God zei:

Wees waarheidlievend. Je wilt Mij, zoekt Mij, zelfs als je Mij niet erkent. Je weet dat iets goed is zelfs als je het niet zien kunt. Er is een weten van iets meer, en je weet het.

Ik ben jou en jij bent het zelf die je zoekt. Je weet dat er iets meer in jou is dan je op het ogenblik erkent, en je zoekt ernaar.

De waarheid over jezelf is als iets wat je hebt neergelegd en je herinnert je niet waar, en dan zoek je hier en daar en je vindt het. Je vindt het. En altijd precies waar je het gelaten hebt.

Soms leg je je sleutels neer en kun je ze niet meer vinden. Je bent er zeker van dat iemand ze genomen heeft, ze verplaatst heeft. Al die tijd ben jij het die ze hebt neergelegd en je gewoon niet herinnert waar.

Je hebt jouw Heelheid terzijde gelegd, afwisselend genoemd God, de Ene, de Heilige, de Schepper, de Handhaver van het Universum. Terwijl, toen je jouw sleutels neerlegde en ze daarna niet kunt vinden, je er tenminste zeker van bent dat je sleutels hebt, terwijl je soms niet zeker bent over jouw Heelheid en de Gever ervan. Je bent er niet zeker van dat Ik besta.

Er zijn bepaalde ogenblikken dat je toegeeft dat Ik moet bestaan. Je weet zeker dat je niet jezelf schiep, behalve als We Eén zijn, dan schiep je jezelf, de wereld en alles. Je schiep zeker jouw waarneming ervan. Je bent als die Russische poppen, de ene in de andere, en wie zul je vandaag zijn? Waar zul je jezelf inpassen en waar zul je Mij vinden, en wanneer zul je weten dat Ik jouw Zelf ben, en dat We samen Eén Liefde zijn?

Dat jij en Ik Eén zijn is geen droom. Al het andere is de droom. En toch kun jij ertoe neigen Mij als verzonnen te zien, een verlangen gemaakt van verlangen. Je verlangt zeker naar Mij. Je wenst Mij zoals Ik jou wens. We verlangen ernaar handen vast te houden en de heuvels samen te beklimmen.

Natuurlijk draag Ik jou de heuvels op, wat wil zeggen dat Ik Mijzelf in de vorm van jou draag. Vorm is vorm. Waarheid is Waarheid. En de waarheid is dat We Eén onloochenbaar Geheel zijn, maar een Geheel dat jij steeds weer ontkend hebt. Ik ben niet concreet. Jij denkt dat je concreet bent. Er is een concrete vorm van jou en dat is zo dicht bij concreet als Ik kan komen. Je neigt ertoe overdreven dicht bij de concrete aspecten te zijn. Feit is dat jij Mij kunt pakken, maar niet in je hand. Ik ben als de vlinder die je niet echt in je hand kunt pakken en toch hoe graag wil je de vlinder grijpen.

Je wilt alles wat mooi is vastgrijpen. Grijp het idee vast dat je mooi bent. Dat is niet vergezocht. Alles wat je doen moet is uit de beperkingen komen die jou door het leven van alle dag zijn opgelegd. Laat het leven van alle dag erkenning van Mij in jou zijn. Durf Mij te kennen. Durf Mij recht in je hart te kennen. Durf Mij te kennen als jou. Als de Waarheid gekend moet worden, zijn de Vader en de Zoon één en hetzelfde. Jij en Ik zijn Eenheid en niets dan Eenheid. Wij reizen samen. Je hoeft dit niet te zien. Niettemin, reizen Wij samen en het is nooit anders geweest.

Je schrijft deze woorden die je hoort neer. Jouw hart echoot het Mijne. Je houdt Mijn pen in je hand. Je schrijft je zelf door het firmament. Je onthult jezelf en je onthult Mij en Wij worden onthuld. Onze Eenheid onthult zichzelf om door allen gezien te worden.