God zei:

Soms voel jij je verlaten in het leven. Weet dat Ik jou niet verlaat. Jij bent het die het geloof in Mij verlaat, want jij wordt ontmoedigd om de een of andere reden. Jij kunt altijd een reden vinden, Mijn geliefde. Het leven gaat niet op de manier waarop je dacht dat het leven zou doen. Er is een tegenslag. Het leven loopt niet op de manier waarop je dacht dat het zou doen en jij neemt het persoonlijk, heel persoonlijk. Jij bent in de steek gelaten. Er is iets wat je dacht dat je moest hebben en als je het niet hebt, voel jij je verlaten. Jij kunt het gevoel hebben dat alles verloren is. Je hebt een verwachting die zichzelf niet vervulde. In jouw gedachten en in jouw hart, dacht jij dat het moest. Omdat je dacht dat het moest, ben je nu beroofd. Nu heb jij het gevoel dat alles verloren is. Nu heb jij het gevoel dat Ik jou in de steek gelaten heb.

Geliefde, jij bond jezelf te strak aan iets vast. Je had een verwachting en het kwam niet uit. Je voelde dat je droom moest uitkomen. Toen dit niet het geval was, voelde jij je in de steek gelaten. Jij had het gevoel dat Ik jou in de steek gelaten had. Ik herhaal: Jij had het gevoel dat Ik jou in de steek gelaten had. Het is moeilijk voor jou om hier overheen te komen.

Een feit van het leven is dat het leven niet altijd op jouw manier gaat - het gaat niet altijd zoals jij denkt dat het zou moeten en als dit niet het geval is, wanneer niet aan jouw verwachting is voldaan, wanneer het het tegenovergestelde kan zijn, als je voelt dat je hart verscheurd is, kan het zijn dat jij Mij in jouw zondebok verandert. Je voelt dat Ik, God, jou in de steek gelaten heb. Je voelt dat Ik, God, jou ergens heb afgezet in plaats van achter je aan te rijden. Het lijkt er zeker zo op voor jou.

Het leven heeft soms, geliefde, een eigen leven dat jouw wensen niet lijkt te omvatten. Soms, niet altijd, ben jij beter af met dat een aantal wensen niet vervuld zijn. Het hoe en wat kun je niet zien gedurende die tijd en toch is het zo. Jij schudt je hoofd. Hoe kan het zijn dat Ik, God, een schat van jou weg neem uit jouw bereik. Er is een aantal gebeurtenissen, een gebroken hart, het verlies van een kind, hoe kun je in het reine ermee komen als iets prachtigs is weggenomen en je er geen grip meer op hebt? Hoe kun je?

Soms is er geen goede verklaring voor en je hart kan niet worden gesust. Ondanks al je liefde, ondanks al je geloof, ondanks al je goedheid, werd er een schat bij jou verwijderd. Hij was al van jou en werd weggehaald uit jouw greep, of hij was bijna van jou en hij werd weggerukt en nu voel jij je verlaten.

Jij bent niet in staat om te accepteren hoe een God van Liefde hetgene kan wegnemen, dat het meest voor jou betekent in het leven, soms dit echt doet, en soms lijkt het zo.

Als het leven hard is, als het leven, uitgaande van alles wat je weet, harteloos is, is je hart gebroken en jij voelt je gescheiden van Mij, God, en jij heb ook het gevoel dat jij afgesplitst bent van jezelf. Er is iets gebeurd dat niet zou moeten gebeuren, of iets niet gebeurt dat moest en je vergaat van de pijn en je wordt gepijnigd door desillusie. De almachtige God heeft jou in de steek laten. Je hebt een hartzeer waarvan je zeker weet dat, als God van je hield, Hij dat nooit zou laten gebeuren. Maar het is gebeurd. God liet het gebeuren. En jij bent niet de enige.

Jij kunt er het nut niet van inzien. Je weet niet hoe Ik dit kon hebben toegestaan. Welke God van Liefde zou een kind of een droom of groot geluk van jou wegnemen? Zelfs als je weet dat wat jij ziet als tragedie zich heeft voorgedaan en het onmogelijk de bedoeling kan zijn dat het moest gebeuren. Voor jouw hart en denkgeest kan het voelen als verraad. De God waar jij van hield heeft jou in de steek laten. Er was een oorlog. Er was een dood. Er was een klap voor je hart.

En toch, geliefde, welke keus heb je, behalve ermee in het reine te komen, om over het hartzeer heen te komen, om op te staan, om te leven en lief te hebben, zelfs als je dacht dat het leven je uit een bocht gooide?