God zei:

Wanneer je iets ervaart dat als een grote moeilijkheid aanvoelt, wanneer jij je in grote nood voelt, als je, in ieder geval voor het moment, aan het eind van je Latijn bent, zeg dan zoiets als dit tegen jezelf, want het is zeer waarschijnlijk dat dit is wat Ik zou zeggen:

"Hoe zou het zijn als deze onduldbare situatie morgen verandert? Kan ik ermee leven tot morgen? Zal het goed met mij gaan tot morgen? "

Je zou een enorme opluchting voelen. Oh, ja, je zou ermee kunnen leven tot morgen. In feite zou je het gevoel hebben alsof de onhoudbare situatie al was geregeld. De situatie, wat het ook moge zijn, zou niet langer ondraaglijk zijn, want morgen zou het voorbij zijn. Jouw waarneming ervan is al bijna voorbij.

Daarna zeg je tegen jezelf:

"Hoe zou het zijn als deze onduldbare situatie zou worden opgelost binnen een week? Kan ik het tot dan volhouden? Kan ik er goed ik mee omgaan gedurende een week? "

En, o ja, je zou het kunnen.

Door het omzetten van een schakelaar in je denkgeest, is de onduldbaarheid verdwenen. Wat is er veranderd, geliefden? Wat er veranderd is, is jouw gehechtheid aan de moeilijkheid of de gehechtheid van de moeilijkheid aan jou. De klauwen die je hart in de greep hadden hebben los gelaten. Je voelde dat ze loslieten. En jij bent het die door jouw opluchting, de verschrikkelijke greep die de situatie op je had, los maakte. Jij, jouw opvatting van de situatie.

Het is een feit, keer op keer bewezen, dat moeilijkheden verminderen. De intensiteit blijft niet altijd. Zij zal weggaan. Jij zult haar laten gaan. Je zult haar verkleinen tot de juiste grootte. Jij zult dat doen. Je hebt dat gedaan. Trauma vervaagt. Zelfs de intensiteit van de dood van een geliefde vervaagt. Je bent weer in staat om 's nachts te slapen. Het verlangen zal misschien niet verdwijnen, maar het zal jou niet altijd domineren. Het maakt niet uit hoe diep en groot jouw toewijding is, de diepte van jouw reactie op de waargenomen scheiding zal verminderen.

Zelfs als je ten onrechte gevangen bent gezet, zal de aanvankelijke woede en het gevoel van ontbering vervagen. Jij zult een wapenstilstand sluiten. Het is niet het leven dat je wilde of verdiende en toch leef je nog steeds. En zelfs als je ter dood bent veroordeeld, door de wet, ziekte, ongeval, is het niet ondraaglijk. Het is alleen onverdraaglijk als jij het zegt.

Je bent groter dan lijden. Jij. Jij bent. Wat er om je heen gebeurt, wat er met jou gebeurt, is niet de som van je leven.

Waar jij ook bent, er is een doel. Het is misschien niet je beoogde doel en toch is er een doel en het doel is van jou.

Geliefde, jij hoeft niet bij elke gebeurtenis jezelf te vernederen, zelfs niet vanwege elke als tragisch waargenomen gebeurtenis. Gebeurtenissen mogen niet jou de baas zijn. Jij bent grootser dan gebeurtenissen. En je bent voor meer gemaakt dan voor angst, verdriet enzovoort.
Jij kunt het gevoel hebben dat je staal bent dat gesmeed wordt op het aambeeld. In waarheid, ben jij de smid. Je bent niet zomaar een product. Je bent iets. Je bent iemand. Het leven is niet een oven en toch tempert het leven jou. Wees gematigd, geliefde en niet zo heet gebakerd, neem het leven niet zo snel als iets wat je moet dulden, neem het leven niet zo snel als een schuld die jij af betaalt. Onder alle omstandigheden, ben jij een mooi kind van God. In het leven of in de dood, overleef jij. Er is geen einde aan jou. Er is een einde aan het lijden. Geliefde, het lijden hoeft niet eens ondraaglijk te zijn. Er is geen verlies van het leven. Er is geen verlies. Verlies niet de moed. Verzamel moed.