God zei:

Altijd spreek Ik, zonder mankeren, tot ieder van jullie. Dat het kan zijn dat je Mij niet hoort fluisteren tegen jou is een ander verhaal. Dat is een dubbel-verteld verhaal en het is doorgegeven van generatie op generatie. Voor enkelen er is niets nieuws dat bekend kan worden. Toch is er het nieuwe en het nieuwe zal worden voorgelegd aan degenen die geloven en net zo goed aan hen die dat niet doen. Heb voorkeur voor het nieuwe. Dat kun je net zo goed doen.

Het kan goed zijn dat iemand Mij weerlegt. Het kan goed zijn dat degenen die Mij niet horen de denkwijze hebben dat het niet mogelijk is om te horen, en, in dat geval, kunnen ze niet horen. Terwijl daarentegen geloof bij lange na niet alles is, zorgt niettemin niet geloven dat je me kunt horen, terwijl jij een sterfelijk wezen op aarde bent ervoor, dat jij dat niet kunt. Het zou nochtans goed kunnen, dat jij Mij toch wel hoort ondanks je idee dat je het niet kunt. Er is geen kan niet in de Hemel. Denk aan alle zaken die ooit werden verworpen en nochtans nu goed genesteld zijn in de wereld. Je weet wel: de Aarde is plat, de mens kan niet vliegen, niemand kan ooit het zwemrecord breken en toen deed iemand het en meer en meer.

Eenmaal gezien, werd wat eens niet geloofd werd, zelfs bespot, wel geloofd en geliefd. Alle mensen knikken nu met hun hoofd. De wegwijzer is ingesteld en de hele wereld volgt. Zien is geloven is niet nieuw, maar het blijft zo. Het is meer dan eens gezegd. Als je eenmaal iets zelf hebt gezien, is het zinvol om mee te gaan met de stroom. En voor degenen die oude overtuigingen niet kunnen loslaten, ze zijn onvermurwbaar en zullen niet willen of kunnen toegeven, zo machtig is gehechtheid aan het verleden. Het is alsof sommigen loslaten zien als een teken van te gemakkelijk loslaten. Het zou inderdaad kracht nodig hebben voor een aantal om hun felle toewijding aan een houding van weleer te laten gaan.

Soms is het verleden is een uitvlucht. Soms, als je gelooft in iets en weet niet hoe je het moet laten gaan, zal er iets gebeuren dat je los schudt en dan word je een ontdekker en dan heb jij je hoofd opgeheven, maar toch kunnen gaandeweg nieuwe dingen ook vervangen worden.

Hoe weet jij wanneer je star bent en hoe weet je wanneer je jouw belemmeringen te gemakkelijk laat gaan alsof je gedachteloos de menigte achterna gaat, alsof je zelf geen karakter hebt? Hoe weet jij wanneer je capituleert of wanneer jij kiest voor een nieuwe arena van denken? Hoe weet je wat dan ook? Je weet niet wat morgen zal brengen. Niemand weet dat. Wat kun je voorspellen? Zelfs niet het weer, zo lijkt het.

En toch is het niet de bedoeling dat jij je ogen sluit. Het is de bedoeling dat jij kijkt. Wees nu in overeenstemming met Mij. Kijk om Mij te zien. Kom dichter bij Mij, zelfs als je niet weet wat iets betekent. Jij bent iets. Jij BENT. En je bent voor iets, niet voor niets.

Weet dit, geliefde. Het beste moet nog komen. Dat is onvermijdelijk de Waarheid. Ja, Wij komen steeds dichter bij de Waarheid. Of het nu gretig is of met felle weerstand, jij zult een aantal van jouw overtuigingen veranderen. Waarom niet? Overtuigingen zijn overtuigingen. Jij bent een gelovige in iets. Een mens kan geloven dat hij is genezen en hij is genezen. Een mens kan geloven dat hij niet kan worden genezen en hij kan niet worden genezen. En dan, in de mix gegooid zijn degenen die geloven dat ze genezen zijn en nog niet genezen zijn, en degenen die niet geloven en ze zijn genezen.

Het leven op Aarde is een mix van vele dingen. Wat geloof jij dat je moet uitsluiten van jouw leven? En wat denk jij dat je erin kunt houden? En wat is er zo moeilijk aan het veranderen van waar je toevallig op dit moment bent?