelt en wat er moet gebeuren kunnen twee verschillende dingen zijn.

Het feit is dat je niet iets opgeeft wat goed voor je is. Dit is hoe je ontevredenheid opgeeft. Dit is hoe je wrok opgeeft en al de verschillende denkwijzen die aan je hangen bij de enkels en jou terug houden.

Laat al de valkuilen achter en kom met Mij mee. Kom nu met Mij mee. Ik heb op je gewacht. Kom, neem nu Mijn hand.