Heavenletter #4497 Stenen en Pijlen
God zei:
Wat zullen We doen met jouw gekwetste gevoelens? Je wenst dat je gevoelens niet gekwetst zouden worden. Je weet wel beter en toch steeds weer worden jouw gevoelens gekwetst. Jouw gevoelens worden misschien gekwetst zelfs door een herinnering uit het verleden, zelfs van jaren geleden toen iemand je onheus bejegende. Hoe krijgen We je uit die modus? Het is een modus die je goed kent. Het is niet een modus die je moet behouden.
Als iemand jou voor het hoofd stoot, moet je het gewoon van je af laten glijden. Zeker, het is geen pluim op je hoed om gekwetst te worden door iemands lompheid. Ja, sommige mensen zijn verbijsterend in hun ongevoeligheid. Ja, mensen spannen de kroon. Moet je ze ook toestaan jouw goedhartigheid weg te nemen? Het is hun lompheid, niet die van jou. Waarom zou je toelaten dat de slechte manieren van iemand anders jou beïnvloeden en steeds opnieuw pijn in je hart herhalen?
Je zou net zo goed tegen een blad kunnen slaan dat op je hoofd valt. Zeker, er landde een blad op je hoofd. Dat deed het. Je hekelt het niet. Je probeert niet de scène anders te herbeleven. Je tikt het blad weg. Dat is het en je bent er klaar mee. Het blad is geen bloedzuiger die zich aan jou moet vastklemmen. Waarom zou je de woorden van iemand toestaan in jouw hart te blijven hangen?
De dag zal komen dat iedereen in de wereld zal liefhebben en van iedereen zal houden. Tot dan zal niet iedereen van jou houden. Het is niet juist, maar sommige mensen zullen jou opzijschuiven. Ze plaatsen jou misschien zelfs niet onder aan hun lijst. Je bestaat misschien zelfs niet voor hen. Dat is oké. Wat betekent dit voor jou? Wat denk je van ze? Op deze manier, wees meer als zij. Wees onverschilliger. Wees onverschilliger over wat zij denken of niet van jou denken.
Het leven in de wereld kan niet gebaseerd worden op gekwetste gevoelens. Jouw leven kan niet gebaseerd worden op jouw gekwetste gevoelens. Jouw leven kan niet gebaseerd worden op het respect van anderen voor jou. Het is een verloren spel, geliefden. Als je het hebt, groot respect van iedereen, wat heb je dan? Als iedereen in de wereld jou aanbad, vol lof over je was, jou waardeerde, jou bovenaan hun lijst zette, wat heb je dan? Na een poosje zou dit niet langer opwekkend voor je zijn. Je zou er misschien zelfs de voorkeur aan geven niet opgemerkt te worden. Je zou misschien de dagen koesteren dat niet iedereen jou uitzocht!
Het is zelfs niet zo dat je iedereen die jou beledigt het voordeel van de twijfel moet geven. Of zij de bedoeling hadden jou te isoleren of eenvoudigweg teveel met zichzelf bezig waren, is niet relevant. Het is dat jouw gevoelens gekwetst worden. Jij bent verantwoordelijk. Geliefden, als je gevoelens gekwetst zijn, pruil je. Je wilt je leven niet verspillen aan pruilen. Ik weet dat je dat niet wilt.
Wordt je dag verpest omdat de zon niet schijnt? Moet jouw goede humeur gebaseerd worden op het weer of de stemming van iemand anders of gebrek aan égards of zelfs ronduit vijandigheid? Natuurlijk weet je daarop het antwoord. Dus zul je je daaraan houden? Wanneer zul je ophouden zo gevoelig te zijn voor het gebrek aan hoffelijkheid van een ander? Je weet dat ze misschien op een gegeven moment niet hoffelijk zullen zijn. Ze zijn misschien nooit hoffelijk! Ze hebben andere kwaliteiten.
Als iemand geweldig voor je is, dan is het zijn wonderbaarheid. Natuurlijk vind je het leuk. Natuurlijk voel je je er goed door. Toch is het zijn wonderbaarheid. Het is niet de jouwe, net zo min als de grofheid van een ander jou toebehoort.
Dus wat gaan We met je doen? Gekwetste gevoelens zijn niet goed voor je. Ze zijn voor niemand goed. Wat kunnen We doen zodat je jouw gekwetste gevoelens niet in jouw hart houdt? Ik vraag je niet te doen alsof jouw gevoelens niet gekwetst zijn. Ik vraag je in de eerste plaats geen gekwetste gevoelens te hebben. Stenen en pijlen hoeven jouw hart niet zo diep in te gaan. En als ze dat doen, haal ze er dan uit.

