God zei:

Moeilijkheden komen in verschillende maten en toch is jouw antwoord vaak verschrikkelijker dan de omvang van het probleem. Als je kookt van woede, dan kook je van woede in een extra grote maat. Is dit niet waar? Zeer kleine verwarring maakt jou schijnbaar net zo van streek als grote verwarring. Opwinding is opwinding. Wat gaan We doen aan het feit dat jij de Enige Maat Die Allen Past hebt ?

Zoveel van jouw opwinding gaat over zeer kleine dingen die er geen bal toe doen en toch heeft het feit dat jij van streek bent van een klein ding een catastrofe gemaakt. Het is alsof jij één sleuf hebt om daar moeilijkheden van elke omvang in te doen. Het is een vorm van kleinheid, geliefden, als je een klein ding groot maakt. Soms lijkt het dat je een ergernisquotiënt hebt waarvan je het gevoel hebt dat je dat moet invullen. Wat zouden jullie doen, geliefden, zonder jullie uitbarstingen? Wat zou je doen met al je energie als niets vat op jou zou hebben? Toch heeft ergernis, groot of klein, vat op je. Het irriteert je. Ergernis is ondraaglijk voor je, zelfs als het helemaal nergens over gaat.

Breng je ergernis terug tot de juiste proportie. Iemand anders heeft een andere manier om alledaagse dingen te doen en hij probeert zijn manier aan jou op te dringen. Je moet toegeven dat het kleinste ding jou kwaad kan maken. Feit is dat je niet wilt dat iemand jou zegt wat je doen moet of hoe je het moet doen. Je wilt dat niet tenzij je erom vraagt en zelfs dan wil je het soms niet echt horen.

Ach, geliefden, je kunt niet langer verwachten dat iedereen naar jouw pijpen danst, zelfs als anderen lijken te verwachten dat jij naar die van hen danst. Hoe belangrijk zijn details eigenlijk? Mensen gaan zien zoals ze gaan zien. Laat ze. Jij gaat ze niet veranderen. Zij echter kunnen denken dat ze jou gaan veranderen. En als ze daarin slagen, wat hebben ze dan? Wat denken ze dat ze hebben? Een erkenning dat ze gelijk hebben en jij ongelijk?

De werkelijke vraag is: Wat is belangrijk voor jou? En zijn gevolgtrekking: Wat is belangrijk voor een ander? Wat staat bovenaan jouw lijst, en wat staat bovenaan de lijst van anderen? Is dit niet de kwestie?

De een is gehecht aan netheid en een ander is gehecht aan functioneren. Geen van beiden heeft gelijk en geen van beiden heeft ongelijk. Er niet één juiste manier en er is niet één verkeerde manier. Niettemin, zelfs bij kleine zaken, dringt oordeel naar de voorgrond. Een beetje van alles is misschien een goed iets, maar niet oordeel. Oordeel moet weggegooid worden. Oordeel hoort er niet bij. Oordeel heeft geen recht zichzelf op te dringen. Laat Handen Af jouw motto zijn zelfs als het niet dat van een ander lijkt te zijn.

Wat iemand anders niet aangaat, gaat ook jou niet aan, maar je wordt hooghartig als iemand zich met jouw zaken bemoeit en dan vat je dat op als een reden om je met hun zaken te bemoeien. Je wilt jouw eigen vrije ruimte en iemand is op jouw territorium gestapt. Hij overschreed zijn grenzen. En dan raakt jouw denkgeest betrokken bij grenzen.

De samenvatting van veel ergernis is dit: Je wilt jouw hek, laten We zeggen, rood verven. Het is jouw hek. Je zult het verven in de kleur die jij wilt. Je zult de verf kopen en je zult het schilderwerk doen. Dan zegt iemand tegen je dat je jouw hek groen of wit zou moeten verven. Je laat het commentaar van iemand anders – en dat is alles wat het is – een commentaar – je laat zijn commentaar jou helemaal van streek maken. Moet hij het met jou eens zijn? Moet jij het met hem eens zijn? Nee, dat hoef je niet. Hij weet dat misschien niet, maar jij weet dat. Geef jezelf dan vrije keuze en geef anderen ook hun vrije keuze om hun mening te geven. Het is een gegeven dat jij jouw hek zult verven zoals het jou uitkomt. Je hoeft er geen grote aankondiging over te doen.

Je wilt dus leven en niet worden lastiggevallen. Nou dan, geliefden, leef en word niet gehinderd! Probeer in plaats daarvan te lachen.