God zei:

Je weet dat er iets is dat je wilt, iets waar jij naar hunkert en je weet niet precies wat het is. Het is een verlangen. Het is meer dan een drang. Het is een diepe hunkering naar je weet niet wat. Het is gemakkelijk om te zeggen dat het een verlangen naar Mij is en toch, in volle eerlijkheid, weet jij niet zeker weet dat Ik geheel voldoe aan het plaatje. Wat kan Ik jou echt geven? Als Ik het echt kon, waarom heb Ik het niet al aan jou gegeven? Je vraagt je af of je de kans gemist hebt, of dat Ik op de een of andere manier aan jou voorbij ging, of jij ging aan Mij voorbij zonder dat jouw wezen klaarwakker was. Wat is het dat je wil ? Alles wat je kunt beantwoorden is: "Iets."

Jij begrijpt dat jij Mij steeds al volledig had en toch, hier ben je, verlangend naar iets, hunkerend naar iets en wat je hebt lijkt niet genoeg te zijn. Je hebt nog niet onderscheiden wat het is, dat bijna binnen handbereik is. Er is een vage leegte, een vage leegte die niet kan tevreden zijn totdat het gevuld is, of voldaan, en toch wat het precies is, weet je niet. Misschien weet niemand dat.

Het is zoiets als wanneer je hunkert naar iets zoets. Je weet dat je er naar hunkert, maar welke zoetigheid zal dit gekke verlangen vervullen, je bent er niet zeker van. Ahornsuiker? Misschien. Marsepein? Misschien, maar toch heb je het gevoel dat niets dat je al kent dit verlangen van jou naar zoetigheid echt tevreden kan stellen. Het dichtstbijzijnde antwoord waar jij toe komt, is: "Iets" of, "Iets zoets," of "Iets of iets anders.”

In tijden als deze, zou je in een snoepwinkel binnen kunnen gaan en elk snoep proeven dat je laat watertanden en nog steeds niet weten wat dit ongrijpbare iets is waar jij naar verlangt. Het ligt gewoon op het puntje van je tong. Je weet niet waar je het kunt vinden en het vast kunt grijpen. Als jij het op de een of andere manier al geproefd hebt, was jij je er niet van bewust, of was het echt niet zo goed als je wilde, of jouw smaakpapillen zijn uitgeschakeld. Jij blijft achter met dit ongrijpbare verlangen naar iets dat je niet helemaal weet. Je hunkert ernaar om het te proeven, tenminste één keer voor je sterft.

Ondertussen voel jij zo’n verlies. Niet eens een verlies. Jij smacht naar iets in het leven dat je nog niet hebt geproefd. Alle goede dingen, alle rijkdom van de liefde en de materiele schatten waar je van geproefd hebt, zijn niet genoeg. Het kan zijn dat je dat ooit een keer dacht, maar dat doe je niet langer meer.

Alles wat je kunt bedenken is dat het iets dat ontbreekt, iets is, dat Ik in Mijn macht heb om aan jou te geven en dus vraag je: "Welnu, God, wat is het? Wat kan het zijn? “

En alles dat Ik kan antwoorden is, dat het een deel van jou is, Mijn geliefde. Er is een aspect van jou dat je nog niet hebt bereikt. Het is jezelf, verlangend om naar buiten te komen, en te worden gekend. Waar bestaat het, dit lang-naar-gezochte deel van jou? Wat is het waaraan nog niet is voldaan of zelfs precies geïdentificeerd is? Heb jij het, vraag jij je af. Bestaat het echt? Bestaat het binnenin je? Als het niet binnenin jou bestaat, waar is het verstopt? Waarom wil het niet naar buiten komen en verschijnen waar je het kunt zien en het de hand schudden?

Mijn geliefde, het verlangen dat jij ervaart is een goede plek om te beginnen. Iets groots binnenin jou verlangt er naar om naar buiten te komen. Je mag er niet zeker van zijn dat het bestaat. Ik weet heel goed dat dit koninklijke aspect van jou bestaat en het is levend en wel, en het wil dat jij het ontplooit. Je kent de Grootsheid nog niet die op dit moment in jou ligt. Jij kunt zonder het te weten aarzelen, omdat je denkt dat je het niet aan zou kunnen, dit ongrijpbare wat het ook is. Natuurlijk kun jij ermee omgaan. Je zou er niet naar verlangen, tenzij je er klaar voor zou zijn. Open nu je hart om datgene te ontvangen dat altijd al van jou was, slechts wachtend totdat jij het naderbij zou wenken.