Heavenletter #15 Jouw Wil, Gods Wil
God zei:
Wat denk je dat de betekenis van "Niet mijn wil maar Uw Wil" is? Jouw wil is dwaling. Jouw wil is een foerageur. Hij jaagt op een doel. Mijn Wil is de volheid van de oceaan, en jouw wil, als die apart is, is af en toe een heel klein spatje.
Jouw wil tast en grijpt en dus hecht jij jezelf aan kleinheid. Je wilt te weinig. Wil meer. Wil genoeg. Je stopt aan de kant van de weg en je denkt dat je bent gearriveerd. De kant van de weg is een halte. Het is niet je bestemming.
Je bent als een vis die in een aas bijt. De vis vangt zichzelf aan een haak. Dat is jouw vliegen her en der. Je bent een vis die van het ene aas naar het andere springt.
Je bijt in hartzeer, teleurstelling en verslagenheid. Je zwemt in Gods oceaan en steeds laat je je door doelloosheid vangen. Je jaagt op de oceaan waar je al in zwemt. Het is er helemaal, de kracht van de oceaan, en toch kies je voor jouw eigen dwaasheid.
Jouw individuele wil is dwaasheid. Je hebt in een hoek gezeten als de kleine Jack Horner terwijl je een Kersttaart eet en er een kers afpakt en zegt: "Wat ben ik een goede jongen".
Je hebt kortzichtigheid gekozen en die omhooggehouden opdat iedereen het ziet. Kies een grotere visie. Kijk verder. Kijk breder. Richt hoger.
Klatergoud en straaltjes licht hebben jouw aandacht gevangen en je hebt het grote Licht genegeerd of afgewezen, dat niet een afleiding is, maar dat het Ultieme Licht is dat naar buiten schijnt. Jou is de keus geboden van een kwartje of een stuiver en je hebt de stuiver gekozen omdat die groter was en je de waarde niet kende. Je hebt werkelijk een stuiver gekozen in plaats van ontelbare rijkdom.
Je hebt dat gekozen wat vervaagt omdat je dacht dat het Permanent Onveranderlijke illusoir was. Helder licht verblindde je ogen en dus dacht je dat het niet voor jou was.
Je zwemt in een droge kreek en je ziet af en toe een plas en denkt dat je op de juiste plaats bent.
Kun je toegeven dat jij, als een Goddelijk Wezen, misschien te weinig geaccepteerd hebt?
Ik stel voor dat jouw bereik ver jouw greep overtreft, want anders geef je de voorkeur aan de plas boven de oceaan. Jouw bereik is veel groter dan de lengte van je arm. Is de lengte van jouw arm jouw wil?
Wend je hart aan, want dat is jouw intuïtieve staf. Wend Mijn hart aan, want dan accepteer je de Hemel. Kijk naar binnen, want jouw schat is hier. Wees minder verwikkeld en meer afgestemd. Gebruik minder en wees meer.
De krankzinnigheid van de wereld is niet jouw erfdeel. Erf het niet. Ga hoger. Je kunt het. Je bent het.
Je hoeft niet gevangen te worden door de pijnen en teleurstellingen van de wereld. Stijg boven de arena van de vechtwedstrijd uit. Laat je hart boven de strijd uit stijgen. Kijk in Mijn ogen en niet de darmen van de wereld. Laat Mijn ogen jou vangen. Je zult jezelf vangen. Jij bent de schat die je overal elders zoekt. Jij bent Mijn schat. Accepteer die Waarheid. Tot je die accepteert, accepteer je minder.
Jij bent Mijn vredegever.
Je hoeft niets voor te wenden. Je hebt gehuicheld. Zie nu waarheid. Je hebt te weinig van jezelf gevraagd. Je hebt jezelf laten binden door de noodzakelijkheden van de wereld. Verlaat jouw gebonden plaats en ga het Universum binnen. Het is niet zo dat je de pijn van de aarde vermijdt. Het is zo dat je naar waarheid stijgt. In naam van realisme heb je de waarheid vermeden. Nu vermijd je haar niet langer. Nu vermijd je Jezelf niet langer.
Jij bent het licht dat Ik ontworpen heb en Ik heb jou ontworpen om te schijnen. Dat is wat je vermeden hebt.
Je hebt vleugels. Je dacht dat je enkel tenen had. Accepteer je vleugels. Ze verlangen ernaar uit te vliegen.
Wat als jij Mijn Hemels schepsel bent? Wat als je Mijn goddelijkheid bent? Wat als je er zelfs maar een heel klein deel van bent?
Geef jezelf dat heel kleine beetje erkenning en dan zul je het helemaal zien, de pracht van het Licht dat je bent, en dan zul je Mijn licht schijnen en je zult je vleugels vinden, en je zult je verheffen boven de zorgen van het leven op aarde. Haal Mij in en de bijzonderheden zullen voor zichzelf zorgen. Haal Mij in.

