God zei:

Laat over alles oordelen los. Oordelen is vaak hetzelfde als berispen. Oordelen is vaak veroordeling. Het kan slechts oordelen achteraf zijn. Ongeacht de richting waarin oordelen gaat, of het nu over zichzelf of een ander is, oordelen is een spelbreker.
Aan de andere kant zul je er goed aan doen niet te prijzen noch te oordelen. Beide zijn niet in orde. Waardeer als je waardeert, maar ga er gemakkelijk mee om. Of er nu over zelfrespect, eigenwaarde, zelf-trots, of een combinatie daarvan wordt gedacht of gesproken, het idee van eigenwaarde heeft verschillende betekenissen. Oordelen is waarschijnlijk jouw standpunt rechtvaardigen.

Wie zou er een ego hebben als hij werkelijk een sterke eigenwaarde heeft? Wie zou opbouwen nodig hebben en wie zou iemand anders neerhalen nodig hebben?

Als Ik suggereer dat je jezelf liefhebt, bedoel Ik niet jezelf prijzen of een soort overdreven kijk op jezelf. Ik spreek over Werkelijkheid, de Werkelijkheid van het Zelf. Wat jij werkelijkheid noemt en wat Ik Werkelijkheid noem is echter niet hetzelfde. Er zijn tijden dat wat Ik zie en wat jij ziet niet verder uit elkaar zou kunnen liggen.

Kijk, Ik zal je iets zeggen! Laat het ego los en je zult niet oordelen. Wat is oordelen anders dan het ene ding met een ander vergelijken? In de wereld kan alles met alles vergeleken worden. “Mijn liefde is een rode roos”. Dit is een uiting van liefde. Het is veel steekhoudender dan: “Mijn liefde liet me in de steek”.

Dat jouw liefde een rode roos is, is een veel beter beeld van liefde. Het is bijna zeker een beter beeld van de liefde die aan jou is om te geven. Liefde is ongeacht wat jij ervan denkt. Ze is ongeacht hoe iets wel of niet afloopt. Het leven is meer dan iets waar je naar raadt.

Als je het ego en zijn versterkingen opzijzet, is er niet veel wat je niet kunt doen. Het ego is de vader van grenzen. Het ego is een grenzensteller bij uitstek. Misschien is er geen betere grensmaker in de wereld dan het ego. Wat kan het ego evenaren voor het zichzelf vestigen in de wereld. Misschien is het ego het beste van het beste, dat wil zeggen, als grenzen ook maar iets goeds zouden voorstellen. Het ego wint misschien de prijs voor het zijn van de beste van de slechtste. Raak het niet met een tienmeter lange stok aan. Laat je niet door zijn capriolen meeslepen.

Het moet inderdaad zo zijn dat het ego grenzen creëert. Wat meet het verschil tussen bezittingen behalve het ego? Wat begon het hele concept van grenzen behalve het ego? Het ego oordeelt. Het ego ziet de noodzaak om te oordelen. Het ego is waardeloos behalve om andere ego’s veilig te houden. Het ego blaast jouw trots op of verkleint het en feliciteert zichzelf.

Laat Me jou vragen: Als allen Eén met Mij zijn, waarom ben jij dat niet? Waarom ben jij dan niet de geest van het Kerstgeschenk? Waarom is niet iedereen weldadig voor iedereen? Waarom werpen ogen ooit een steelse blik? Waarom wordt een kind achtergelaten? Als er belangrijke mensen zijn, zijn er dan ook onbelangrijke mensen? Wie is een gewone man en wie is er koninklijk? Hoe komt dit zo?

Wat is er anders dan de wereld, het oppervlakteniveau van het leven, om te zeggen dat de een waardig is en een ander niet?
Zonder oordeel in de wereld, is het mogelijk dat iemand die anderen kwetst en narigheid veroorzaakt en die door iedereen als slechte medicijn beschouwd wordt – is het mogelijk in een wereld die liefhad in plaats van oordeelde, dat deze mens niet zou presteren zoals hij gedaan heeft?

En is het mogelijk dat deze “slechte acteur” een wegwijzer voor jou is, die met zijn vinger zwaait en zegt: “Nee, nee, doe mij niet na. Je moet liefhebben. Je moet eenvoudig meer liefde vinden. Je moet dat wat van hooghouden wint hooghouden en niet langer dat hooghouden wat harten in de wereld afsluit”.