God zei:

Er is genoeg gezegd over alle narigheid in de wereld. Er kan meer gezegd worden over alle schoonheid en de zegen die duidelijk is en die slapende is in de wereld.

Het valt Me soms op, dat er velen zijn die trots zijn op de problemen die ze hebben. Ze zijn er misschien van overtuigd dat zij de ergste problemen van de wereld hebben.

Begrijpelijk, de moeilijkheid die je vandaag hebt is de ergste. Andere problemen zijn naar het verleden gevlucht. Wat boven jou hangt is de grootste schaduw die je ooit gezien hebt. Morgen is die er misschien niet, maar vandaag wel. Het is een enorm bulderend probleem. Het is er één dat eruit springt. Het lijkt jouw hele wereld te hebben overschaduwd.

Denk alsjeblieft niet voor een moment dat problemen jouw eremedaille zijn. Tel je problemen niet langer en weeg ze niet. Zie jouw problemen niet langer als de ergste in de wereld en kroon ze daarom niet tot de grootste en ergste problemen in de wereld. Naarmate je jouw problemen kroont, behoud je ze. Je prikt ze voor je vast. Je laat ze nooit uit het oog.

Denk alsjeblieft niet dat Ik de ellende die je hebt of gehad hebt geringschat. Ook geef Ik ze geen ereplaats. In tegenstelling tot wat het jou soms mag lijken, je bent niet jouw problemen. Jouw problemen zijn jou niet en ze zijn niet jouw leven.

Het leven is als een weg waarop je loopt. Soms loop je op de weg van gouden bakstenen en soms loop je op scherpe stenen, en soms zakken jouw voeten in de modder. Je bent niet – Ik herhaal – je bent niet dat waarop jouw schoenen staan of wat er aan ze vastkleeft. Je bent niet jouw schoenen. Problemen zijn iets waar je overheen komt en jij bent het die over ze heen moet komen. Als je in de modder gezakt bent, dan moet je eruit stappen. Waar je voeten ook staan, je moet bewegen. Grote problemen, kleinere problemen, de houding is hetzelfde. Ga door.

Je kunt niet eeuwig treuren. Je moet opstaan van de wade van rouw. Je moet weggaan. Je moet opstaan van wat jou scheelt.

Als er iets is wat je moet doen, doe het dan. Jij bent degene die jezelf optilt. Jij bent ook degene die jezelf ergens vastplakt en niet op of eruit lijkt te kunnen komen. Je kunt steeds maar over dezelfde situatie klagen. Je vergeet dat jij degene bent die je eigen leven verandert. Jij bent jouw eigen groene licht en stoplicht.

Misschien wacht je op een signaal ergens vandaan dat jou zegt op te staan. Narigheid zelf is het signaal.

In de wereld is het niet altijd mogelijk aan narigheid te ontsnappen als die jou achtervolgt, en toch is het mogelijk ervan op te staan.

De hele bestaande wereld is tijdelijk. En dat houdt ook narigheid in. Laat het verleden los. Laat jouw kwetsuren los. Als jouw verwonding het verlies van een geliefde is, haal dan jouw aandacht weg van jezelf. Jouw geliefde wil geen graftombe aan hem gewijd. Jouw geliefde wil dat je het leven weer leeft. Jouw geliefde bedoelde niet dat jij in de jungle moet blijven. Als je een eerbewijs aan je geliefde wilt geven, sta dan op en ga vrolijk op weg.

Stijg uit boven het idee dat het leven jou slecht behandeld heeft. Stijg uit boven het idee dat het leven jou oneerlijk behandelde. Het is oneerlijk van jou een paal in de grond te zetten en jezelf als erop gezet te verklaren. Als je het zonlicht binnen wilt laten, sta dan op en doe de gordijnen open. Schuif het licht in dat op jou wacht.