God zei:

Moet je lijden? Omdat er een storm is, moet je beven? Wat is dit zogenaamde lijden anders dan een etiket? Noem het lijden, verlies, pijn, angst en noem het niet meer. Jij bent het die tot de conclusie komt dat het jouw lot is om te lijden. In het leven hebben de wereld en jij veel dingen aan elkaar gebonden. Je nam beslissingen. Je koppelde twee of meer gebeurtenissen aan elkaar. Oh ja, je koppelt oorzaak en gevolg.

Omdat één ding zo is, heb je een conclusie getrokken dat een ander ding dezelfde waarde heeft en ook zo moet zijn. Je verstand zegt: “Dit of dat is er gebeurd. Daarom moet ik aan de gedachte ervan vasthouden en het lijden noemen of angst of tragedie”. Waarom moet je dat? Omdat de wereld dat altijd gedaan heeft zolang jij je het herinnert of ervan gehoord hebt? Is dat logisch voor je?

Je kunt op twee manieren naar het leven kijken: 1. Het is maar tijdelijk. 2. Het leven is eeuwig en houdt nooit op.

Op de eerste manier zie je bewijs met je eigen ogen. Het is een feit. “Annie woont hier niet meer”. Dat is een fysiek feit. Niettemin logenstraft het fysieke feit de Waarheid. Aan de ene kant is er een feit. Aan de andere kant is er Waarheid. Waarheid en feit liggen vaak ver uit elkaar.

Hoezeer je ook gehecht bent aan wat jouw ogen kunnen zien en wat je kunt aanraken, een reden waarom je de dood bij voorbeeld zo ongelooflijk vindt, is omdat je beter weet. Als een geliefde met Mij samensmelt, is elke rouwende verbijsterd. “Het kan niet waar zijn. Mijn geliefde kon me niet verlaten hebben. Het is niet mogelijk. Ze zouden dat niet doen.”

Je hebt een gevoel van de Waarheid. Jouw dierbare zou niet weggaan. Geliefden, je dierbare heeft je niet verlaten. Je geliefden zijn nog bij je. Ze zijn naast je. Hun lichamen hebben een reis ondernomen. Hun hart, hun ziel heeft je nooit verlaten. Ze zijn hier bij Mij en Ik ben pal bij jou en zij zijn dat ook.

Je bent hun hand kwijt om vast te houden. En verder heb je gedacht: “Ik kan niet zonder hen leven. Ik kan onmogelijk zonder hen leven”. Zelfs als je dit denkt, zelfs als je tranen terugdringt, weet je dat dit niet waar is. Het voelt als waar, maar het is verre van een feit. Het feit is dat je door zult gaan met leven. Het feit is dat je blijft leven. Het feit is dat toen jouw dierbaren nog de bedekking van hun lichaam hadden, je niet elke minuut aan hen en alleen aan hen dacht. Je had ook andere gedachten. Het zal weer hetzelfde worden. Heb gedachten als zegeningen. Zegen jezelf met nieuwe gedachten.

Je zult eten en je zult denken. Je zult weer van de zon genieten. Je zult weer omhoog naar de hemel kijken en je zult lachen en weer glimlachen. Wat zullen jouw geliefden blij zijn.

Laat jouw leven van nu af aan een bewijs zijn voor hun liefde. Zij hielden van je. Ga door met van je leven houden voor hen. Als jouw dierbaren iets voor jou betekenden toen ze in hun lichamen leefden, dien dan jouw leven en dien jouw dierbaren die over zijn gegaan naar een ander vlak van het leven. Ze verhuisden naar een ander huis. Dat is alles. Zij verhuisden naar een andere woning in hun Vaders huis, waar jij ook op een dag zult volgen.

Geliefden, wanneer zul je klaar zijn met het verdriet van het verlies? Je hebt Mij en je hebt liefde en je hebt jouw dierbaren. Ze zij nu bij je. Zij zijn nu meer bij je.

Hun liefde is eenvoudiger en groter. Ze hebben niet langer het dagelijkse leven op Aarde om hun aandacht af te leiden. Ze zijn meer bij je dan ooit tevoren. Ze halen hun ogen niet van jou af. Ze zien nu ook meer van jouw waarheid.